www.plus.google.com

Πόσο μεγάλη είναι η συναισθηματική σας νοημοσύνη; Ελέγξτε το E.Q. σας με 13 απλούς τρόπους!

Ο δείκτης συναισθηματικής νοημοσύνης μας (Emotional Intelligence), ή αλλιώς E.Q., καθορίζει τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε τα συναισθήματα, τόσο τα δικά μας, όσο και των άλλων και μπορεί να διαδραματίσει κρίσιμο ρόλο στον καθορισμό της ευτυχίας και της επιτυχίας μας.

Πώς όμως μπορούμε να ελέγξουμε το επίπεδο της συναισθηματικής μας νοημοσύνης; Οπως εξηγεί ο Ντάνιελ Γκόλμαν, ψυχολόγος και συγγραφέας της μελέτης «Focus: The Hidden Driver of Excellence», μιλώντας στο Huffington Post, υπάρχουν 13 στοιχεία που σηματοδοτούν ότι ορισμένα άτομα έχουν υψηλό EQ:

1. Είναι περίεργοι να γνωρίσουν ανθρώπους που δεν ξέρουν

Αυτό δείχνει ότι το άτομο έχει έναν ορισμένο βαθμό ενσυναίσθησης, ένα από τα κύρια συστατικά της συναισθηματικής νοημοσύνης. Οι άνθρωποι με Υψηλή Ενσυναίσθηση (HEPS) – εκείνοι που είναι εξαιρετικά προσαρμοσμένοι στις ανάγκες και τα συναισθήματα των άλλων και ενεργούν με τρόπο που να είναι ευαίσθητοι στις ανάγκες αυτές – έχουν ένα σημαντικό κοινό χαρακτηριστικό: Είναι πολύ περίεργοι για τους ξένους και πραγματικά ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για τους άλλους.

2. Είναι γεννημένοι ηγέτες

Σύμφωνα με τον Γκόλμαν, οι εξαιρετικοί ηγέτες συχνά έχουν ένα πράγμα από κοινού. Εκτός από τις παραδοσιακές απαιτήσεις για την επιτυχία, διαθέτουν μοναδικό ταλέντο, ισχυρή εργασιακή ηθική και φιλοδοξία, στοιχεία που σηματοδοτούν υψηλό βαθμό συναισθηματικής νοημοσύνης.

3. Γνωρίζουν τις ικανότητες αλλά και τις αδυναμίες τους

Ένα άτομο με υψηλό EQ, μαθαίνει να εντοπίζει τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του και να αναλύει πώς αυτές λειτουργούν πιο αποτελεσματικά σε αυτό το πλαίσιο. Αυτή η συνειδητοποίηση γεννά την ισχυρή αυτοπεποίθηση, που είναι ένας βασικός παράγοντας της συναισθηματικής νοημοσύνης, σύμφωνα με τον Γκόλμαν.

4. Ξέρουν και επιλέγουν πότε θα προσέξουν κάτι

Η ικανότητα να αποφεύγουμε τους περισπασμούς και να επικεντρωνόμαστε στο έργο μας είναι το κλειδί για τη συναισθηματική νοημοσύνη, αναφέρει ο Γκόλμαν.

5. Όταν συγχύζονται, ξέρουν ακριβώς το λόγο

Όλοι βιώνουν μια σειρά από συναισθηματικές διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια της ημέρας και συχνά δε χρειάζεται καν καταλάβουμε τι προκαλεί ένα κύμα οργής ή θλίψης. Αλλά μια σημαντική πτυχή της αυτογνωσίας και του υψηλού EQ είναι η ικανότητα να αναγνωρίζουμε από που πηγάζουν τα συναισθήματα μας και το να ξέρουμε ακριβώς γιατί αισθανόμαστε έτσι.

6. Τα πάνε καλά με τον περισσότερο κόσμο

Το να έχεις ειλικρινείς, εκπληρωμένες και αποτελεσματικές σχέσεις είναι σημάδι υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνης, σύμφωνα με τον Γκόλμαν.

7. Τους ενδιαφέρει ιδιαίτερα να είναι καλοί και ηθικοί

Μια πτυχή της συναισθηματικής νοημοσύνης είναι η «ηθική ταυτότητα», η οποία έχει να κάνει με το βαθμό στον οποίο θέλουμε να δούμε τους εαυτούς μας ως ηθικά άτομα που νοιάζονται για τους άλλους. Εάν είστε κάποιος που φροντίζει για την ανάπτυξη αυτής της πλευράς του εαυτού σας -ανεξάρτητα από το πώς έχετε ενεργήσει στο παρελθόν σε καταστάσεις που απαιτούσαν την εφαρμογή του ηθικού σας κώδικα- ενδεχομένως έχετε ένα υψηλό EQ.

8. Νοιάζονται και βοηθούν τους άλλους

Αν καθυστερείτε τις δραστηριότητές σας, προκειμένου να δώσετε προσοχή σε άλλους ή να τους βοηθήσετε και χασομεράτε για να χαιρετήσετε κάποιον ή να βοηθήσετε μια ηλικιωμένη γυναίκα στο μετρό, έχετε υψηλή συναισθηματική νοημοσύνη σύμφωνα με τον Γκόλμαν.

9. Είναι καλοί στο να διαβάζουν εκφράσεις του προσώπου

Η ικανότητα να καταλαβαίνει κανείς τα συναισθήματα του άλλου απλώς κοιτάζοντας το πρόσωπο του είναι δείγμα υψηλού EQ.

10. Είναι καλοί στο να κρίνουν χαρακτήρες

Εάν η διαίσθηση σας για κάποιο άτομο σπάνια πέφτει έξω, τότε αυτό είναι δείγμα υψηλού EQ.

11. Εμπιστεύονται το ένστικτό τους

Ένας συναισθηματικά έξυπνος άνθρωπος είναι κάποιος που αισθάνεται άνετα να ακολουθεί τη διαίσθησή του, εξηγεί ο Γκόλμαν. Εάν είστε σε θέση να εμπιστεύεστε τον εαυτό σας και τα συναισθήματά σας, τότε διαθέτετε υψηλό EQ.

12. Μπορούν και αυτενεργούν συχνά

Είστε πάντα φιλόδοξοι και εργατικοί, ακόμα και όταν δεν ανταμείβεστε για αυτό; Αν έχετε προσωπικό κίνητρο και μπορείτε να εστιάζετε την προσοχή και την ενέργειά σας για την επιδίωξη των στόχων σας, τότε είναι πιθανό να έχετε ένα υψηλό EQ.

13. Ξέρουν πότε να πούνε «όχι»

Η αυτοσυγκράτηση, είναι ένα από τα βασικά συστατικά της συναισθηματικής νοημοσύνης και σημαίνει ότι είστε σε θέση να πειθαρχήσετε τον εαυτό σας και να αποφύγετε ανθυγιεινές συνήθειες. Οι συναισθηματικά ευφυείς άνθρωποι γενικά μπορούν να διαχειριστούν σωστά το άγχος και να ελέγχουν τις παρορμήσεις τους, σύμφωνα με τον Γκόλμαν.

Πηγή: www.iefimerida.gr

1. Φρόντισε τον εαυτό σου

Η σχέση σου με τον εαυτό σου είναι η πιο στενή και πιο σημαντική σχέση που θα έχεις ποτέ. Αν δεν παρέχεις καλή φροντίδα στον εαυτό σου, τότε δεν μπορείς να φροντίσεις τίποτα άλλο καλά, το οποίο και είναι ο λόγος που η φροντίδα του εαυτού σου είναι το καλύτερο εγωιστικό πράγμα που μπορείς να κάνεις.

2. Κάνε αυτό που ξέρεις ότι είναι σωστό για εσένα

Μην φοβάσαι να περπατήσεις μόνος σου και μην φοβηθείς να σου αρέσει. Μην αφήσεις κανενός την άγνοια, το δράμα ή την αρνητικότητα να σε σταματήσουν από το να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό. Συνέχισε να κάνεις αυτό που η καρδιά σου ξέρει ότι είναι σωστό να κάνεις, για εσένα. Γιατί όταν είσαι τα έχεις βρει με τον εαυτό σου, τίποτα δεν μπορεί να σε ταρακουνήσει.

3. Ακολούθησε το δικό σου μονοπάτι

Κάθε μέρα είναι μια ευκαιρία να αλλάξεις τη ζωή σου. Δούλεψε να κάνεις τη ζωή σου όλα όσα θέλεις να είναι. Δούλεψε σκληρά για αυτά που πιστεύεις και κράτα τα όνειρα σου μεγάλα και τις ανησυχίες σου μικρές. Ποτέ δεν χρειάζεται να κουβαλάς περισσότερα από όσα μπορείς να κρατήσεις.

Κουβάλα ένα πράγμα κάθε φορά. Και ενώ είσαι εκεί έξω λαμβάνοντας αποφάσεις αντί για δικαιολογίες, μαθαίνοντας νέα πράγματα και φθάνοντας ολοένα και πιο κοντά στους στόχους σου, γνώριζε ότι υπάρχουν και άλλοι εκεί έξω, όπως και εγώ, που θαυμάζουν τις προσπάθειες σου και αγωνίζονται επίσης για κάτι μεγαλύτερο.

