Πόσο ρυπαίνει το Διαδίκτυο;

Σεπτεμβρίου 08, 2014

www.plus.google.com

Δεν είναι το ίδιο να στείλετε ένα εκατομμύριο μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με το να στείλετε ένα εκατομμύριο επιστολές με συμβατικό τρόπο. Όχι, δεν αναφερόμαστε στο οικονομικό κόστος για την αποστολή τους, αλλά στις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της μιας και της άλλης ενέργειάς μας.

Όπως δεν θα είναι ίδιες οι επιπτώσεις στο οικοσύστημα αν αποφασίσουμε να αγοράσουμε ένα ψηφιακό βιβλίο αντί ενός τυπωμένου σε χαρτί βιβλίου, να δούμε μια ταινία streaming αντί σε DVD ή να οργανώσουμε μια συνάντηση εργασίας στο Skype με βρετανούς συναδέλφους αντί να ταξιδέψουμε αεροπορικώς μέχρι την έδρα τους για να τους συναντήσουμε.

Η αποτελεσματικότητα του Διαδικτύου σε πολλές καθημερινές συναλλαγές είναι αναμφισβήτητη, αλλά το γεγονός ότι η περιβαλλοντική επίπτωση είναι μικρότερη από άλλες δραστηριότητες δε σημαίνει ότι η χρήση του internet είναι τελείως αβλαβής. Ας ξεκινήσουμε με τη δυσάρεστη είδηση.

         Το Διαδίκτυο καταναλώνει τεράστιες ποσότητες ενέργειας.

Δεδομένου, όμως, ότι η ακριβής μέτρησή τους δεν είναι εύκολη υπόθεση, δύσκολα μπορούν να προσδιοριστούν επακριβώς οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Για τον John Koomey, ειδικό στον τομέα της τεχνολογίας περιβαλλοντικών επιπτώσεων, τα πιο σημαντικά στοιχεία που πρέπει να προσμετρούνται είναι αυτά που ο ίδιος αποκαλεί “The Three Big”, δηλαδή: ο εξοπλισμός για να «σερφάρουμε» στο Διαδίκτυο (υπολογιστές, ταμπλέτες, φορητοί υπολογιστές, δρομολογητές), τα κέντρα δεδομένων (που αποθηκεύουν και φιλοξενούν ιστοσελίδες) και το δίκτυο πρόσβασης (καλωδίωση και κεραίες που μεταφέρουν τα δεδομένα).

Πέραν τούτου, το πρώτο πράγμα που αντιλαμβάνεται κανείς εξετάζοντας τις διάφορες πηγές είναι ότι όσοι ασχολούνται με το θέμα χρησιμοποιούν διαφορετική μεθοδολογία μελέτης. Η Guardian λ.χ. υποστηρίζει ότι το Διαδίκτυο προκαλεί ετησίως την εκπομπή 300 εκατομμυρίων τόνων CO2, ποσότητα  «ισοδύναμη της κατανάλωσης ενέργειας στην Τουρκία και την Πολωνία μαζί».

Οι New York Times σε ένα αμφιλεγόμενο άρθρο τους με τίτλο Power, Pollution and the Internet κάνουν λόγο για κατανάλωση 30.000 εκατομμυρίων ΜegaWatt το 2011, το αντίστοιχο «τριάντα πυρηνικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας».

Σύμφωνα με την εταιρεία Gartner, το αποτύπωμα άνθρακα του Διαδικτύου ξεπέρασε εκείνη του κλάδου των αερομεταφορών το 2007, αντιπροσωπεύοντας το 2% της παγκόσμιας εκπομπής αερίων, τοποθετώντας έτσι το internet στην πέμπτη θέση των πλέον ρυπογόνων χώρων.

Πιο πρόσφατες μελέτες της CEET (Centre of Energy-Efficient Telecommunications) στην Αυστραλία αναφέρουν ότι το 2013 ο κλάδος των τηλεπικοινωνιών διεθνώς παρήγαγε 830 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα, αριθμός που αναμένεται να διπλασιαστεί το 2020.

