Inspire your life » Γυναικολογικά / εγκυμοσύνη

Ποιο είναι το σωστό διαιτολόγιο για να βελτιώσετε την γονιμότητα σας;

agapi — Sat, 09 May 2020 09:31:51 +0000

Όλο και περισσότερες επιστημονικές μελέτες τα τελευταία χρόνια υποστηρίζουν ότι η διατροφή μπορεί να συμβάλλει σημαντικά στην αύξηση της γυναικείας γονιμότητας, κυρίως μέσω της προστασίας των μιτοχονδρίων τα οποία συμμετέχουν στην ωρίμανση των ωοκυττάρων καθώς και στην λειτουργία των ωοθυλακίων.

Το αυξημένο σωματικό βάρος και η παχυσαρκία σχετίζονται άμεσα με την υπογονιμότητα. Οι γυναίκες που είναι παχύσαρκες όχι μόνο έχουν μικρότερες πιθανότητες για φυσιολογική ωορρηξία αλλά ακόμα και αυτές που εμφανίζουν συχνή ωορρηξία έχουν μικρότερες πιθανότητες για σύλληψη σε σύγκριση με τις γυναίκες φυσιολογικού σωματικού βάρους. Επίσης, γυναίκες με σωματικό βάρος χαμηλότερο από το φυσιολογικό έχουν επίσης λιγότερες πιθανότητες να συλλάβουν, λόγω κακής κατάστασης θρέψης, η οποία σχετίζεται με την ικανότητα της μητέρας να υποστηρίξει την ανάπτυξη υγιούς πλακούντα τον πρώτο μήνα της κύησης.

Έχει φανεί ότι, η προέλευση της διαιτητικής πρωτεΐνης μπορεί να επηρεάσει τον κίνδυνο για γονιμότητα καθώς σε σχετική έρευνα, φάνηκε ότι γυναίκες που κατανάλωναν μεγαλύτερο ποσοστό πρωτεΐνων απο τρόφιμα φυτικής προέλευσης εμφάνισαν μικρότερο ποσοστό υπογονιμότητας σε σχέση με γυναίκες που κατανάλωναν μεγαλύτερο ποσοστό πρωτεΐνων απο τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Οπότε συστήνεται ο περιορισμός του κόκκινου κρέατος (μοσχάρι, χοιρινό, αρνί, συκώτι) σε περίπου μία φορά κάθε 10 ημέρες και παράλληλη αύξηση κατανάλωσης οσπρίων (φακές, ρεβύθια, φάβα, φασολάδα, γίγαντες) και δημητριακών πλούσιων σε πρωτεΐνη (βρώμη, μούσλι, χυλοπίτες, σόγια, προϊόντα σόγιας).

Οι πρωτεΐνες που περιέχονται στα όσπρια είναι χαμηλής βιολογικής αξίας, δηλαδή δεν περιέχουν όλα τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία ο οργανισμός μας δεν μπορεί να τα συνθέσει από μόνος του. Τα απαραίτητα αμινοξέα που «λείπουν» από τα όσπρια μπορούμε να τα βρούμε στο ρύζι. Οπότε ο συνδυασμός τους, προσφέρει στον οργανισμό μας πρωτεΐνη υψηλής βιολογικής αξίας σχεδόν ισάξια με εκείνη του κρέατος.

Επιπλέον, συνιστάται οι γυναίκες να προτιμούν τρόφιμα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη τα οποία κατά κύριο λόγο είναι πηγές σύνθετων υδατανθράκων, όπως λαχανικά, όσπρια και δημητριακά ολικής άλεσης, ενώ η σουκρόζη (κοινή ζάχαρη) πρέπει να καταναλώνεται σε μικρές ποσότητες και στα πλαίσια μιας γενικά υγιεινής διατροφής.

Παρόλο που δεν υπάρχει συγκεκριμένη οδηγία για την κατανάλωση μικροθρεπτικών συστατικών για την ενίσχυση της γονιμότητας, μια πληθώρα επιστημονικών μελετών έχουν δείξει ότι, θρεπτικά συστατικά όπως τα αντιοξειδωτικά και τα ιχνοστοιχεία μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο για υπογονιμότητα κυρίως μέσω προστασίας του οργανισμού από το οξειδωτικό στρες.

Αντιοξειδωτικά και ιχνοστοιχεία:

-Βιταμίνη C (εσπεριδοειδή, λαχανικά όπως η πράσινη πιπεριά, το λάχανο, το σπανάκι),

-Βιταμίνη Ε (φυτικά έλαια, ξηροί καρποί, σπόροι και όσπρια),’Προανθοκυανιδίνες ( φλαβονοειδή) (μήλα, σταφύλια, διάφορα μούρα όπως blackberry, raspberry, blueberry, cranberry και η μαύρη σοκολάτα),

-Συνένζυμο Q10 ή αλλίως ουβικινόνη, η οποία δρα ως αντιοξειδωτικό και βρίσκεται σε μικρές ποσότητες σε κάποιες τροφές, αλλά συντίθεται και σε πολλούς ιστούς του σώματος (σόγια, λιπαρά ψάρια, δημητριακά ολικής άλεσης, ξηροί καρποί, φυλλώδη λαχανικά, σουσάμι, έλαια),