4. Ασφάλισε τον εαυτό σου μακριά από τον κόσμο και δούλεψε τους στόχους σου

Ονειρέψου μεγάλα όνειρα, αλλά συνειδητοποίησε ότι βραχυπρόθεσμα, οι ρεαλιστικοί στόχοι είναι το κλειδί στην επιτυχία. Η επιτυχία συνδέεται άμεσα με την καθημερινή δράση. Ο τρόπος που ξοδεύουμε το χρόνο μας καθορίζει το ποιοι είμαστε. Οι επιτυχημένοι άνθρωποι συνεχίζουν να κινούνται, κάνοντας μικρά πράγματα κάθε μέρα που τους φέρνουν ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο τους.

Κάνουν λάθη στην πορεία, αλλά δεν τα παρατάνε – μαθαίνουν από αυτά και συνεχίζουν.

5. Προσάρμοσε τους στόχους και τα όνειρα σου με τις αλλαγές της ζωής

Ένα μεγάλο μέρος του πόνου που προκαλεί η ζωή έρχεται όταν έχεις ένα συγκεκριμένο όνειρο, στο οποίο έχεις πέσει με πάθος, και όταν δεν έρχεται ακριβώς όπως είχες προγραμματίσει, θυμώνεις που τώρα πρέπει να ακολουθήσεις ένα άλλο μονοπάτι. Αν θέλεις να δαμάσεις τους εσωτερικούς σου δαίμονες και να ζήσεις όσα περισσότερα μπορείς, δεν πρέπει να προσκολληθείς αυστηρά σε ένα συγκεκριμένο όνειρο και να παραμείνεις ανοιχτός στο γεγονός ότι υπάρχουν και άλλα ακόμα καλύτερα, εξίσου ευτυχισμένα μονοπάτια μπροστά σου.

Η ζωή είναι απρόβλεπτη, αλλά παρέχει πολλές ευκαιρίες για να κάνει να όνειρα σου να βγουν αληθινά. Απλά μην ξεχνάς ότι μερικές φορές, το να κάνεις ένα θετικό βήμα μπροστά απαιτεί να προσαρμόσεις ελαφρώς τα όνειρα σου ή να κάνεις νέα – είναι εντάξει να αλλάξεις γνώμη ή να έχεις περισσότερα από ένα όνειρα.

6. Συγχώρεσε αυτούς που σε έχουν αδικήσει

Η συγχώρεση είναι ένα δώρο που μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου. Η συγχώρεση είναι ένα χαρακτηριστικό των ισχυρών και των σοφών. Η συγχώρεση σου επιτρέπει να επικεντρωθείς στο μέλλον χωρίς να παλεύεις με το παρελθόν.

Για να κατανοήσεις τις δυνατότητες που υπάρχουν όταν όλα πάνε μπροστά πρέπει να συγχωρέσεις τα πάντα που βρίσκονται πίσω σου. Χωρίς συγχώρεση, οι πληγές δεν μπορούν ποτέ να επουλωθούν και το να συνεχίσεις μπροστά δεν μπορεί ποτέ να επιτευχθεί. Το τι συνέβη στο παρελθόν, είναι απλά ένα κεφάλαιο. Μην κλείνεις το βιβλίο, απλώς γύρνα σελίδα.

7. Δείξε σε όλους την αγάπη και την καλοσύνη σου

Αν η αγάπη σου επιφυλάσσεται μόνο για εκείνους που έχεις αποφασίσει ότι είναι αντάξιοι της – όλοι οι ξένοι εξαιρούνται – μπορεί να εκπλαγείς όταν μάθεις ότι αυτό δεν είναι αγάπη, ονομάζεται κρίση. Η κρίση είναι επιλεκτική, η αγάπη αγκαλιάζει. Ακριβώς όπως το φως του ήλιου και ο άνεμος δεν κάνουν διακρίσεις, ούτε η αληθινή αγάπη κάνει τέτοιες διακρίσεις.

Η αγάπη και η καλοσύνη είναι ένας τρόπος ζωής. Όπου υπάρχει αγάπη, δεν υπάρχει καμία κρίση. Όπου υπάρχει κρίση, δεν υπάρχει αγάπη.

8. Υπερασπίσου τους άλλους, ακόμα και αν δεν συμφωνείς πάντα μαζί τους

Μερικές φορές θα πεις κάτι πολύ μικρό και απλό, αλλά θα ταιριάξει ακριβώς στον άδειο χώρο στην καρδιά κάποιου. Τόλμησε να φτάσεις στο σκοτάδι, να τραβήξεις κάποιον άλλο στο φως. Θυμήσου, οι ισχυροί άνθρωποι υπερασπίζονται τους εαυτούς τους, αλλά οι ισχυρότεροι άνθρωποι υπερασπίζονται και τους άλλους και δίνουν μια χείρα βοηθείας όταν είναι σε θέση.

9. Καταπολέμησε τις αποτυχίες σου

Όταν αισθάνεσαι ότι σε έχει πάρει από κάτω ή έχεις να αντιμετωπίσεις την αποτυχία, μην ντρέπεσαι. Δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο πρέπει να ντρέπεσαι. Περνάς μια δύσκολη στιγμή και εξακολουθείς να σπρώχνεις προς τα μπροστά. Αυτό είναι κάτι για το οποίο πρέπει να είσαι υπερήφανος – που αγωνίζεσαι και σιγά-σιγά και το ξεπερνάς. Ας γνωρίσουν όλοι ότι σήμερα είσαι πολύ ισχυρότερος από χθες, και θα είσαι.

10. Κράτα το κεφάλι σου ψηλά και συνέχισε να χαμογελάς

Κάθε μέρα της ζωής σου είναι μια σελίδα της ιστορίας σου. Η μόνη φορά που θα σου τελειώσουν οι ευκαιρίες είναι όταν σταματήσεις να τις δημιουργείς. Μην κλαις πάνω από το παρελθόν, κλάψε για να ξεπεράσεις το παρελθόν. Μην χαμογελάς για να κρύψεις τον πόνο, χαμογέλα για να γιατρέψεις τον πόνο. Μην σκέφτεσαι για όλη τη θλίψη στον κόσμο, σκέψου για όλη την ομορφιά που παραμένει γύρω σου.

Πηγή : dailyarticle.gr

1. «Τα σημαντικά προβλήματα δεν μπορούν να λυθούν με τον ίδιο τρόπο σκέψης που τα δημιούργησε. Πρέπει να μάθεις να βλέπεις τον κόσμο από καινούρια οπτική». Albert Einstein

«Όταν δε μπορούμε πια να αλλάξουμε μια κατάσταση, η πρόκληση είναι να αλλάξουμε τον εαυτό μας». Victor Frankl

Οι δύσκολες καταστάσεις, τα εμπόδια και οι προκλήσεις είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής. Μεγαλώνοντας, μαθαίνουμε να σκεπτόμαστε με έναν συγκεκριμένο τρόπο ο οποίος διαμορφώθηκε από τους γονείς μας, το σχολείο, την κουλτούρα, τον κοινωνικό περίγυρο, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και το πώς εμείς ερμηνεύσαμε όλα αυτά.

Πολλές από τις καταστάσεις που ζούμε, είναι αποτέλεσμα του τρόπου σκέψης μας και των αλυσιδωτών αντιδράσεων που προκάλεσε αυτός. Φυσικά, υπάρχουν πάντα εξωγενείς παράγοντες που επηρεάζουν τη ζωή μας. Πολλές καταστάσεις δεν μπορούμε να τις ελέγχουμε.

Όταν λοιπόν υπάρχουν δυσκολίες που δεν μπορούμε να επηρεάσουμε, τι είναι αυτό που μένει να κάνουμε για να βελτιώσουμε την κατάσταση; Να αλλάξουμε τον τρόπο που τη βλέπουμε, τον τρόπο που ψάχνουμε λύσεις. Εάν δε γίνει αυτό, θα υπάρξει στατικότητα.

Ένα πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί με τον ίδιο τρόπο σκέψης που το δημιούργησε. Άνοιξε το μυαλό σου σε καινούριες πιθανότητες και δημιουργικές λύσεις. Δοκίμασε να εφαρμόσεις κάτι που δεν έχεις ξανακάνει. Ο ίδιος τρόπος σκέψης φέρνει ίδιο τρόπο δράσης και κατά συνέπεια το ίδιο αποτέλεσμα.

2. «Η ιστορία έχει αποδείξει ότι οι πιο σημαντικοί νικητές συνάντησαν συγκλονιστικά εμπόδια πριν θριαμβεύσουν. Νίκησαν επειδή αρνήθηκαν να αποθαρρυνθούν από τις ήττες τους». B.C Forbes

Όταν ρώτησαν τον Τόμας Έντισον πώς αισθανόταν που έκανε 1000 αποτυχημένες προσπάθειες να κατασκευάσει τον ηλεκτρικό λαμπτήρα πριν τελικά τα καταφέρει εκείνος απάντησε «Δεν απέτυχα ούτε μια φορά. Απλά ανακάλυψα 1000 τρόπους που δεν δουλεύουν».

