Συμβουλές για χαρούμενα παιδιά και… ψύχραιμους γονείς!

Οκτωβρίου 08, 2013

Γράφει η Ελένη Χαραμή, Ψυχολόγος, Συστημική-Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια

Image by blog.instantcheckmate.com

Καμία άλλη εποχή δεν είναι τόσο σημαντική χρονικά για μία οικογένεια με μικρά παιδιά, όσο το φθινόπωρο. Όλες οι εποχές έχουν ορόσημα διακοπές, γιορτές και αργίες· το φθινόπωρο αντίθετα σηματοδοτεί την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς και όσα αυτή συνεπάγεται. Επιστροφή, λοιπόν, στο πρόγραμμα, που είχε εκλείψει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, γιατί όχι και ένας επαναπροσδιορισμός του ρυθμού ζωής για πιο ομαλή και λειτουργική μετάβαση.

Ορίστε, κάποιες μικρές συμβουλές για χαρούμενα παιδιά και… ψύχραιμους γονείς :

  • Το σχολείο και όσα περικλείει η σχολική ζωή είναι πολύ έντονα σημασιοδοτημένα για το παιδί. Η αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος, αν κρίνεται απαραίτητη από τους γονείς, πρέπει να έχει επικοινωνηθεί με ηρεμία και εκτενείς εξηγήσεις στο παιδί, μεγάλο χρονικό διάστημα πριν πραγματοποιηθεί, ώστε να έχει το χρόνο να το συνειδητοποιήσει.
  • Το άγχος του αποχωρισμού (separation anxiety) που εκδηλώνουν τα παιδιά κυρίως στο νηπιαγωγείο και την Α’ δημοτικού είναι μία υγιής αντίδραση στη μετάβαση από την αποκλειστικότητα του σπιτιού στο ξένο και πιο χαοτικό περιβάλλον του σχολείου. Είναι πιθανόν, με μικρότερη ένταση, να κινητοποιείται και σε μεγαλύτερες ηλικίες. Αν οι γονείς δεν πανικοβληθούν, αλλά φανούν υποστηρικτικοί, θα υποχωρήσει σε λίγες εβδομάδες.
  • Ο μικρός μαθητής συχνά δυσκολεύεται να μεταβεί από την απόλυτη ελευθερία των διακοπών στο απαιτητικό πρόγραμμα του σχολείου. Ακόμα, όμως, και χωρίς προετοιμασία από τις αρχές του Σεπτεμβρίου, είναι εφικτό να προσαρμοστεί εύκολα, με σαφή και λίγο πιο αυστηρή τήρηση της οργάνωσης του βραδινού ύπνου και της μελέτης. Για το παιδί, ένα ωρολόγιο πρόγραμμα -σαν το μαθητικό- που να αφορά το χρόνο του στο σπίτι, τοιχοκολλημένο σε εμφανές σημείο, αποτελεί κατευθυντικό μοχλό της ημέρας του.
  • Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τα παιδιά αγαπούν το σχολείο. Τα παιδιά που βλέπω στην έναρξη κάθε σχολικής σεζόν μου λένε: “Θέλω να πάω στο σχολείο, αλλά όταν πάω θέλω πάλι διακοπές!”. Εκτός από τις σπάνιες περιπτώσεις σχολικής φοβίας (που το φοβικό αντικείμενο δεν είναι καν το σχολείο καθεαυτό), ένα παιδί νιώθει πιο ισορροπημένο έχοντας όρια και καθορισμένο προγραμματισμό, χαίρεται την πνευματική πρόκληση και την επιβράβευση που συνεπάγεται, χτίζουν την αυτοεικόνα και την αυτοεκτίμηση τους μέσα από τη σχολική ζωή και έχουν διαρκή επαφή με τους συνομηλίκους τους. Για να επενδύσουμε σε αυτό και να μην αντιμετωπίσουμε έντονη αμφιθυμία, είναι καλό να μην επιβαρύνουμε αμέσως το παιδί και με άλλες εκπαιδευτικές δραστηριότητες (ξένες γλώσσες ιδιαίτερα), αλλά να εμπλουτίσουμε την εβδομάδα  με τα αγαπημένα του χόμπυ και τον αθλητισμό, όπου θα δέχεται και πνευματικά ερεθίσματα και θα ψυχαγωγείται και θα δαπανά την περίσσεια της ενέργειάς του.
  • Τέλος, καλοδεχόμαστε πάντα τα “συγκλονιστικά” νέα, που φέρνει σε πληθώρα το παιδί στην αρχή. Όσο μικρά και να μας φαίνονται για εκείνο είναι μεγάλα. Ακούμε για τους μαθητές που ήρθαν και έφυγαν, δίνουμε προσοχή στην περιγραφή του/της δασκάλου/δασκάλας, εξηγούμε τα νέα μαθήματα, υπογραμμίζουμε τους ενθουσιασμούς και παρηγορούμε τους μικρούς καημούς του. Κάνουμε, όπου είναι επιτρεπτό, ακόμη και παραλληλισμό με τη δική μας εργασία.

  Ουσιαστικά, με λίγη παραπάνω προσοχή στην οργάνωση και το πρόγραμμα, υπενθύμιση των ορίων, καλή διάθεση και μηδενικό εκφοβισμό -“ώρα να στρωθείς”-, θα έχουμε όλοι μία καλή σχολική χρονιά!

 



Τα σχόλια είναι κλειστά.

Ποια είναι η δική σου ερώτηση / σχόλιο;