-Ψευδάργυρος και σελήνιο (θαλασσινά και τρόφιμα ολικής αλέσεως είναι καλές πηγές ψευδαργύρου, ενώ οι ξηροί καρποί οι γαρίδες, η γλώσσα και το ψωμί ολικής αλέσεως είναι καλές πηγές σεληνίου),

Ωμέγα-3 λιπαρά οξέα: Τα οποία φαίνεται να συμβάλλουν στην βελτίωση της ποιότητας των ωοκυτταρίων σε γυναίκες με προχωρημένη ηλικία (πηγές: λιπαρά ψάρια, θαλασσινά, αμύγδαλα, καρύδια, καθώς και σε μερικά φυτικά έλαια, όπως έλαια από λιναρόσπορο, ξηρούς καρπούς, και ελαιοκράμβη).

Οι γυναίκες που προσπαθούν να μείνουν έγκυες συνιστάται να ακολουθούν διατροφή βασισμένη στις γενικές συστάσεις υγιεινής διατροφής όπως:

- Αυξημένη κατανάλωση φρούτων και λαχανικών (5 μερίδες την ημέρα)

-Κατανάλωση προϊόντων ολικής άλεσης

-Αποφυγή κατανάλωσης ζάχαρης και γλυκών

-Αποφυγή κατανάλωσης κορεσμένων λιπαρών οξέων (κόκκινο κρέας, λίπη, τηγανητά κ.τ.λ)

-Διακοπή του καπνίσματος

-Περιορισμός του αλκοόλ σε ένα ποτό την εβδομάδα

-Μετρίαση της κατανάλωσης καφέ

-Αυξημένη κατανάλωση ψαριών

-Σε περίπτωση παχυσαρκίας, σταδιακή απώλεια βάρους

-Αποβολή του στρες (ψυχαγωγία, κοινωνικές εκδηλώσεις, άσκηση)

Για οποιαδήποτε λήψη συμπληρώματος διατροφής συμβουλευτείτε πρώτα τον γυναικολόγο σας.

Πηγή:in.gr

Κλείστε μία συνεδρία nutritional & anti-aging coaching και μάθετε πώς μπορείτε να κάνετε υγιεινές διατροφικές επιλογές με ασφαλή και υγιή τρόπο. Επικοινωνήστεεδώ.

Η δράση της τελομεράσης στην εγκυμοσύνη και στη γονιμότητα

agapi — Wed, 11 Jan 2017 11:31:41 +0000

Γράφει ο Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, Iατρείο Χρονίων Νοσήματων και Μεταβολικών Διαταραχών, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita degli Studi di Napoli, Federico II, Μετεκπαιδεύτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, President of The European Institute of Nutritional Medicine E.I.Nu.M

Στις 9 Μαΐου του 2016 δημοσιεύτηκε στο Molecular Medicine Reports μελέτη ανασκόπησης που αφορά την δράση της τελομεράσης και των τελομερών στην εγκυμοσύνη και τη σχέση της με την γονιμότητα.

Η μελέτη συνοψίζει την υπάρχουσα γνώση στη βιολογία των τελομερών σε σχέση με την εγκυμοσύνη αλλά και την κατάσταση υγείας γενικότερα και εκπονήθηκε από την ομάδα του καθ. Αριστείδη Τσατσάκη στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Κρήτης όπου έχω τη χαρά και την τιμή να συνεργάζομαι στην έρευνα των τελομερών και της τελομεράσης.

Τελομερή και Τελομεράση

Τα τελομερή είναι τα τελικά τμήματα των χρωμοσωμάτων και είναι ο βασικός ρυθμιστής της βιολογικής ηλικίας στον άνθρωπο. Με κάθε κυτταρική διαίρεση τα τελομερή συρρικνώνονται γιατί ένα μικρό τμήμα τους κάθε φορά δεν αντιγράφεται. Όταν τα τελομερή κοντύνουν σημαντικά τα κύτταρα χάνουν την ικανότητα τους να διαιρούνται και εισέρχονται σε μια κατάσταση λειτουργίας που αποκαλείται “κυτταρική γήρανση”.

Τα ανθρώπινα κύτταρα όμως εκφράζουν ένα ένζυμο που αποτρέπει την συρρίκνωση των τελομερών. Αυτό το ένζυμο είναι η τελομεράση και έχει την ιδιότητα να καθυστερεί ή και πιθανόν να αναστέλλει τη γήρανση των κυττάρων.

Βιολογία των Τελομερών και Γονιμότητα

Ισχυρά στοιχεία δείχνουν ότι η γυναικεία γονιμότητα μειώνεται με την αύξηση της ηλικίας και διάφοροι παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων και αλλοιώσεων στην δράση της τελομεράσης, συμβάλλουν στην υπογονιμότητα που σχετίζεται με την αύξηση της ηλικίας.

Η δράση της τελομεράσης ρυθμίζεται και αλλάζει χρονικά και τοπικά τόσο στους εμβρυϊκούς όσο και στους μητρικούς ιστούς και είναι ζωτικός παράγοντας στην ομαλή ολοκλήρωση της εγκυμοσύνης.