Κάθε ένας από αυτούς τους 1000 τρόπους ήταν ένα βήμα προς μια από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις που έχουν γίνει ποτέ. Εάν είχε σταματήσει να προσπαθεί, κι αν είχε θεωρήσει τις προσπάθειες του αποτυχημένες, τι θα είχε συμβεί; Ίσως να μην είχε κατορθώσει ποτέ να κατασκευάσει τον λαμπτήρα.

Συχνά, οι δυσκολίες σου μπορεί να είναι απλά μέρος της τελικής σου νίκης. Γι’ αυτό, μην τα παρατάς.

3. «Αυτός που έχει ένα «γιατί» να ζήσει, μπορεί να αντέξει κάθε «πώς». Friedrich Nietzsche

«Εμπόδια είναι εκείνα τα τρομακτικά πράγματα που βλέπεις όταν παίρνεις το μυαλό σου από τους στόχους σου». Henry Ford

Φαντάσου τον εαυτό σου μέσα στο αυτοκίνητο σου. Είσαι στην αρχή ενός μεγάλου δρόμου που οδηγεί στη ζωή των ονείρων σου. Ενώ είσαι στην αρχή του δρόμου και ο προορισμός είναι αρκετά μακρυά, μπορείς να δεις ολοκάθαρα σαν με μαγικό τρόπο, αυτό που για σένα αντιπροσωπεύει το πιο σημαντικό σου όνειρο. Βάζεις μπρος και ξεκινάς.

Στην αρχή το αυτοκίνητο πάει μια χαρά αλλά μετά αρχίζουν οι βλάβες. Προσπαθείς να τις φτιάξεις μόνος σου ή ζητάς την βοήθεια περαστικών. «Δεν πειράζει», λες στον εαυτό σου. «Αξίζει τον κόπο». Προσπαθείς να συγκεντρωθείς στον προορισμό που είναι το όνειρο σου. Κοιτάς στο τέλος του δρόμου και παίρνεις ενθάρρυνση και ελπίδα.

Το αυτοκίνητο όμως αρχίζει και παρουσιάζει όλο και περισσότερα προβλήματα. Κάθε 10 λεπτά και μία βλάβη. Κατεβαίνεις, επισκευάζεις, ξεκινάς. Μετά από ώρες, αισθάνεσαι απίστευτη κούραση, εκνευρισμό και θυμό. Αρχίζεις να κατηγορείς το αμάξι και τον εαυτό σου που δεν το έλεγξε καλά πριν φύγεις.

Αρχίζεις να κατηγορείς τους περαστικούς που δε σε βοήθησαν σωστά για να μην ξαναχαλάσει το αμάξι. Και τότε, αρχίζει να βρέχει καταρρακτωδώς. Θυμώνεις με τη Φύση, που τώρα βρήκε να βρέξει. Νιώθεις κατάκοπος και δεν ξέρεις πώς να φύγεις, πώς να επισκευάσεις τη ζημιά. Δεν περνάει κανένα αμάξι για να ζητήσεις βοήθεια.

Εκείνη η στιγμή, είναι η κρίσιμη στιγμή. Η’ συνεχίζεις να κοιτάς το χαλασμένο αμάξι αφήνοντας την κούραση να σε νικήσει ή στρέφεις το βλέμμα στο στόχο και σκέφτεσαι εναλλακτικές.

4. «Οι δύσκολες στιγμές με βοήθησαν να καταλάβω καλύτερα από πριν, πόσο πλούσια και όμορφη είναι η ζωή και γιατί τα τόσα πράγματα για τα οποία ανησυχούμε δεν έχουν καμία σημαντικότητα». Isak Dinesen

Ρώτα τον εαυτό σου: Θα έχει αυτό το πρόβλημα την ίδια βαρύτητα πέντε χρόνια από σήμερα; Εάν ναι, τότε άρχισε προσπαθώντας να αποδεχτείς αυτό που συμβαίνει. Ίσως στην αρχή να είναι δύσκολο, αλλά η αποδοχή έχει τη δύναμη να απαλύνει την βαρύτητα κάποιων καταστάσεων.

Επίσης προσπάθησε να οργανώσεις ένα πρακτικό σχέδιο αντιμετώπισης της κατάστασης. Εάν είναι εφικτό, ζήτα την υποστήριξη των γύρω σου για να σε βοηθήσουν.

Εάν η απάντηση είναι πώς το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις δε θα έχει την ίδια βαρύτητα πέντε χρόνια από σήμερα, τότε ξανασκέψου εάν αξίζει να ανησυχείς. Τι κερδίζεις με το να ανησυχείς; Πώς σε βοηθάει; Τι μπορείς να κάνεις για να λύσεις το πρόβλημα; Τι θα συμβούλευες ένα φίλο;

5. «Δεν έχουμε δικαίωμα όταν έρχεται η λύπη να ρωτάμε: Γιατί να συμβαίνει αυτό σε μένα; εκτός εάν κάνουμε την ίδια ερώτηση για κάθε στιγμή ευτυχίας που έρχεται στο δρόμο μας». Άγνωστος συγγραφέας

Αν επικεντρώνεσαι στις δυσκολίες της ζωής σου και νιώθεις πως δε θα έπρεπε να σου συμβαίνουν, αναρωτήσου εάν θα έλεγες το ίδιο για τις ευτυχισμένες στιγμές σου. Δεν είναι όλα μέρη ενός τέλειου συνόλου όπου συνυπάρχουν τα αντίθετα αυτού του κόσμου; Η μέρα και η νύχτα, το άσπρο και το μαύρο, οι ευτυχισμένες στιγμές και οι λυπημένες στιγμές;

6. «Αν προχωράς μέσα στην κόλαση, συνέχισε να προχωράς». Winston Churchill

Πολλές φορές τα πράγματα στη ζωή δυσκολεύουν υπερβολικά. Τα εμπόδια αυξάνονται και η λύση δε φαίνεται πουθενά. Είναι σαν να περνάμε μέσα από μια κόλαση. Ακόμα κι αν συμβαίνει αυτό, δεν μπορούμε να σταματήσουμε τη διαδρομή.

Αν σταματήσουμε, θα παγιδευτούμε για πάντα μέσα σ’ αυτό το αδιέξοδο. Εάν σταματήσεις να προχωράς όταν βρίσκεσαι μέσα στην «κόλαση», θα παραμείνεις στην κόλαση. Μάζεψε τις δυνάμεις σου και συνέχισε. Ο μόνος τρόπος να βγεις από εκεί είναι περνώντας από μέσα.

7. «Το σημείο-στροφή στη διαδικασία της ωρίμανσης του ανθρώπου είναι όταν ανακαλύπτεις ότι τον πυρήνα της δύναμης μέσα σου που μπορεί να επιζήσει κάθε πόνο.» Άγνωστος συγγραφέας

«Η ευτυχία μπορεί να βρεθεί ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές, μόνο εάν θυμηθείς ν’ ανάψεις το φως» Harry Potter and the Prisoner of Azkaban

Ακούμε συχνά για τη δύναμη του ανθρώπου και του πνεύματος του να ξεπεράσει δυσκολίες. Για ιστορίες ανθρώπων που τα κατάφεραν παρά τις αντιξοότητες. Τότε θα πρέπει να είναι αλήθεια το ότι ο καθένας μας έχει μέσα του τα εφόδια για να καλυτερέψει τη ζωή του και να ξεπεράσει τις δυσκολίες.

Αυτή η δύναμη, υπάρχει μέσα μας, αλλά πολύ συχνά δεν την αναγνωρίζουμε. Δεν ανάβουμε το φως για να την δούμε όπως δεν ανάβουμε το φως για να δούμε την ευτυχία που μπορεί να υπάρχει και στις σκοτεινές μας στιγμές. Είναι μια απλή κίνηση. Κοίτα μέσα σου. Άναψε το εσωτερικό σου φως. Ίσως τα πράγματα να σου φανούν αλλαγμένα.

πηγη

Ένας ηγέτης και ένα αφεντικό μπορεί να είναι το ίδιο πράγμα ή δύο διαφορετικά πράγματα ανάλογα με τις ιδιότητες που έχει κάποιος. Ένας ηγέτης θα μπορούσε να είναι το αφεντικό ή ένα αφεντικό θα μπορούσε να είναι ένας ηγέτης, ενώ θα μπορούσε να είναι το ακριβώς αντίθετο, όπου ο ηγέτης δεν είναι ένα αφεντικό, ούτε είναι ένα αφεντικό ηγέτης. Δεν είναι όλα τα αφεντικά, ηγέτες, αλλά και οι δύο παίζουν σημαντικό ρόλο στη ζωή μας.

