Όταν η ανάρτηση γίνεται εξάρτηση

Μαρτίου 05, 2018

Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στη σημερινή εποχή βελτιώνουν την επικοινωνία, αλλά αν δεν τα χρησιμοποιήσουμε σωστά μας αποξενώνουν, με το να χάνουμε την άμεση ανθρώπινη επαφή. Μπορούμε ακόμα και να εθιστούμε σε αυτά, κάτι που εκδηλώνεται είτε με το να παρακολουθούμε σε υπερβολικό βαθμό τα «νέα», πατώντας like/εικονίδια, σχολιάζοντας, στέλνοντας μηνύματα, είτε κάνοντας συνέχεια αναρτήσεις.

Το να εκφραζόμαστε σε προσωπικό επίπεδο είναι όχι μόνο φυσιολογικό, αλλά και απαραίτητο. Το ίδιο και η ανάγκη για κοινωνική συναναστροφή και αναγνώριση. Η διάθεση να μοιραστούμε στιγμές, σκέψεις και χαρακτηριστικά μας είναι πέρα για πέρα ανθρώπινη. Όμως το ότι δεν ενδιαφερόμαστε με ποιούς θα τα μοιραστούμε, ξεχνώντας ηθελημένα ότι οι 500 ή 1.000 εικονικοί «φίλοι» μας δεν είναι το ίδιο με τους πραγματικούς, αποτελεί πρόβλημα.

Συνάρτηση του προβλήματος είναι ο ρυθμός και το είδος των αναρτήσεων που αφορούν τον εαυτό μας: συνήθως έχουν τη μορφή φωτογραφίας. Τί είναι μια φωτογραφία; Μια ευχάριστη ανάμνηση, μια στιγμή χαράς, συγκίνησης, περηφάνιας, αποτυπωμένη σε εικόνα ώστε να τη θυμόμαστε για πάντα και να μπορούμε να τη μοιραστούμε με τους γύρω μας.

Όταν όμως μετατρέπεται σε μια πλημμύρα από selfies (του εαυτού μας μόνο ή με την παρέα, του/της συντρόφου μας, της οικογένειας μας κλπ) και πληροφορίες για το πού βρισκόμαστε, πώς περνάμε κάθε λεπτό κτλ, τότε φτάνουμε την υπερβολή. Δε μπορούμε πλέον να ξεχωρίσουμε τα όρια της προσωπικής μας ζωής, έχοντας ξεφύγει από τη δικαιολογία της εξωστρέφειας ή της ψυχαγωγίας. Εφόσον μάλιστα δεν είμαστε κάποιο δημόσιο πρόσωπο, η επιθυμία για followers και διαρκή likes, μπορεί να υποδηλωνει κάτι όπως:

  •     Επιζήτηση προσοχής
  •     Ανάγκη για προβολή
  •     Μοναξιά/έλλειψη προσωπικής ζωής
  •     Απόκρυψη του αληθινού εαυτού πίσω από μια ψεύτικη εικόνα
  •     Τάση αποφυγής της πραγματικής ζωής
  •     Ανασφάλεια/έλλειψη αυτοπεποίθησης
  •     Κοινωνικό άγχος/φόβο απομόνωσης
  •     Εκτόνωση αρνητικών συναισθημάτων πχ. θυμού

Θα ήταν παράλογο φυσικά να ισχυριστούμε ότι αυτά ισχύουν για κάθε άτομο που κάνει πάρα πολλές αναρτήσεις. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που όντως αυτό συμβαίνει, πρέπει να αναλογιστούμε αν ανήκουμε σε κάποια από τις παραπάνω κατηγορίες. Μερικές φορές πιστεύουμε, συνειδητά ή υποσυνείδητα, πως με αυτό τον τρόπο δείχνουμε πως δεν μας ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων. Αν είναι έτσι, δε θα έπρεπε να μας ενδιαφέρει τουλάχιστον το να προστατέψουμε λίγο τα προσωπικά μας δεδομένα; Επιπλέον δε φανερώνει αντίφαση από τη μια να αδιαφορούμε για τη γνώμη των άλλων, από την άλλη να επιζητούμε θετικά σχόλια;

Είναι αλήθεια ότι το όλο θέμα δεν αφορά κανέναν άλλο πέρα από τον εαυτό μας. Δεν έχει καμία σημασία αν οι άλλοι θα μας επικρίνουν ή θα μας επιδοκιμάσουν, σωστά ή λανθασμένα, για τις αναρτήσεις μας. Για χάρη του εαυτού μας λοιπόν, ας αναρωτηθούμε:

  •     Είναι ο τρόπος που χειρίζομαι τα μέσα επικοινωνίας σωστός;
  •     Βοηθάει την επικοινωνία με τους γύρω μου;
  •     Συνολικά, βελτιώνει την ποιότητα ζωής μου;
  •     Αν όχι, τί θα πρέπει να αλλάξω;
  •     Αν δε μπορώ να το αλλάξω, από πού προέρχεται αυτή η εξάρτηση;

Πολλές φορές αυτός ο εθισμός δημιουργείται απλά από την πίεση και τα πρότυπα της σύγχρονης κοινωνίας, οπότε θα πρέπει να επαναπροσδιορίσουμε τον ρόλο των μέσων επικοινωνίας στη ζωή μας, ωστέ να γίνει πιο δημιουργική.

πηγη

About Author



Ποια είναι η δική σου ερώτηση / σχόλιο;

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Sign up for Inspire Your Life

"Ο δρόμος για να ανακαλύψεις τον καλύτερο σου εαυτό"

* = required field

Shop Now