Λόγω της σπουδαιότητας του ρόλου της τελομεράσης στην γονιμοποίηση πολλές μελέτες έχουν εστιάσει στη δραστηριότητα της κατά τα στάδια της κύησης. Ο στόχος της συγκεκριμένης μελέτης ήταν να συνοψίσει και να συσχετίσει στοιχεία που συνδέουν τη δράση της τελομεράσης και τις επιπλοκές της εγκυμοσύνης.

Παραθέτω παρακάτω κάποια βασικά σημεία στα οποία αναφέρεται η μελέτη:

- Το μήκος των τελομερών καθορίζει την σταθερότητα του DNA

- Σε κάθε κυτταρική διαίρεση χάνονται 5-200 βάσεις που οδηγούν σε συρρίκνωση των τελομερών. Η ταχύτητα απώλειας των βάσεων καθορίζει την ταχύτητα της γήρανσης και τον θάνατο των κυττάρων και του οργανισμού.

- Η ακεραιότητα των τελομερών και του DNA ρυθμίζεται από την δράση του ενζύμου της τελομεράσης που μπορεί να προσθέσει επιπλέον βάσεις στα τελομερή.

Η δράση της τελομεράσης ρυθμίζεται μέσω της ενεργοποίησης δύο γονιδίων (TERT – TERC) που περιέχουν την πληροφορία κατασκευής της.

Τα νοσήματα που σχετίζονται με το γήρας εμφανίζονται κυρίως σε μεγάλες ηλικίες, παρόλα αυτά η διαδικασία της γήρανσης είναι ένα βιολογικό φαινόμενο που ξεκινάει από τη στιγμή της σύλληψης.

Η ενεργοποίηση του ανθρώπινου γονιδίου της τελομεράσης σε φυσιολογικά ανθρώπινα κύτταρα έχει βρεθεί ότι προστατεύει τα κύτταρα από τον κυτταρικό θάνατο.

H φυσιολογική δραστηριοποίηση της τελομεράσης σε διάφορα στάδια της κύησης από την στιγμή της σύλληψης ή της τεχνητής γονιμοποίησης συνδέεται με την ομαλή εξέλιξη της εγκυμοσύνης και την μείωση της εμφάνισης επιπλοκών κατά την διάρκεια της.

Ένας συνεχώς αυξανόμενος όγκος δεδομένων συνδέει την εμφάνιση νοσημάτων αργότερα στη ζωή με το διάστημα της ενδομήτριου ζωής. Έχει βρεθεί ότι η έκθεση σε ψυχοκοινωνικά και βιολογικά στρες κατά την κύηση έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στην υγεία μας αυξάνοντας την πρώιμη εμφάνιση νοσημάτων που σχετίζονται με το γήρας.

Η δραστηριότητα της τελομεράσης έχει συσχετιστεί στενά με την διατροφή και την μακροβιότητα. Η διατροφή είναι επίσης ζωτικός παράγοντας για την υποστήριξη μιας φυσιολογικής εγκυμοσύνης και αφορά στην κατανάλωση θρεπτικών συστατικών και την δίαιτα της μητέρας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη. Η διατροφή της μητέρας και η επαρκής πρόσληψη πρωτεϊνών σχετίζεται με το μήκος των τελομερών των απογόνων.

Ένας συνεχώς αυξανόμενος όγκος δεδομένων για τους μηχανισμούς της φυσιολογικής λειτουργίας και αποκατάστασης του ανθρώπινου οργανισμού, παράγεται και συσσωρεύεται σταθερά. Αυτή η γνώση αυξάνει την ικανότητα τα μας να κατανοήσουμε και να παρέμβουμε ενισχύοντας του εγγενείς μηχανισμούς που μας βοηθούν να είμαστε υγιείς ώστε να ζούμε περισσότερα και καλά χρόνια.

Η δράση της τελομεράσης στην εγκυμοσύνη και στη γονιμότητα

agapi — Wed, 25 May 2016 08:55:49 +0000

Γράφει ο Dr.Δημήτρης Τσουκαλάς Iατρείο Χρονίων Νοσήματων και Μεταβολικών Διαταραχών, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita’ degli Studi di Napoli, Federico II, Μετεκπαιδεύτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, President of The European Institute of Nutritional Medicine E.I.Nu.Ma

Στις 9 Μαΐου του 2016 δημοσιεύτηκε στο Molecular Medicine Reports μελέτη ανασκόπησης που αφορά την δράση της τελομεράσης και των τελομερών στην εγκυμοσύνη και τη σχέση της με την γονιμότητα.

Τελομερή και Τελομεράση

Βιολογία των Τελομερών και Γονιμότητα

Παραθέτω παρακάτω κάποια βασικά σημεία στα οποία αναφέρεται η μελέτη:

Το μήκος των τελομερών καθορίζει την σταθερότητα του DNA

Σε κάθε κυτταρική διαίρεση χάνονται 5-200 βάσεις που οδηγούν σε συρρίκνωση των τελομερών. Η ταχύτητα απώλειας των βάσεων καθορίζει την ταχύτητα της γήρανσης και τον θάνατο των κυττάρων και του οργανισμού.