Ο ηγέτης είναι ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για την έμπνευση, καθοδήγηση και οδηγεί μια ομάδα ανθρώπων σε μια πορεία για ένα κοινό σκοπό. Ένας ηγέτης είναι κάποιος που τον ακολουθούν τυφλά οι υπόλοιποι. Ακούει αυτά που έχουν να του πουν ο καθένας ξεχωριστά και επίσης πιστεύεται ότι λειτουργεί το καλό όλων και όχι μόνο για όφελος του. Ο ηγέτης είναι ουσιαστικά είδωλο. Το Dictionary.com καθορίζει ένα «ηγέτη» ως «ένα πρόσωπο ή πράγμα που οδηγεί το κεφάλι προς μια κατεύθυνση. “Ο ηγέτης είναι επιφορτισμένος με τη διοίκηση μιας ομάδας ανθρώπων, χωρίς να είναι πιεστικός και πάντα θεωρείται ως ένα μέρος της ομάδας. Είναι η πεποίθηση ότι έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα, όπως η καινοτομία, έμπνευση, καθοδήγηση, δύναμη, ένα όραμα. Πιστεύεται ότι είναι έξυπνος, γοητευτικός, πρωτότυπος, καλός, κ.λπ. Ένας ηγέτης πρέπει να οδηγήσει πάντα τους υπολοίπους προς τη σωστή κατεύθυνση και είναι σχεδόν πάντα απλός. Ένας ηγέτης πιστεύεται ότι εργάζεται προς όφελος του λαού του και είναι ένα πρόσωπο εμπιστοσύνης.

Ένα αφεντικό είναι ένα πρόσωπο που είναι υπεύθυνο για το χώρο εργασίας. Θα μπορούσε να είναι απευθείας ο επικεφαλής της εταιρείας, ή θα μπορούσε να είναι ο διαχειριστής. Το αφεντικό έχει πάντα κάποιος που πάντα έχει απαντήσεις, όπως ακριβώς και οι εργαζόμενοι έχουν το αφεντικό να απαντάει σε κάθε τους ερώτηση. Έτσι, σχεδόν πάντα ,ένα αφεντικό έχει πάντα ένα αφεντικό. Για παράδειγμα, ένας εργαζόμενος σε μια εταιρεία κατασκευής απευθύνεται στον διαχειριστή, ενώ ο διαχειριστής απευθύνεται στον διευθυντή, ο διευθυντής στον Διευθύνοντα Σύμβουλο, ενώ ο διευθύνων σύμβουλος πρέπει να απευθυνθεί στο μέτοχο, που είναι ευρύ κοινό. Τα αφεντικά υπάρχει η πεποίθηση ότι εργάζονται για τα χρήματα και δεν ενδιαφέρονται για την ευημερία των ανθρώπων, που πάντα προσπαθούν να εκμεταλλευτούν περισσότερους ανθρώπους, ενώ προσπαθούν να πληρώσουν όσο το δυνατόν με μικρότερη ποσότητα το έργο τους. Τα αφεντικά αποκτούν κύρος και σεβασμό από το φόβο και έχουν πάντα τον τελευταίο λόγο. Το Dictionary.com ορίζει ως «αφεντικό» ως «ένα άτομο που παίρνει τις αποφάσεις, ασκεί την εξουσία, κυριαρχεί, κλπ. Ένα πρόσωπο που απασχολεί ή χειρίζεται πλήθος εργαζομένων , όπως ένας (manager) διαχειριστής. “

Ένα αφεντικό θα μπορούσε να είναι ένας ηγέτης και θα μπορούσε να εμπνεύσει τους ανθρώπους του, παίρνοντας ταυτόχρονα ενεργές προτάσεις. Με λίγα λόγια, οι εργαζόμενοι είναι πιο ευτυχισμένοι και παραγωγικοί, με αποτέλεσμα περισσότερο όφελος για την εταιρεία. Ωστόσο, τα αφεντικά είναι γνωστό ότι προάγουν πάντα τον φόβο, ενώ οι ηγέτες είναι για να εμπνεύσουν και να καθοδηγήσουν. Ένας ηγέτης πιστεύεται ότι ενθαρρύνει δημιουργώντας τα βήματα που θα ακολουθήσουν οι υπόλοιποι, ωστόσο τα αφεντικά απαιτούν οι άνθρωποι εργάζονται και τους ωθούν να εργαστούν σκληρότερα. Τα αφεντικά δίνουν συχνά απλώς τις παραγγελίες, ενώ οι ηγέτες θα δώσουν το παράδειγμα. Ένας ηγέτης θεωρείται ότι είναι πιο αποτελεσματικός σε σύγκριση με ένα αφεντικό, δεδομένου ότι είναι πιο παραγωγικός.

Το πιο επιτυχημένο είναι ένας συνδυασμός και των δύο, ηγέτης-αφεντικό, ενώ μερικές φορές μόνο το πρώτο χαρακτηριστικό αρκεί. Αρχή και εξουσία ενός ηγέτη είναι στα χέρια του λαού, ενώ η εξουσία του αφεντικού δεν είναι.

Οι διαφορές που αναφέρονται από τα βιβλία της Οικονομικών (management):

Μπορείς να επιλέξεις τι θες να είσαι στη ζωή σου.

Και τα δύο είναι αποτελεσματικά.

Οι Έλληνες κάνανε μεγάλες επιτυχίες όταν είχαν πίσω τους έναν Μέγα Αλέξανδρο, έναν Λεωνίδα, έναν Μιλτιάδη, έναν Κολοκοτρώνη …. ηγέτες της εποχής τους που δώσαν αξία στην ύπαρξή μας τόσα χρόνια μετά…

www.e-psychology.gr

Ένα βράδυ πριν από 5 χρόνια, λίγο πριν κοιμηθώ, διάβασα ένα tweet από έναν φίλο που ανακοίνωνε πόσο ενθουσιασμένος ήταν που ήταν υποψήφιος για βραβείο δημοσιογραφίας. Ένιωσα το στομάχι μου να πονά και ζαλίστηκα, τα δόντια μου σφίχτηκαν και η ανάσα μου κόπηκε. Δεν κατάφερα να κοιμηθώ καθόλου εκείνο το βράδυ.

Πριν από αρκετά χρόνια επίσης, όταν ήμουν στο πανεπιστήμιο, χάζευα φωτογραφίες στο Facebook από κάποιον με τον οποίο παρακολουθούσαμε το ίδιο μάθημα, τον οποίο όμως γνώριζα ελάχιστα. Καθώς έβλεπα τις φωτογραφίες του από τα clubs στα οποία διασκέδαζε με φίλους, να γελά πίνοντας, ένιωσα τη διάθεσή μου να πέφτει απότομα, τόσο που αναστέναξα και ακούμπησα στην πλάτη της καρέκλας μου κοιτώντας το κενό. Ένιωσα να μου κόβεται η ανάσα.

Σκεφτόμουν γιατί αυτές οι αναμνήσεις ακόμα με στοιχειώνουν, γιατί δεν τις έχω ξεχάσει μαζί με τόσες άλλες καθημερινές ανούσιες, ασήμαντες στιγμές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και πιστεύω ότι οφείλεται στο γεγονός ότι πρόκειται για ισχυρές και επώδυνες αναμνήσεις ζήλιας.

Δεν έχω καν μπει σε διαδικασία ανταγωνισμού στο επάγγελμά μου, ούτε έχω βγει σε club να διασκεδάσω, αλλά συνεχώς διαβάζω τα tweets και χαζεύω φωτογραφίες και ήθελα τόσο απεγνωσμένα να έχω αυτό που είχαν εκείνοι. Το γεγονός ότι δεν το είχα με πονούσε σαν μια δυνατή γροθιά στο στομάχι.

Ζούμε στην εποχή του φθόνου και της ζήλιας. Ζήλια για την καριέρα, για το ιδανικό σπίτι, για τα παιδιά, για το φαγητό, για τις διακοπές και για τις οικονομικές απολαβές. Οι άνθρωποι πάντα ένιωθαν αυτό που ο Αριστοτέλης προσδιόριζε ως «πόνο στη θέαση της καλοτυχίας του άλλου». Αλλά με την έλευση των κοινωνικών μέσων δικτύωσης τα επίπεδα της ζήλιας έχουν απογειωθεί. Βομβαρδιζόμαστε συνεχώς από ψεύτικες, τέλειες ζωές και αυτό επιδρά αρνητικά στη ζωή μας.

Οι ψυχολόγοι τονίζουν πως πάντα έχουμε μέσα μας αυτή την ψυχολογική δυσφορία και ασυμφωνία. Όμως σε αυτή την περίπτωση, έχουμε μεγαλύτερη πρόσβαση στις πληροφορίες της ζωής των άλλων. Επιπλέον, οι συγκρίσεις ου κάνουμε είναι πολύ λιγότερο ρεαλιστικές, διότι γνωρίζουμε πως οι φωτογραφίες μπορούν να φιλτραριστούν και ότι οι άνθρωποι επιλεκτικά παρουσιάζουν τις καλύτερες πλευρές της ζωής τους.

Για να ξεπεράσουμε αυτό τον φαύλο κύκλο αρνητικών συναισθημάτων, χρειάζεται να σκεφτούμε τι θα διδάσκαμε ένα παιδί. Ο σκοπός είναι να αναπτύξουμε μια φιλοσοφία, έναν τρόπο να υπάρχουμε σε αυτό τον κόσμο, που θα μας επιτρέψει να αναγνωρίζουμε πότε κάποιος άλλος έχει κάτι που θέλουμε, αλλά δεν έχουμε και επίσης να αναγνωρίζουμε ότι μπορούμε να επιβιώσουμε και χωρίς αυτό. Το γεγονός ότι δεν το έχουμε δεν μας κάνει λιγότερο σημαντικούς ή μοναδικούς.

