Προγνωστικά ελπίδας σε ένα κόσμο που αλλάζει

Μαρτίου 26, 2020

Γράφει η Μαρία Παγκάλου

Όλοι μας γινόμαστε μάρτυρες μίας νέας πραγματικότητας, μίας ζωής που τείνει να κατακλύζεται από φόβο και ανησυχία. Άνθρωποι συχνά σε συναισθηματικά αδιέξοδα, με την υγεία, το πιο πολύτιμο αγαθό, σε κίνδυνο.

Υπάρχουν πολλές πεποιθήσεις σε σύγκρουση. Απαγορεύσεις κυκλοφορίας που δεν είναι πάντα εφικτό κανείς να διαχειριστεί. Στο παρόν, ο καθένας έρχεται αντιμέτωπος με τη φωνή της συνείδησής του. Τι μπορεί να γίνει; Πώς θα μπορούσα να συμμετέχω σε κάτι μέσα από το σώμα, το νου και όσους πολύτιμους πόρους μου έχουν διατεθεί; Μπορώ να βοηθήσω εξ αποστάσεως;

Υπάρχουν διάφορες επιλογές στη ζωή. Να κρίνω, να σαρκαστώ τις καταστάσεις, να έχω άρνηση μιας κατάστασης και το χειρότερο να αγνοήσω όλους όσους βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της υπηρεσίας του πολίτη. Στον αντίποδα, υπάρχει η επιλογή της κατανόησης και της συμμόρφωσης ακόμα και με θέματα που προσωπικά μπορεί να μην θεωρώ αναγκαία.

Αυτή η φάση είναι ενδεικτική της ευρύτερης κατάστασης του κόσμου και δεν παύει να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για όλους και για όλα.

Μπορώ  να κατασπαταλήσω πόρους με βάση την ιδιοτέλεια του δούνε και λαβείν ή να χρησιμοποιήσω τους πόρους με αξιόλογο τρόπο και να συμμετέχω ενεργά μέσα από ένα διαφορετικό είδος προσφοράς. Αυτή η προσφορά μπορεί να συμβεί μέσα από έναν υγιή νου και μέσα από αισθήματα ευεργεσίας. Αυτό μας κρατάει οικονομικούς και δημιουργικούς και υπάρχει μία βαθιά σχέση ανάμεσα στην καλοσύνη, την ταπεινότητα και την δημιουργικότητα.

“Καλοσύνη, αγάπη και συμπόνια μπορούν να γεμίσουν την καρδιά μας

για να μπορούμε να χαμογελάμε και να διατηρούμε τη ροή της θετικής ενέργειας

να ρέει στο νου μας και προς όλους όσους την έχουν πραγματικά ανάγκη”

Τελευταία παρατηρούμε πολλές προκλήσεις μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από φίλους. Είναι μία ευκαιρία για ηλεκτρονικά reunion. Πολλή συζήτηση προκύπτει επίσης για το τι μέλλει γενέσθαι. Όλα αυτά αποτελούν από μόνα τους μία πρόκληση να διατηρήσουμε τη συγκέντρωσή μας και να διαχειριστούμε τον χρόνο μας μέσα σε έναν βομβαρδισμό ειδήσεων και μηνυμάτων.

Ένα ρητό επίσης λέει «Υπάρχουν τόσες γνώμες όσα και τα ανθρώπινα όντα». Τι στάση θα κρατήσουμε; Μπορούμε να διακρίνουμε τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη γνώση και τη σοφία και να υποκλιθούμε με ταπεινότητα και συνεργασία μπροστά σε κάποιον που γνωρίζει πραγματικά περισσότερα;

“Σε ένα άλλο επίπεδο, αναδύεται το ερώτημα:

Να δούμε τον κορονοϊό και την απαγόρευση της κυκλοφορίας ως πρόβλημα ή ευκαιρία;

Μήπως το όλο ζήτημα είναι η αλλαγή στον τρόπο σκέψης και ζωής;”

Η τήρηση των απαραίτητων μέτρων, θα δώσει επίσης πρόσφορο έδαφος για εστίαση σε μία πιο αρμονική σχέση ανάμεσα στις σκέψεις, τα λόγια και τις πράξεις μου. Τα αισθήματά μου θα γίνουν πιο ουδέτερα ανάμεσα σε αυτό που επιθυμώ και αυτό που έχω πραγματικά ανάγκη ως πνευματικό oν.