Η ακεραιότητα των τελομερών και του DNA ρυθμίζεται από την δράση του ενζύμου της τελομεράσης που μπορεί να προσθέσει επιπλέον βάσεις στα τελομερή.

Ένας συνεχώς αυξανόμενος όγκος δεδομένων συνδέει την εμφάνιση νοσημάτων αργότερα στη ζωή με το διάστημα της ενδομήτριου ζωής. Έχει βρεθεί ότι η έκθεση σε ψυχοκοινωνικά και βιολογικά στρες κατά την κύηση έχει μακροπρόθεσμα αποτελέσματα στην υγεία μας αυξάνοντας την πρώιμη εμφάνιση νοσημάτων που σχετίζονται με το γήρας.

Η δραστηριότητα της τελομεράσης έχει συσχετιστεί στενά με την διατροφή και την μακροβιότητα. Η διατροφή είναι επίσης ζωτικός παράγοντας για την υποστήριξη μιας φυσιολογικής εγκυμοσύνης και αφορά στην κατανάλωση θρεπτικών συστατικών και την δίαιτα της μητέρας πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εγκυμοσύνη. Η διατροφή της μητέρας και η επαρκής πρόσληψη πρωτεϊνών σχετίζεται με το μήκος των τελομερών των απογόνων.

Oι καλύτερες βιταμίνες για τη γονιμότητα ανδρών και γυναικών

agapi — Sun, 24 Apr 2016 09:07:38 +0000

Πολλά ζευγάρια που έχουν πρόβλημα να αποκτήσουν παιδί, χρειάζονται βοήθεια από έναν γιατρό για να αυξήσουν τη γονιμότητά τους, αλλά υπάρχουν κι άλλες μέθοδοι προτού φτάσει κανείς σ’ αυτή την οδό.

Για όσους προτιμούν τις φυσικές θεραπείες, μια πρόταση για πρόσληψη βιταμινών που θα αυξήσουν τη γονιμότητα, φαντάζει ελκυστική. Ευτυχώς, υπάρχουν διάφορες βιταμίνες στην αγορά που ισχυρίζονται πως μπορούν να βελτιώσουν τις πιθανότητες εγκυμοσύνης, όπως η βιταμίνη C, η βιταμίνη Ε, ο ψευδάργυρος και η βιταμίνη Β12.

Η βιταμίνη C θεωρείται χρήσιμη για τους άνδρες, που προσπαθούν να αποκτήσουν παιδί με τη σύντροφό τους. Οχι μόνο δεν μειώνει την συχνότητα συσσώρευσης των σπερματοζωαρίων, αλλά εξουδετερώνει επίσης το ποσό του σπέρματος που αποκτά ασυνήθιστο σχήμα εξαιτίας του καπνού του τσιγάρου. Ως εκ τούτου, η βιταμίνη C μπορεί να ενισχύσει την κινητικότητα του σπέρματος και να μειώσει τον αριθμό των κατεστραμμένων σπερματοζωαρίων. Συνιστάται οι άνδρες να παίρνουν έως και 1000 mg αυτής της βιταμίνης καθημερινά για να μπορέσουν να δουν αποτελέσματα.

Σημειώστε ότι οι γυναίκες θα πρέπει να λαμβάνουν μόνο το ποσό της βιταμίνης C που βρίσκεται σε μια προγεννητική βιταμίνη, δεδομένου ότι πάρα πολλή βιταμίνη C μπορεί να στεγνώσει την τραχηλική βλέννα και να μειώσει τη γονιμότητα.

Μεταξύ των καλύτερων βιταμινών για τη γονιμότητα είναι η βιταμίνη Ε που βελτιώνει την ποιότητα των ωαρίων στις γυναίκες. Συνιστάται οι γυναίκες να λαμβάνουν τουλάχιστον 400 IU από αυτή τη βιταμίνη. Οι άνδρες μπορούν επίσης να επωφεληθούν από τη βιταμίνη Ε. Οι άνδρες θα πρέπει να λαμβάνουν την ίδια ποσότητα με τις γυναίκες από τη συγκεκριμένη βιταμίνη καθημερινά, προκειμένου να βελτιώσουν την ικανότητα του σπέρματος. Μάλιστα, είναι χρήσιμο να πάρουν αυτή τη βιταμίνη μαζί με τη βιταμίνη C που αυξάνει την απορρόφηση.

Η ανδρική γονιμότητα μπορεί επίσης να υποβοηθηθεί με τον ψευδάργυρο, δεδομένου ότι η έλλειψη αυτής της ουσίας μπορεί να προκαλέσει χαμηλά επίπεδα τεστοστερόνης και μη υγιές σπέρμα. Για να βελτιωθεί η καταμέτρηση και η ποιότητα του σπέρματος, οι άνδρες θα πρέπει να λαμβάνουν τουλάχιστον 15 mg την ημέρα με ένα γεμάτο ποτήρι νερό. Παρόλο που ο ψευδάργυρος δεν είναι γνωστός ως ένα από τα κορυφαία συστατικά για τη γονιμότητα των γυναικών, βρίσκεται συχνά στις προγεννητικές βιταμίνες, με αποτέλεσμα οι γυναίκες να μην χρειάζονται πρόσθετο ψευδάργυρο, προκειμένου να αυξήσουν τη γονιμότητά τους.