Μπορούμε επίσης να αλλάξουμε τον τρόπο που χρησιμοποιούμε συνήθως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Τις περισσότερες φορές οι άνθρωποι χρησιμοποιούν το Facebook παθητικά και όχι ενεργητικά, από βαρεμάρα. Και οι συνδέσεις ανάμεσα στην παθητική χρήση και στα άσχημα συναισθήματα είναι πολύ ισχυρές. Ίσως λοιπόν κάθε ένας από εμάς χρειάζεται να σκέφτεται πιο προσεκτικά πώς χρησιμοποιεί ενεργά τα κοινωνικά μέσα δικτύωσης, τι είναι αυτό που προσπαθούμε να πούμε και να βρούμε μέσω αυτών και γιατί.

Όταν ξανασκέφτομαι αυτές τις δύο επώδυνες στιγμές ζήλιας, συνειδητοποιώ ότι συνέβησαν σε περιόδους της ζωής μου που ήμουν δυστυχισμένη και ένιωθα ανασφαλής. Αγωνιζόμουν να κάνω τη δουλειά που μου αρέσει και να αναγνωριστώ ως δημοσιογράφος και πάλευα να γίνω πιο κοινωνική, να βγαίνω περισσότερο. Ίσως λοιπόν εν μέρει ήμουν αδύναμη, άρα αυτό που χρειαζόταν να κάνω ήταν να δουλέψω με τον εαυτό μου και όχι να αφήνω τις υποτιθέμενες «τέλειες» ζωές των άλλων να με καταρρακώνουν.

πηγη

Οι ψυχολόγοι χρησιμοποιούν τον όρο “αυτόματες αρνητικές σκέψεις” για να περιγράψουν τις ιδέες που ξεπροβάλλουν μέσα από τα κεφάλια μας, σαν απρόσκλητοι διαρρήκτες κι αφήνουν πίσω ένα χάος από άβολα συναισθήματα. Στη δεκαετία του 1960, ένας από τους ιδρυτές της γνωστικής θεραπείας, ο Aaron Beck, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ΑΑΣ (Αυτόματες Αρνητικές Σκέψεις) σαμποτάρουν τον καλύτερο εαυτό μας, και μας οδηγούν σε ένα φαύλο κύκλο μιζέριας: δημιουργώντας μια γενική νοοτροπία που είναι ποικιλοτρόπως είτε συνώνυμη με την δυστυχία είτε το άγχος ή τον θυμό (επιλέξτε ελεύθερα) και η οποία είναι (ως εκ τούτου) όλα και πιο πιθανό να δημιουργήσει ΑΑΣ.

Έχουμε κολλήσει στα ίδια παλιά μονοπάτια του μυαλού και κάνουμε τις ίδιες αρνητικές σκέψεις ξανά και ξανά. Ευτυχώς, τα διαρκώς αυξανόμενα στοιχεία για την πλαστικότητα του εγκεφάλου δείχνουν ότι μπορούμε να διακόψουμε αυτόν τον δηλητηριώδη κύκλο και να θέσουμε σε εφαρμογή πιο υγιείς επιλογές.

Ο εγκέφαλος δεν σταματάει την ανάπτυξη του στην παιδική ηλικία, όπως πίστευαν παλιότερα: Μελέτες πάνω στους υποψήφιους οδηγούς ταξί του Λονδίνου οι οποίοι είχαν καταγεγραμμένη στον εγκέφαλό τους την διάταξη της πόλης μετά από άσκηση περίπου 3-4 ετών, έδειξε ότι η καταγραφή αυτή έχει γίνει με ανακατανομή της φαιής ουσίας στον εγκέφαλό τους. Από την άλλη, κάποιοι από αυτούς που υπέστησαν σοβαρή βλάβη στον εγκέφαλο απεδείχθη ότι έκαναν τις διαδρομές χρησιμοποιώντας μέρη του εγκεφάλου τους που δεν είχαν υποστεί ζημιά. Αυτό μας δείχνει ότι μπορούμε να μάθουμε να σταματάμε τις σκέψεις μας που ταξιδεύουν σε πολυσύχναστες νευρικές οδούς με τη δημιουργία εντελώς νέων “διαδρομών”.

Το πρώτο βήμα είναι να συνειδητοποιήσουμε τις αυτόματες αρνητικές σκέψεις.

Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι μια αρνητική σκέψη που έχουν στο κεφάλι τους είναι απλά μια ακριβής αντανάκλαση του τρόπου που τα πράγματα είναι στην πραγματικότητα. Δεν είναι δύσκολο όμως να αναγνωρίσουν ότι οι σκέψεις αυτού του είδους προέρχονται από έναν «εσωτερικό κριτή», ένα κομμάτι δηλαδή του εαυτού που μοιάζει να είναι ξεχωριστό και να είναι εκεί για να δίνει μόνο συγκεκριμένες κατευθύνσεις, κυρίως αρνητικές. Επαναλαμβάνει διαρκώς επικριτικά σχόλια όπως «δεν είσαι αρκετά καλός για αυτό που πας να κάνεις», «δεν ενδιαφέρει κανέναν η γνώμη σου», «πάλι είπες/έκανες βλακεία», «ποτέ δεν θα πετύχεις», «είσαι πάρα πολύ μεγάλος πια» και πολλά άλλα.

Η συνεχής αναπαραγωγή αυτών των σκέψεων δημιουργεί έναν κύκλο μιζέριας και δυστυχίας και οι άνθρωποι καταλήγουν να ταυτίζουν την πραγματικότητα με τις αρνητικές τους σκέψεις.

Πως μπορούμε να περιορίσουμε τον φαύλο κύκλο των αρνητικών σκέψεων;

Δοκιμάστε να κάνετε την ακόλουθη άσκηση: Ξεκινήστε καταγράφοντας με μολύβι και χαρτί κάποιες από τις αρνητικές σκέψεις σας.

Θα μπορούσαν να μπουν σε κατηγορίες:

•     Σκέψη μαύρο ή άσπρο: “Έχω εντελώς αποτύχει, όλοι οι άλλοι μπορούν να το κάνουν”.
•     Ανάγνωση της σκέψης των άλλων: “Νομίζουν ότι είμαι βαρετή”. “Οι άνθρωποι πρέπει να σκέφτονται ότι είμαι ηλίθιος”.
•     Μαντική σκέψη: “Δεν υπάρχει λόγος να προσπαθήσω. Δεν θα πετύχει”.
•     Υπεργενίκευση: “Όλοι οι άντρες είναι ίδιοι, θέλουν μόνο να εκμεταλλευτούν τα συναισθήματά μου”.
•     Απόκρουση του θετικού: “Εντάξει, μπορεί να είμαι καλή μητέρα, αλλά ο καθένας μπορεί να το κάνει αυτό”
•     Βασίλισσα του δράματος: “Δεν μπορώ να βρω που έβαλα το πορτοφόλι μου. Είμαι μια παλιόγρια”.
•     Μη ρεαλιστικές προσδοκίες: “Πρέπει να συνεχίζω, ακόμα και όταν είμαι κουρασμένος”.
•     Το να βάζω “ταμπέλες” στον εαυτό μου και στους άλλους: Τεμπέλης, άχρηστος, παλαβός κλπ.
•     Αυτοενοχοποίηση: “Εγώ φταίω που η σύζυγός μου έχει κατάθλιψη”.
•     Καταστροφολογία: “Τίποτα δεν πρόκειται ποτέ να μου πάει καλά”.

Θα ήταν ίσως διασκεδαστικό, αν μπορούσαμε να προσωποποιήσουμε τον εσωτερικό μας κριτή φτιάχνοντας ένα σκίτσο και να του δώσουμε φωνή. Ίσως θα μπορούσαμε να του δώσουμε και κάποιο όνομα. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να εξωτερικεύσουμε τις σκέψεις μας. Θα συνειδητοποιήσουμε ότι δεν προέρχονται πια από εμάς.

Φανταστείτε λοιπόν ποιο άτομο θα μπορούσε να σας πει αυτά τα κακεντρεχή πράγματα και προσπαθήστε να τον ζωγραφίσετε. (Δεν χρειάζεται να είναι ένα «καλό» σκίτσο). Θα μπορούσε να είναι ο Διευθυντής του σχολείου σας, ένας γονιός, ή κάποιος συνεργάτης.

Παρατηρήστε σε ποιες περιπτώσεις αυτός ο χαρακτήρας έρχεται στο κεφάλι σας. Πόσο συχνά συμβαίνει αυτό; Ποιο είναι το ερέθισμα; Σε ποια συναισθηματική κατάσταση θα σας αφήσει; Πόσο ισχυρή είναι αυτή η συναισθηματική κατάσταση, από το ένα (χαμηλή) έως 10 (υψηλή);

Και τώρα αντικρούστε τον εσωτερικό κριτή σας. Σκεφτείτε κάποιον που θαυμάζετε για οποιονδήποτε λόγο και φανταστείτε ότι πρόσωπο αυτό είναι δίπλα σας και σας προσφέρει υποστήριξη. Αν είχε επιχειρήματα υπέρ ποια θα μπορούσε να είναι; Οι απαντήσεις θα σας έρθουν εύκολα.