Το Διαδίκτυο, όμως, είναι εικονικό και συνεπώς εύλογα θ΄ αναρωτηθεί κάποιος πώς είναι δυνατόν η χρήση του να προκαλεί περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Σε αντίθεση με τα καύσιμα αυτοκινήτων που αποβάλλονται από την εξάτμιση, η οικολογική επίδραση του Διαδικτύου είναι πιο δύσκολο να απεικονιστεί. Η κύρια αιτία του περιβαλλοντικού τους αποτυπώματος είναι η ενέργεια που απαιτείται για τη λειτουργία των υποδομών.

Οι κεραίες των συσκευών που προορίζονται για την πρόσβαση στο internet και τα κέντρα επεξεργασίας δεδομένων απαιτούν τεράστιες ποσότητες ηλεκτρικής ενέργειας. Και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων η ηλεκτρική ενέργεια που χρησιμοποιείται από τις εταιρίες του Διαδικτύου προέρχεται από γεννήτριες που χρησιμοποιούν ελάχιστη ως καθόλου πηγές ανανεώσιμης ενέργειας.

Η Ισλανδία, πάντως, αναδεικνύεται σε τόπο-κλειδί για τις επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται για την ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των κέντρων δεδομένων τους. Η χώρα, λόγω της ηφαιστειακής φύσης της, έχει μια πλούσιες και αξιόπιστες πηγές ανανεώσιμης ενέργειας. Το 72% της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται στη χώρα προέρχεται από υδροηλεκτρική και γεωθερμική ενέργεια. Εκτός από την καθαρή ενέργεια, το νησί προσφέρει ενέργεια σε τιμές που είναι τέσσερις φορές χαμηλότερες από το μέσο όρο των βιομηχανικών χωρών.

Στη Σουηδία το 60% της παραγόμενης ενέργειας είναι ανανεώσιμη κι αυτός είναι ένας από τους λόγους που οι ιδιοκτήτες του Facebook αποφάσισαν να εγκαταστήσουν ένα κέντρο δεδομένων στο Λουλέ, μια πόλη εκατό χιλιόμετρα από τον Αρκτικό Κύκλο. «Είναι ένας κολοσσός αυτός του Facebook, που καθημερινά επεξεργάζεται 350 εκατομμύρια φωτογραφίες, 4.500 εκατομμύρια “likes” και 10.000 εκατομμύρια μηνύματα» σύμφωνα με το Bloomberg Businessweek.

Βέβαια η εύρεση και αξιοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας είναι ένα πρόβλημα κοινό για όλη την ανθρωπότητα και όχι μόνο για τη ψηφιακή βιομηχανία. Και προς το παρόν δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε μια φόρμουλα για να ικανοποιούμε τις ενεργειακές μας ανάγκες χωρίς να καταφεύγουμε στην χρήση των ορυκτών καυσίμων.

Το Διαδίκτυο, όμως, μπορεί να μετατραπεί σε ένα σημαντικό παράγοντα αλλαγής νοοτροπιών. Και μια καλή αρχή είναι να αντιληφθούμε ότι το internet δεν είναι άπειρο, ούτε αόρατο. Ότι δεν είναι αρκετό να βελτιωθούν οι υποδομές παροχής ρεύματος. Ο καθένας μπορεί να χτίσει το αύριο της συλλογικότητας κάνοντας μερικά απλά βήματα.  Να σχεδιάζει site, blogs, εφαρμογές με «ελαφριά» σχεδίαση,  να μην αφήνει ηλεκτρονικές συσκευές σε θέση standby και να αγοράζει ο,ποιαδήποτε ηλεκτρική ή ηλεκτρονική συσκευή παίρνοντας υπόψη πόσο επιβαρύνει το περιβάλλον.

Πηγή:Greenpeace

 

 

About Author



Ποια είναι η δική σου ερώτηση / σχόλιο;

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Επιτρέπονται τα εξής στοιχεία και ιδιότητες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>