Αλλη μία από τις ελάχιστα γνωστές βιταμίνες για τη γονιμότητα είναι η Β12 που είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για τους άνδρες. Οι άνδρες που καπνίζουν ή καταναλώνουν πολλά επεξεργασμένα τρόφιμα έχουν συνήθως ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και έτσι προσθέτοντας τουλάχιστον 100 mcg στη διατροφή τους καθημερινά μπορούν να βελτιώσουν τη γονιμότητά τους. Οι γυναίκες μπορούν επίσης να επωφεληθούν από την αύξηση της βιταμίνης Β12, που είναι επίσης γνωστό ότι βοηθά στη μείωση του ποσοστού των βλαβών του νευρικού σωλήνα στα αγέννητα μωρά.

πηγη

«Δεν έχω γάλα». Είναι έτσι;

agapi — Tue, 26 Jan 2016 12:31:46 +0000

«Δεν έχω γάλα». Αυτή η φράση θα ειπωθεί σχεδόν από κάθε μητέρα που θηλάζει, κάποια στιγμή στην πορεία της γαλουχίας. Πρόκειται για μια σκέψη που θα ταλαιπωρήσει κάθε λεχώνα μία ή και αρκετές φορές. Έρευνες δείχνουν ότι η πιθανότητα η μητέρα να μην έχει πραγματικά γάλα για να θρέψει το μωρό της είναι πολύ μικρή. Στην μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, πρόκειται για ψευδή εντύπωση της μητέρας, εντύπωση που δημιουργείται από λανθασμένη ενημέρωση, λανθασμένες αντιλήψεις, ψυχολογική πίεση από τους επαγγελματίες υγείας ή το συγγενικό περιβάλλον, ανασφάλεια, μειωμένη αυτοπεποίθηση ή εμπόδια που της επιβλήθηκαν στο θηλασμό. Σε λίγες περιπτώσεις μόνο υπάρχει πραγματική μείωση στην παραγωγή μητρικού γάλακτος, αλλά και τότε η λύση δεν είναι λιγότερος, αλλά περισσότερος, συχνότερος θηλασμός, η λύση δεν είναι περισσότερο «συμπλήρωμα» ξένου γάλακτος – που αφαιρεί από τη παραγωγή γάλακτος της μαμάς -, αλλά λιγότερο και καθόλου «συμπλήρωμα». Αναλυτικότερα:

«Το στήθος μου είναι πολύ μικρό». Το μέγεθος του στήθους δεν επηρεάζει την ικανότητα του αδένα να παράγει γάλα στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, αλλά αντανακλά μόνο την ποσότητα λίπους που περιέχει. Δηλαδή, γυναίκες με μικρό μέγεθος στήθους μπορεί να έχουν την ίδια ικανότητα παραγωγής γάλακτος με εκείνες με μεγάλο στήθος. Άλλοτε, η διαφορά είναι στην αποθηκευτική ικανότητα του μαστού: Υπάρχουν γυναίκες που καλύπτουν τις ανάγκες του μωρού τους με σχετικά συχνό θηλασμό και άλλες που καλύπτουν τις ανάγκες με σχετικά αραιότερα μεσοδιαστήματα ταϊσμάτων. Όλες όμως, εάν θηλάσουν κατά απαίτηση του μωρού τους και όχι σύμφωνα με αυθαίρετα ωράρια, θα του δώσουν την ποσότητα γάλακτος που χρειάζεται. Υπάρχουν ελάχιστες εξαιρέσεις γυναικών που έχουν παθολογικά μικρό μαστό ο οποίος δεν μεγαλώνει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και της γαλουχίας και δεν μπορεί να καλύψει 100% τις ανάγκες του παιδιού.

«Το μωρό θηλάζει πολύ συχνά, βρίσκεται συνέχεια στο στήθος». Πώς αντιλαμβανόμαστε τον πολύ συχνό θηλασμό; Υποκειμενικά, ανάλογα με το τι πιστεύουμε ότι είναι φυσιολογικό για ένα μωρό. Μια μαμά νομίζει πως θηλάζει υπερβολικά συχνά το μωρό της ανά δύο συνήθως ώρες, γιατί είχε πάντα την εντύπωση ότι τα νεογέννητα ξυπνούν για να φάνε κάθε τρεις με τέσσερις ώρες. Μια άλλη μητέρα ενημερώθηκε σωστά και έχει ρεαλιστικές προσδοκίες. Θηλάζει κάποιες φορές και συνεχόμενα, κάθε μισή με μία ώρα, αλλά δεν το θεωρεί κάτι «ανώμαλο», παθολογικό. Ακόμα κι αν πραγματικά δεν υπάρχει ακόμα αρκετό μητρικό γάλα και το μωρό απαιτεί συνέχεια θηλασμό για να το αυξήσει, αν το αφήσουμε θα το πετύχει, εφόσον η τεχνική του θηλασμού είναι καλή και το μωρό αδειάζει το στήθος.