πηγη

Δεν είναι μυστικό ότι το κλειδί για την επιτυχή ολοκλήρωση ενός στόχου είναι τα ξεκάθαρα κίνητρα. Υπάρχουν βέβαια καθήκοντα που μπορεί να μην σας αρέσουν καθόλου, όμως βρίσκοντας κίνητρα για να τα ολοκληρώσετε,  συνειδητοποιείτε πώς κάθε συγκεκριμένη εργασία εξυπηρετεί ένα μεγαλύτερο στόχο.

Πώς ακριβώς μερικοί από εμάς κατορθώνουν να παραμείνουν συγκεντρωμένοι τις περισσότερες φορές;

Ακολουθούν 4 απλοί λόγοι που θα σας βοηθήσουν.

1. Βρείτε τα θετικά

Ό,τι και αν  κάνετε, ανεξάρτητα από το πόσο απλό μπορεί να είναι, μην το υποτιμάτε. Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό, αν το αναλύσετε εύκολα θα εντοπίσετε κάτι καλό.

Αλλά αν είστε κολλημένοι με κάποια εργασία που μισείτε και δεν φαίνεται να υπάρχει κάποιο κίνητρο, εδώ βρίσκεται η λύση: βρείτε τους θετικούς λόγους για να σχολείστε. Μπορεί να μην είναι προφανείς, αλλά επιμείνετε μέχρι να δείτε μερικούς, καθώς αυτή η διαδικασία θα φέρει πίσω τα κίνητρά σας και θα σας βοηθήσει να ολοκληρώσετε το έργο.

Μερικές ιδέες για το τι μπορεί να είναι ένας θετικός λόγος:

• μια υλική ανταμοιβή
• προσωπικό κέρδος – θα μάθετε κάτι νέο ή ίσως να βελτιωθείτε με κάποιο τρόπο
• ένα αίσθημα ολοκλήρωσης
• ένα βήμα πιο κοντά στον μεγαλύτερο στόχο σας – ακόμη και τα μεγαλύτερα επιτεύγματα στην ιστορία έχουν αρχίσει από μικρά και βασίζονται σε απλά και πολύ λιγότερο ευχάριστα καθήκοντα. Κάθε εργασία που ολοκληρώνετε σας φέρνει πιο κοντά στον τελικό σας στόχο και αναγνωρίζοντας το αυτό, σίγουρα θα σας κάνει να αισθανθείτε καλύτερα.

2. Διασκεδάστε το

Όταν πρόκειται για κίνητρο, η στάση που κρατάτε είναι καθοριστική. Διαφορετικοί άνθρωποι μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικά συναισθήματα προς το ίδιο πράγμα: κάποιοι θα το μισούν, άλλοι θα το λατρεύουν. Γιατί νομίζετε ότι αυτό συμβαίνει; Είναι απλό: μερικοί από εμάς βρίσκουμε τρόπους να κάνουμε οποιαδήποτε εργασία ενδιαφέρουσα και διασκεδαστική!

Πάρτε για παράδειγμα τα αθλήματα. Η επίσκεψη στο τοπικό γυμναστήριό σας καθημερινά για μισή ώρα προπόνηση ακούγεται μάλλον βαρετή σε πολλούς από εμάς. Αλλά πολλοί άλλοι λατρεύουν την ιδέα!

Τους αρέσει να ασκούνται, όχι μόνο επειδή αναγνωρίζουν τους καλούς λόγους πίσω από αυτό, αλλά απλά επειδή είναι διασκεδαστικό!

Ανάλογα με το ποια είναι η οπτική σας, μπορείτε να διασκεδάσετε κάνοντας κάτι! Απλά αναζητήστε τρόπους να διασκεδάσετε και θα τους βρείτε!

Μια απλή προσέγγιση είναι να αρχίσετε να εξετάζετε την οπτική σας απέναντι σε οποιαδήποτε εργασία με το να αναρωτηθείτε τα παρακάτω:

• Πώς μπορώ να απολαύσω αυτή τη δουλειά / δραστηριότητα;
• Τι μπορώ να κάνω για να καταστήσω αυτή τη δουλειά διασκεδαστική για τον εαυτό μου και ενδεχομένως για τους άλλους;
• Πώς μπορώ να κάνω αυτή τη δουλειά το καλύτερο μέρος της ημέρας μου;

Οι απαντήσεις θα εμφανιστούν αυτομάτως, αρκεί να μάθετε να έχετε ξεκάθαρη την προσδοκία ότι οποιαδήποτε εργασία είναι δυνητικά ευχάριστη.

3.  Αναγνωρίστε την πρόοδό σας

Τα πάντα στα οποία εργάζεστε μπορούν να χωριστούν εύκολα σε μικρότερα τμήματα και υπο-τμήματα. Κάθε φορά που θα ολοκληρώνετε ένα τμήμα να αναγνωρίζετε την πρόοδό σας. Ένα βήμα τη φορά!

Για κάποιο λόγο, η ανθρώπινη φύση  έχει την τάση να συμβαίνουν τα πράγματα αμέσως. Παρόλο που χωρίζουμε σύνθετα καθήκοντα σε απλούστερες ενέργειες, δεν αισθανόμαστε την ίδια ικανοποίηση με την ολοκλήρωση της κάθε ενέργειας μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο πλήρως.

4. Ανταμείψτε τον εαυτό σας

Η επιβράβευση είναι πάντα ευχάριστη. Γι’ αυτό και αποτελεί ένας από τους πιο ισχυρούς τρόπους για να παραμείνετε συγκεντρωμένοι στους στόχους σας!

Έχετε κουραστεί να νιώθετε κουρασμένοι; Αν ναι, δεν είστε οι μόνοι. Οι περισσότεροι το έχουμε νιώσει για ένα συνεχόμενο χρονικό διάστημα και πολλοί είναι εκείνοι που το νιώθουμε και συνέχεια. Στις περισσότερες περιπτώσεις, το πρόβλημα μπορεί να εντοπιστεί σε παράγοντες που έχουν να κάνουν με τον τρόπο ζωής μας.

Ποιες είναι οι κυριότερες κακές συνήθειες που απομυζούν την ενέργειά μας;

1. Αφυδάτωση

Χωρίς αρκετό νερό, η πυκνότητα του αίματός σας αυξάνεται και απαιτείται μεγαλύτερη προσπάθεια από την καρδιά σας, για να διατηρήσει τη σωστή κυκλοφορία. Το αίμα δυσκολεύεται να μεταφέρει θρεπτικά στοιχεία και οξυγόνο σε όλο μας τον οργανισμό και γι’ αυτό νιώθουμε εύκολα κόπωση.

2. Κοιμόμαστε αργά το βράδυ

Οι ερευνητές έχουν βρει ότι τα πιο σημαντικά στάδια του ύπνου εμφανίζονται ανάμεσα στις 10 το βράδυ και τη 1 μετά τα μεσάνυχτα. Κι αν δυσκολεύεστε το πρωί να ξυπνήσετε και το ξυπνητήρι επιμένει να χτυπά, προσπαθήστε να προσαρμόσετε καλύτερα την ώρα που πέφτετε για ύπνο.

3. Δεν γυμναζόμαστε

Αν πολλές φορές παραλείπετε την καθημερινή σας γυμναστική εξαιτίας της κόπωσης που νιώθετε, μάλλον θα πρέπει να αναθεωρήσετε αυτή σας την πρακτική. Οι έρευνες δείχνουν ότι ακόμα και η ήπιας μορφής άσκηση στην πραγματικότητα τονώνει τα ενεργειακά μας επίπεδα.

4. Χαμηλά επίπεδα σιδήρου

Αν αποφεύγετε συγκεκριμένες τροφές, όπως αυγά, συκώτι και κόκκινο κρέας, η χαμηλή σας ενέργεια μπορεί να οφείλεται στα χαμηλά επίπεδα σιδήρου σας. Χωρίς αρκετό σίδηρο, δεν μπορείτε να παράγετε αρκετά αιμοσφαίρια, ώστε αυτά μετά να μεταφέρουν οξυγόνο στην καρδιά, στους πνεύμονες και στον εγκέφαλο.

5. Υψηλά στάνταρ

Οι εξαιρετικά υψηλές προσδοκίες από τον εαυτό σας και τους άλλους αποδεικνύονται εξαιρετικά κουραστικές κάποιες φορές. Μέσω αυτών, είναι εύκολο να πιέσετε υπερβολικά τον εαυτό σας να προσπαθήσει να ολοκληρώσει κάτι, ενώ μπορεί να μη χρειάζεται. Είναι σημαντικό να μην είστε υπερβολικά απαιτητικοί από τον εαυτό σας και να χρησιμοποιείτε και τη λογική σας ως προς αυτό.