Εκτός από τα ξεχασμένα χόμπυ, την κηπουρική, τις τακτοποιήσεις ή καθαριότητα χώρων, τη μουσική και τη μελέτη, μία πρόκληση είναι και να μείνω απλώς με τον εαυτό μου. Εάν έχω χρόνο, ας δώσω φροντίδα και αγάπη στον εαυτό μου και ας καλλιεργήσω έναν κήπο μέσα στο νου μου. Ας ταξιδέψω με τη σκέψη μου σε μέρη μακρινά, αγαπημένα ή και στον πυρήνα της ψυχής μου. Εκεί θα επαναπροσδιορίσω στόχους, θα ανανεώσω υποσχέσεις, θα συγχωρέσω πρόσωπα και θα πετάξω ψηλά με τα φτερά του ζήλου και του ενθουσιασμού.

“Αν λοιπόν δεν μπορούμε να πάμε έξω, ας πάμε μέσα,

σε έναν κόσμο πιο εσωτερικό και από την ίδια την κατοικία μας.

Στον χώρο της ψυχής, που περιέχει τόσες αγνές και ξεχασμένες καταγραφές

που απλά περιμένουν να δώσουμε τον χρόνο και την προσοχή μας”

Εκεί υπάρχει ατόφια πνευματική υγεία που προσφέρει την ελευθερία και τη διαύγεια να δω τα πράγματα όπως είναι και να τολμήσω να ζήσω συνυπολογίζοντας τους κινδύνους και τους συμπολίτες μου ως πνευματικά μου αδέρφια και όχι άγνωστους ή ξένους. Ποτέ ως κίνδυνο.

Τότε είναι που θα μεταβώ από μέσα προς τα πάνω, για να μπορώ να μένω πάνω από τις καταστάσεις και να έχω νέα οπτική. Τότε θα μπορώ να είμαι ένας αρωγός ελπίδας. Όταν μένω μέσα μου και επομένως πέρα και πάνω απ’ όλα, μπορώ να ξεπερνάω τα εμπόδια. Μπορώ να προστατεύω τους πάντες, ξεκινώντας από τον ίδιο μου τον εαυτό.

Η εσωτερική σιωπή είναι μία μέθοδος να ταξιδεύω μέσα μου και πέρα από τον περιορισμένο μου εαυτό, επειδή αναγνωρίζω πως ο εσωτερικός μου κόσμος περιέχει όχι μόνο χαλάρωση και φαντασία, αλλά πολλές λύσεις και τη δύναμη για να λαμβάνω τις σωστές αποφάσεις στη συντροφιά της Υπέρτατης Πηγής.

Ας πάρω τον χρόνο και την ευκαιρία να μιλήσω όμορφα στον εαυτό. Να ευχαριστήσω τη Μητέρα γη και τον Δημιουργό Πατέρα για όσα μου προσφέρθηκαν. Ας είμαι ευγνώμων για όσα ακόμα έχω.

Δεν χρειάζεται να έχουμε ενός λεπτού σιγή μόνο για να τιμήσουμε θύματα. Μπορούμε να τιμούμε τον εαυτό μας μέσα από τη σιωπή και να στέλνουμε ένα μήνυμα αγάπης όταν το επιθυμούμε, για όσο το επιθυμούμε και αυτή θα επιστρέφει πάντα πολλαπλάσια. Στοιχηματίζω στην ελπίδα και στο καλό που θα φέρει ένας καινούργιος κόσμος, που θα αλλάξει με τη συμμετοχή όλων μας.

Ευχαριστώ από καρδιάς για την ευκαιρία να συνυπάρχω και να μαθαίνω απ’ όλους.



Ποια είναι η δική σου ερώτηση / σχόλιο;

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>