«Το γάλα μου φαίνεται να τελειώνει το απόγευμα». Είναι φυσιολογικό να έχουμε περισσότερους θηλασμούς το απόγευμα προς το βράδυ. Επίσης τις ώρες αυτές τα βρέφη έχουν περισσότερα πονάκια από κολικούς και είναι πιο ανήσυχα και ευερέθιστα από την κούραση που αθροίζεται κατά τη διάρκεια της ημέρας. Η ανησυχία του μωρού δεν σχετίζεται συνήθως με χαμηλή παροχή γάλακτος.

«Το μωρό μου κλαίει συνέχεια». Η πείνα δεν είναι το μόνο αίτιο κλάματος. Μήπως ζεσταίνεται; Μήπως κρυώνει; Μήπως απλά θέλει επαφή και αγκαλιά; Μήπως έχει λερωμένη πάνα; Υπάρχουν ακόμα τα δύσκολα μωρά από ταμπεραμέντο και μωρά που κλαίνε επειδή πάσχουν από κολικούς ή από κάποια πάθηση και πρέπει να τα εξετάσει ο παιδίατρος. Τέλος, τα μωρά συχνά διαισθάνονται την προσπάθειά μας να επιβάλλουμε ωράρια και περιορισμούς στο θηλασμό, με αποτέλεσμα να γκρινιάζουν αντιδραστικά περισσότερο. Εάν ως άμεση απάντηση δώσουμε απρόσκοπτα το στήθος, η γκρίνια θα σταματήσει. Ο θηλασμός είναι θετική, μαγική εμπειρία και, ακόμα και μωρά λίγων εβδομάδων αντιλαμβάνονται τυχόν αρνητικά συναισθήματα και δυσφορία της μητέρας.

«Δε βλέπω καθόλου σταγόνες γάλακτος στο στήθος μου όταν θηλάζω». Αυτό ποικίλει από γυναίκα σε γυναίκα και δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι για την παραγωγή της. Δηλαδή η παρουσία σταγόνων γάλακτος στην αριστερή θηλή όταν το μωρό θηλάζει το δεξί στήθος είναι καλό σημάδι όταν υπάρχει, όμως η απουσία τους δεν είναι αναγκαστικά κακό σημάδι.

«Δε νιώθω ποτέ το γάλα μου να «κατεβαίνει» όταν θηλάζω». Κάποιες μητέρες αισθάνονται το αντανακλαστικό έκθλιψης του γάλακτος, δηλαδή το γάλα τους να «κατεβαίνει» προς το παιδί, είτε ως κάψιμο, είτε ως γέμισμα του στήθους ή και ως πόνους στη μήτρα. Κάποιες όχι. Δεν σημαίνει τίποτα για την παραγωγή τους.

«Όταν του δίνουμε ξένο γάλα με το μπουκάλι, το πίνει με λαχτάρα». Το μπιμπερό λειτουργεί πολύ διαφορετικά από τη ρόγα του στήθους. Όταν μπαίνει στο στόμα του παιδιού το γεμίζει με γάλα. Η ροή του είναι ελεύθερη και ο τρόπος λήψης από το παιδί παθητικός. Εκείνο υποχρεώνεται να καταπιεί. Η κατάποση φέρνει κι άλλο γάλα στο στόμα του παιδιού. Ο κύκλος επαναλαμβάνεται, δίνοντας την εντύπωση ότι το μωρό «καταβροχθίζει πεινασμένο το περιεχόμενο του μπουκαλιού» μέσα σε λίγα λεπτά. Έπειτα ίσως το βρέφος κοιμάται για πολλή ώρα «γαλήνια». Οι γονείς συμπεραίνουν λανθασμένα ότι το μωρό πραγματικά δεν έπαιρνε αρκετό γάλα από το στήθος. Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το μικρό κουράστηκε από τη γρήγορη ροή του μπουκαλιού και προσπαθεί να χωνέψει με δυσκολία το περιεχόμενό του. Θα κάνει περισσότερες ερυγές και κινήσεις δυσφορίας. Στην πορεία οι γονείς θα προσφέρουν ολοένα περισσότερα μπουκάλια στο παιδί. Αυτό τελικά θα προκαλέσει πραγματική μείωση στην παροχή γάλακτος από τη μητέρα και τελικά την πρόωρη διακοπή του θηλασμού.

«Τελευταία νιώθω το στήθος μου πιο μαλακό». Συμβαίνει σχεδόν πάντα έπειτα από τη διόγκωση στήθους των πρώτων ημερών. Περίπου κατά τις 3-6 εβδομάδες από τη γέννηση του παιδιού επέρχεται ένας συντονισμός ανάμεσα στη ζήτηση του μωρού και την παραγωγή γάλακτος της μητέρας. Το μόνο που δείχνει είναι ότι η παραγωγή γάλακτος άρχισε να συντονίζεται με τις ανάγκες του παιδιού. Το στήθος παίρνει το μήνυμα να φτιάχνει τόσο γάλα όσο ακριβώς χρειάζεται, χωρίς αναίτια πρηξίματα.