6. Παραλείπουμε το πρωινό

Πολλοί άνθρωποι παραλείπουν το πρωινό, σε μια προσπάθεια να ελέγξουν το βάρος τους. Εντούτοις, μια τέτοια τακτική μπορεί να σας χαλάσει όλη την υπόλοιπη μέρα. Μετά από μια νύχτα αποχής, το σώμα σας χρειάζεται θερμίδες και θρεπτικά στοιχεία, ώστε να παράγει ενέργεια.

7. Δυτικός τρόπος διατροφής

Οι επεξεργασμένες τροφές είναι αρκετά βολικές, αν έχετε μια πολυάσχολη ζωή, αλλά στην πραγματικότητα λειτουργούν κατά σας. Τέτοιες τροφές δεν περιέχουν τα θρεπτικά στοιχεία που χρειάζεστε και είναι εφοδιασμένα με όλα τα άχρηστα, όπως συντηρητικά και βελτιωτικά γεύσης. Έτσι, αντί να μας προσφέρουν, μας επιβαρύνουν τελικά.

8. Προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε τους πάντες

Μπορεί να θέλετε να κάνετε τους γύρω σας χαρούμενους και αυτό αποτελεί ένα αξιοθαύμαστο χαρακτηριστικό, αλλά μην το παρατραβάτε. Η υπερβολική σας προσπάθεια να ικανοποιήσετε τους πάντες είναι κουραστική τόσο σωματικά, όσο και ψυχικά και, παράλληλα, ξοδεύετε όλο το χρόνο που χρειάζεστε, για να φροντίζετε και τον εαυτό σας.

9. Ακαταστασία

Ένας χαοτικός χώρος εργασίας και διαβίωσης δημιουργεί και έναν χαοτικό νου. Το κυριότερο είναι ότι χρειάζεστε μεγαλύτερη πνευματική προσπάθεια, για να βρείτε κάθε φορά αυτό που χρειάζεστε ανάμεσα σε μια θάλασσα ακαταστασίας κι έτσι κουράζεστε γρηγορότερα.

10. Έλλειψη ελεύθερου χρόνου

Η σκληρή δουλειά, χωρίς χρόνο χαλάρωσης οδηγεί αναπόφευκτα σε κόπωση και burnout (επαγγελματική εξουθένωση). Βεβαιωθείτε ότι κάνετε τα απαραίτητα διαλείμματα ανάμεσα σε δουλειές και μεγάλα projects.

πηγη

Το μοτίβο της αναβλητικότητας χαρακτηρίζεται από την τάση να αποφεύγουμε ορισμένα είδη δράσης. Μπορεί να αποφεύγουμε καθήκοντα που δεν μας αρέσουν ιδιαίτερα.

 Μπορεί επίσης να αποφεύγουμε πράγματα που πραγματικά θέλουμε να κάνουμε, ειδικά δραστηριότητες που συνεπάγονται την ανάληψη ρίσκου και την πιθανότητα της αποτυχίας.

Μπορεί να ξεκινάμε ένα έργο αλλά να μην μένουμε σ’ αυτό ή να μην το ολοκληρώνουμε. Ή να μας παίρνει τόσο πολύ καιρό να το τελειώσουμε που τελικά χάνουμε σημαντικές προθεσμίες.

Ψευδείς πεποιθήσεις που συνοδεύουν το μοτίβο της αναβλητικότητας

- «Θα αποτύχω σε αυτό το έργο ή θα βαρεθώ.»

- «Μπορώ να διαχειριστώ τους φόβους μου, αναβάλλοντας τα πράγματα.»

Συμπεριφορές που συνδέονται με το μοτίβο της αναβλητικότητας

· Αποφεύγεις να κάνεις ορισμένα πράγματα που εμπεριέχουν ρίσκο ή σε εκθέτουν δημόσια.

· Υπάρχει κάτι που θέλεις πραγματικά να κάνει αλλά ποτέ δεν βρίσκεις το χρόνο γι’ αυτό.

· Χάνεις τις προθεσμίες για έργα της δουλειάς (ή του σχολείου) ή ξενυχτάς για να τα τελειώσεις.

· Δεν ολοκληρώνεις κάτι που έχεις δεσμευτεί να κάνεις.

· Αποφεύγεις να λάβεις τα μέτρα που ξέρεις ότι είναι απαραίτητα.

· Δυσκολεύεσαι να ξεκαθαρίσεις τις προτεραιότητές σου και να πάρεις αποφάσεις.

· Αναβάλλεις να κάνεις τις αναγκαίες αλλαγές στη ζωή σου.

· Κολλάς στη μέση των έργων που αναλαμβάνεις και τα παρατάς.

· Αποσπάσαι και ξεχνάς τα πράγματα που πρέπει να γίνουν.

· Περνάς το χρόνο σου με σκέψεις, σχέδια ή ονειροπόληση αντί να αναλάβεις δράση.

· Χαλαρώνεις και διασκεδάζεις αντί να κάνεις σημαντικά καθήκοντα που έχεις αναλάβει.

· Όταν ξεκινάς μια πειθαρχία αυτο-φροντίδας, δεν την τηρείς.

Ασυνείδητα κίνητρα πίσω από το μοτίβο της αναβλητικότητας

· Φόβος αποτυχίας.

Φοβάσαι μήπως αποτύχεις στο έργο και δεχτείς επίκριση, ταπείνωση, ή απόρριψη γι’ αυτό.

· Εσωτερική αντίσταση.

Επαναστατείς ενάντια στον εσωτερικό «επιστάτη» που σε ωθεί υπερβολικά να κάνεις τη δουλειά.

· Φόβος βλάβης.

Φοβάσαι ότι μπορεί να κάνεις κάτι που θα οδηγήσει στο να σε παραβιάσουν, να σε «καταβροχθίσουν», να σε «πνίξουν», να σε κρίνουν, να ταπεινώσουν, να σε επιπλήξουν, να σε προδώσουν ή να σε εκμεταλλευτούν.

· Φόβος απόρριψης.

Φοβάσαι ότι μπορεί να κάνεις κάτι που θα οδηγήσει στο να σε απορρίψουν, να σε διώξουν, να σε εγκαταλείψουν ή να σου στερήσουν πράγματα.

· Φόβος επιτυχίας.

Φοβάσαι μήπως έχεις επιτυχία με το έργο και σου επιτεθούν ή σε απορρίψουν επειδή πέτυχες.

· Φοβάσαι ότι αν ξεκινήσεις ένα έργο, θα πυροδοτηθεί ο «επιστάτης» μέσα σου (ένα είδος «εσωτερικού κριτή» που σε ωθεί να δουλέψεις σκληρά και σε επικρίνει αν δεν το κάνεις).

· Αποφεύγεις καθήκοντα που σου φαίνονται βαρετά ή δυσάρεστα.

πηγη

Τι κρύβεται μέσα στο μυαλό όσων κοιμούνται σαν πουλάκια, σπανίως ανησυχούν και το στρες φαίνεται να μην τους αγγίζει;

Κάνουμε μια… βουτιά στις σκέψεις εκείνων που δεν αφήνουν τη συνεχή ανησυχία να στοιχειώσει τη ζωή τους και αποκαλύπτουμε κάποια μυστικά τους.

Η ανησυχία είναι ωφέλιμη όταν μας κινητοποιεί να δράσουμε και να βρούμε λύσεις. Όταν όμως στο μυαλό μας κυριαρχούν τα χειρότερα σενάρια, τότε ξεκινούν τα προβλήματα. «Και αν με απολύσουν και καταλήξω στο δρόμο;», «Και αν δεν πληρώσω το πρόστιμο και βρεθώ χρεωμένος και μπω στη φυλακή;», «Τι θα συμβεί αν…;».

Η υπερβολική ανησυχία, που συνδυάζεται με μπόλικα στοιχεία αβεβαιότητας και καταστροφολογίας, σπανίως ωφελεί. Οι άνθρωποι που ανησυχούν υπερβολικά συνήθως φοβούνται μια απροσδιόριστη απειλή – ένα αόριστο κακό ενδεχόμενο στο μέλλον. Η συνεχής ανησυχία είναι δυνατόν να επηρεάσει τη ζωή μας και να μας παραλύσει συναισθηματικά.

Μπορούμε, όμως, να σπάσουμε τον φαύλο κύκλο των παράλογων φόβων παίρνοντας πρώτα απ? όλα μαθήματα από εκείνους που δεν χάνουν τον ύπνο τους, ούτε τρώνε τα νύχια τους ανησυχώντας για το «τι θα συμβεί αν…». Ας δούμε, λοιπόν, πώς σκέφτονται.

1. Εστιάζουν στο παρόν

Μία από τις μεγαλύτερες διαφορές ανάμεσα σε εκείνους που ανησυχούν υπερβολικά και σε όσους δεν αφήνουν την ανησυχία να επηρεάζει τη ζωή τους είναι ότι οι δεύτεροι δεν αναλώνονται σκεπτόμενοι διαρκώς τι θα φέρει το μέλλον.

Το μυστικό: Μια τεχνική που μπορεί να μας βοηθήσει είναι να σημειώσουμε σε ένα χαρτί ποιο ακριβώς είναι το θέμα που μας ανησυχεί, έτσι ώστε να μην αφήσουμε το μυαλό μας να παρασυρθεί από παράλογες φοβίες που μας απομακρύνουν από το αληθινό πρόβλημα.

2. Αποστασιοποιούνται

Οι άνθρωποι που δεν ανησυχούν υπερβολικά όταν έρχονται αντιμέτωποι με ένα πρόβλημα παίρνουν τις αποστάσεις τους, γεγονός που τους επιτρέπει να δουν την κατάσταση πιο αντικειμενικά και με τη συναισθηματική αποστασιοποίηση που είναι απαραίτητη για να βρουν λύσεις.

Το μυστικό: Ακόμη και αν αυτό φαίνεται δύσκολο για τους… ανήσυχους τύπους, οι ειδικοί τούς προτείνουν να καταγράφουν τα «χειρότερα σενάρια» που περνούν από το μυαλό τους και να βλέπουν κατά πόσον είναι πιθανά. Να αντιμετωπίζουν, δηλαδή, τις ανησυχίες τους όχι ως γεγονότα, αλλά ως υποθέσεις, τις οποίες ελέγχουν για να δουν αν ευσταθούν. Ο τρόπος αυτός αποδυναμώνει τα εφιαλτικά σενάρια και βοηθά να εστιάσουμε στο τρέχον πρόβλημα.

3. Ανησυχούν, αλλά… αργότερα

Όλοι οι άνθρωποι ανησυχούν – μάλιστα οι γυναίκες φαίνεται να είναι πιο επιρρεπείς από τους άνδρες, ίσως επειδή εξελικτικά ο ρόλος τους είναι να προστατεύουν τα παιδιά από τους πιθανούς κινδύνους. Ωστόσο, η μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε εκείνους που γίνονται έρμαια των φόβων τους και σε όσους διαχειρίζονται αποτελεσματικά τις ανησυχίες τους είναι ότι οι δεύτεροι δεν αναλώνονται στην καταστροφολογία.

Το μυστικό: Μια καλή στρατηγική για την αντιμετώπιση της υπερβολικής ανησυχίας είναι να ασχοληθούμε με αυτήν… αργότερα. Την ώρα που η ενοχλητική σκέψη εισβάλλει στο μυαλό μας ας συνεχίσουμε με τις δραστηριότητές μας, λέγοντας στον εαυτό μας ότι θα σκεφτούμε τι θα κάνουμε με αυτή μια συγκεκριμένη στιγμή της ημέρας αργότερα. Συχνά, το αποτέλεσμα είναι να την ξεχάσουμε εντελώς.

4. Δεν παρασύρονται

Η συνεχής ανησυχία εμπλέκει τα θύματά της σε έναν φαύλο κύκλο αρνητικών σκέψεων, με αποτέλεσμα ένα πρόβλημα που μπορεί να είναι αντιμετωπίσιμο να φαίνεται ανυπέρβλητο, αφού στο μυαλό τους όλα έχουν ήδη πάει στραβά.

Το μυστικό: Καταγράφουμε το πραγματικό πρόβλημα με το οποίο είμαστε αντιμέτωποι στο παρόν, προσπαθώντας να εντοπίσουμε πιθανές λύσεις, τις οποίες και τολμάμε να δοκιμάσουμε ακόμη και αν δεν μπορούμε να γνωρίζουμε εκ των προτέρων την αποτελεσματικότητά τους.

5. Αποδέχονται την αβεβαιότητα

Η αδυναμία να αποδεχθούμε την αβεβαιότητα βρίσκεται στη ρίζα των παράλογων φόβων. Όσοι ανησυχούν υπερβολικά έχουν μια έντονη ανάγκη να γνωρίσουν και να ελέγξουν ό,τι θα τους συμβεί στο μέλλον. Ανησυχώντας για κάθε πιθανό καταστροφικό σενάριο, πιστεύουν ότι μπορούν να προβλέψουν και να αντιμετωπίσουν ό,τι τους επιφυλάσσει το μέλλον και να αποφύγουν τα δυσάρεστα. Το πρόβλημα είναι, όπως εξηγούν οι ειδικοί, ότι αυτή η τακτική δεν είναι αποτελεσματική.

Το μυστικό: Ανησυχώντας για ό,τι μπορεί να πάει στραβά, δεν ξορκίζουμε το κακό. Ενδεχομένως να νιώθουμε πιο ασφαλείς, αλλά αυτό είναι μια πλάνη. Εστιάζοντας σε επικείμενες απειλές, όχι μόνο δεν τις αποτρέπουμε, αλλά στερούμαστε και την απόλαυση της ζωής μας στο παρόν. Ενίοτε, μάλιστα, είναι δυνατόν με αυτόν τον τρόπο και να τις προκαλέσουμε.

Για παράδειγμα, αν πηγαίνοντας σε μια συνέντευξη για δουλειά κάνουμε αρνητικές σκέψεις απαξίωσης και γελοιοποίησης του εαυτού μας, γινόμαστε περισσότερο νευρικοί, γεγονός που μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες όσον αφορά την εντύπωση που θα αποκομίσει για εμάς ο πιθανός εργοδότης μας. Ας αναλογιστούμε, λοιπόν, αν είναι δυνατόν να είμαστε σίγουροι για οτιδήποτε στη ζωή. Ας σκεφτούμε αν περιμένουμε «τα χειρότερα» μόνο και μόνο επειδή είναι απρόβλεπτα. Ας προκαλέσουμε τον ίδιο τον φόβο της αβεβαιότητας και θα έχουμε κάνει ένα σημαντικό βήμα προόδου.

6. Σε αρμονία με τα συναισθήματά τους

Η συνεχής ανησυχία κρατά το μυαλό απασχολημένο και μας αποσπά από τα ίδια μας τα συναισθήματα. Δεν είναι όμως δυνατόν να «σωπάσουμε» τα συναισθήματά μας με αυτόν τον τρόπο. Περιστασιακά τα καταστέλλουμε, αλλά μόλις σταματήσουμε τις καταστροφικές σκέψεις αυτά βρίσκουν ξανά διέξοδο και μας ζητούν να τα διαχειριστούμε.

Το μυστικό: Όσοι δεν καταστροφολογούν είναι σε αρμονία με τα συναισθήματά τους – θετικά και αρνητικά. Αποδέχονται ότι δεν μπορούν να έχουν διαρκώς τον έλεγχο και ότι τα συναισθήματα που βιώνουν δεν είναι πάντα ξεκάθαρα. Η αλήθεια είναι ότι τα συναισθήματα, όπως και η ίδια η ζωή, είναι μπερδεμένα. Μπορούμε, όμως, να δούμε τα αρνητικά συναισθήματα ως ένα σημάδι ότι η κατάσταση που τα προκαλεί -π.χ. σχέσεις, δουλειά, λογαριασμοί- απαιτεί την προσοχή μας και να λάβουμε τα μέτρα μας.

7. Οι σωστές ερωτήσεις

Όταν το μυαλό αρχίζει να κατρακυλά στο μονοπάτι των παράλογων σκέψεων, ας θέσουμε στον εαυτό μας μια σειρά ερωτήσεων που μπορούν να μας επαναφέρουν στον ορθό δρόμο της λογικής.

• «Είναι δικό μου πρόβλημα;».
• «Έχω κάποιο βαθμό ελέγχου της κατάστασης;».
• «Έχω ήδη κάνει ό,τι μπορώ γι’ αυτό;».
• «Είναι κάτι που πρόκειται να συμβεί σύντομα; Εάν δεν είναι επικείμενο, δεν υπάρχει λόγος να ανησυχήσω γι’ αυτό τώρα».
• «Υπάρχουν αποδείξεις για αυτήν μου τη σκέψη;».

8. Η εναλλακτική σκέψη

Οι έρευνες αποκαλύπτουν ότι όσο προσπαθούμε να διώξουμε μια δυσάρεστη σκέψη από το μυαλό μας τόσο αυτή κυριαρχεί στον νου μας. Αντί, λοιπόν, να προσπαθούμε να μη σκεφτούμε αρνητικά, ας προσπαθήσουμε να κάνουμε έναν εσωτερικό διάλογο, θέτοντας ερωτήσεις που οδηγούν σε εναλλακτικές σκέψεις.

Ας αναρωτηθούμε για παράδειγμα: «Πώς θα σκεφτόταν κάποιος άλλος στη θέση μου;», «Τι θα έλεγα σε κάποιον άλλο για να τον βοηθήσω με αυτές τις σκέψεις;», «Πώς θα σκέφτομαι για το ίδιο πράγμα σε μερικά χρόνια;».

9. Oι κατάλληλες παρέες

Εάν υπάρχει κάποιο πρόσωπο στη ζωή μας που μας αυξάνει τα επίπεδα του στρες και πυροδοτεί τον φαύλο κύκλο της ανησυχίας, καλό είναι να θέσουμε κάποια όρια όσον αφορά τα θέματα που επιτρέπεται να συζητάμε μαζί του.

πηγη