«Βάζω το θήλαστρο και δε βγαίνει ούτε σταγόνα από το στήθος». Η εκάστοτε ποσότητα γάλακτος που βγαίνει με το θήλαστρο δεν είναι αντιπροσωπευτική της πραγματικής ποσότητας που υπάρχει μέσα στο στήθος. Αν δεν βγαίνει γάλα με το θήλαστρο, το πρόβλημα συνήθως βρίσκεται είτε στο ίδιο το θήλαστρο (ακατάλληλο) είτε στην έλλειψη εξοικείωσης της μητέρας με αυτό. Σωστές οδηγίες για την χρησιμοποίησή του, σε συνδυασμό με τακτική χρήση του για μερικές ημέρες, έχουν συνήθως ως αποτέλεσμα να αυξάνεται το γάλα που βγαίνει με αυτό.

«Το μωρό μου έτρωγε στο στήθος για πάνω από μισή ώρα. Τελευταία ξεκολλάει από αυτό μέσα σε μερικά λεπτά». Αυτό συνήθως σημαίνει ότι, μετά τις πρώτες 4-6 εβδομάδες που η γαλουχία εγκαθίσταται, το μικρό είναι πλέον πολύ αποτελεσματικό και παίρνει όσο γάλα θέλει σε λίγο χρόνο. Σκεφτείτε τα πρώτα μαθήματα χορού: στην αρχή μαθαίναμε τα βήματα και χορεύαμε αργά, με συνεχή λάθη. Μερικές εβδομάδες αργότερα όλα έρχονται φυσικά και αυτοματοποιημένα, χορεύουμε με τον παρτενέρ μας γρήγορα και άνετα. Μετά τους πρώτους μήνες της ζωής μπορεί να σημαίνει ότι το μικρό έχει μεγαλώσει, θέλει να παίξει, να κάνει και άλλα πράγματα στη ζωή του εκτός από το να τρώει. Η προσοχή του αποσπάται εύκολα με τα ερεθίσματα του περιβάλλοντος, είναι βιαστικό, δε προλαβαίνει, τα θέλει όλα, να γεμίσει την κοιλίτσα του και να παίξει ταυτόχρονα.

«Το μωρό μου από εχθές τρώει πιο συχνά και για περισσότερη ώρα». Μήπως έχει έκρηξη αύξησης; Μήπως διψάει γιατί είναι καλοκαίρι; Μήπως θέλει περισσότερη παρηγοριά γιατί είναι άρρωστο; Μήπως βγάζει δοντάκια; Τα μωρά δεν τρώνε τις ίδιες ποσότητες κάθε φορά ή κάθε μέρα. Τα παραπάνω είναι ορισμένοι μόνο λόγοι που το μωρό μας μπορεί να τρώει περισσότερο για ένα χρονικό διάστημα. Αν «ακολουθήσουμε» την όρεξή του, απαντήσουμε με περισσότερο θηλασμό και το αφήσουμε εκείνο να καθορίσει τις ανάγκες του χωρίς να καταφεύγουμε αυθαίρετα σε ρολόγια, τότε δε θα φτάσουμε ποτέ σε πραγματικά μειωμένη παραγωγή μητρικού γάλακτος.

«Το μωρό μου συνεχίζει να τρώει συχνά τη νύχτα». Ο νυχτερινός θηλασμός είναι αρχικά αναγκαίο βήμα για την εδραίωσή του. Έπειτα και καθ’όλον τον πρώτο χρόνο της ζωής, δύο στα τρία μωρά που θηλάζουν θέλουν στήθος και τη νύχτα. Ο νυχτερινός θηλασμός ενισχύει τη διάρκεια της γαλουχίας και είναι μια φυσιολογική κατάσταση, η οποία εξαρτάται από τις ιδιαιτερότητες του κάθε παιδιού. Πολλές φορές οι μητέρες διακόπτουν αναίτια το θηλασμό ή δίνουν ξένο γάλα, μόνο για να διαπιστώσουν με απογοήτευση ότι τα νυχτερινά ξυπνήματα συνεχίζονται αμείωτα. Η καλύτερη τακτική στο θέμα αυτό, όπως και σε άλλα, είναι να εστιάσουμε στο δικό μας παιδί και να αποφεύγουμε συγκρίσεις με άλλα παιδιά.

Πηγή

Η Ψυχική υγεία του ανθρώπου ξεκινά από την κοιλιά της μητέρας του

agapi — Mon, 11 Jan 2016 12:06:34 +0000

Κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το έμβρυο αποτελεί αντικείμενο συνεχών ελέγχων, συζητήσεων, γύρω σπό τη σωματική του ανάπτυξη και υγεία. Η μέλλουσα μητέρα επισκέπτεται ειδικούς, δέχεται συμβουλές, προσέχει τη διατροφή της, προσπαθεί να κόψει βλαβερές συνήθειες και να αποκτήσει καινούργιες ωφέλιμες, ώστε το παιδί που θα φέρει στον κόσμο να είναι γερό και υγιές.

Αλλά, σε ό,τι αφορά την ψυχική του υγεία και εξέλιξη, οι περισσότεροι γονείς δείχνουν να μην προβληματίζονται και να μην έχουν καν επίγνωση της ύπαρξης τους πριν από τη στιγμή του τοκετού. Συνήθως περιμένουν τη γέννηση του παιδιού για να σχετισθούν μαζί του και να αντιμετωπίσουν τις ψυχικές του ανάγκες.

Στη μήτρα, μαζί με τη σωματική ωρίμανση του εμβρύου, εξελίσσεται και η ψυχική. Δεν πρέπει να θεωρείται η στιγμή της γέννησης σαν μια αρχή EX NOVO της ψυχικής ζωής του παιδιού, έτσι όπως δε σηματοδοτεί ούτε την πλήρη νευρική του ωρίμανση. Ο τοκετός είναι μόνο η στιγμή της αναγκαίας εξόδου του παιδιού από το σώμα της μητέρας, λόγω των διαστάσεων του κεφαλιού του και της γήρανσης του πλακούντα. Είναι το πέρασμα από ένα περιβάλλον σε ένα άλλο. Το μωρό, τόσο μέσα στη μήτρα όσο και έξω από αυτή, ωριμάζει, εξειδικεύεται στις διάφορες λειτουργίες, αισθάνεται, αντιδρά. Η περίοδος πριν από τον τοκετό, κατά τις απόψεις των τελευταίων χρόνων, εμφανίζεται σαν ιδιαίτερα σημαντικό και κρίσιμο κεφάλαιο της ζωής μας.

Είναι πολυάριθμες οι μελέτες γύρω από την προγεννητική ζωή, όχι πια απλά θεωρίες και φωτισμένες αντιλήψεις, αλλά έρευνες βασισμένες σε αντικειμενικά κριτήρια και με κρίσιμα στοιχεία στον χώρο της φυσιολογίας, της νευρολογίας, της βιοχημείας και της ψυχολογίας. Τα αποτελέσματα είναι ομόφωνα: τουλάχιστον από τον έκτο μήνα της κύησης (αλλά λίγα ακόμα γνωρίζονται για την προηγούμενη περίοδο), το έμβρυο αισθάνεται, δέχεται πολλά μηνύματα, ταράζεται, αντιδρά, θυμάται, μαθαίνει…

Είναι ένα ον προικισμένο με πολλές ικανότητες και μεγάλη ευαισθησία σε διάφορα ερεθίσματα, στα οποία αντιδρά ενεργητικά. Οι διαπιστώσεις αυτές μας οδηγούν στην εγκατάλειψη της εικόνας του παθητικού και νωθρού πλάσματος που έχουμε συνηθίσει, για μια άλλη εικόνα του εμβρύου, πολύ πιο ζωντανή. Επίσης οι ψυχοθεραπευτές επιβεβαιώνουν πως πολλές διαταραχές, περισσότερο ή λιγότερο σοβαρές, πηγάζουν είτε από μια ενδομήτρια ζωή ιδιαίτερα «δύσκολη» για το έμβρυο είτε από τις τραυματικές συνθήκες του τοκετού.

Είναι πολύ σημαντικό λοιπόν να ξέρουν οι γονείς περισσότερα γύρω από τη ζωή του εμβρύου, ώστε να μπορούν να δώσουν στο παιδί τους την οφειλόμενη σημασία ήδη από αυτή την περίοδο της υπαρξής του και να του προσφέρουν ό,τι χρειάζεται για την υγεία του, όχι μόνο σωματική αλλά και ψυχική. Η ψυχική υγεία, βέβαια, περιλαμβάνει τη σωματική: όπως, μετά τη γέννα, το μωρό που ζεί σε ένα ήρεμο περιβάλλον, με αίσθημα αποδοχής και εμπιστοσύνης, μεγαλώνει καλύτερα και αρρωσταίνει λιγότερο, έτσι και μέσα στη μήτρα το έμβρυο αισθάνεται τα μηνύματα θετικά ή αρνητικά της μητέρας, την επαφή ή την άρνηση της, και μεγαλώνει ανάλογα.

Με την προγεννητική ψυχολογία εμβαθύνονται και εμπλουτίζονται η έννοια και η σημασία του ρόλου των γονέων και ιδιαίτερα της μητέρας, η οποία, με τα συναισθήματα και τις συγκινήσεις της, καθοδηγεί την ψυχική συγκρότηση του παιδιού της ήδη από τη μήτρα.
Ξέρουμε πόσο σημαντικός είναι ο δεσμός μητέρας-παιδιού, ιδίως τους πρώτους μήνες ζωής. Αλλά αυτός ο δεσμός δεν είναι παρά μια προέκταση ενός δεσμού που άρχισε πολύ καιρό πριν, στην κοιλιά. Όσα συμβαίνουν μετά τον τοκετό δεν είναι παρά μια επεξεργασία αυτού που συνέβει πριν και εξαρτάται από αυτό.

Μια μεγάλη ένδειξη της αναγνώρισης του πόσο συγκινησιακά πολύπλοκο και ταυτόχρονα τρωτό είναι το έμβρυο, βρίσκεται στις προσπάθειες εξανθρωπισμού του τοκετού στα τελευταία χρόνια. Από το μεγάλο μάθημα του Φ. Λεμπουαγιέ, του Γάλλου μαιευτήρα που πρώτος κατηγόρησε δημόσια τη βία μερικών διαδικασιών ρουτίνας του νοσοκομειακού τοκετού, πολλά βήματα γίνανε σε όλο τον δυτικό κόσμο προς μια πιο ευαίσθητη αντιμετώπιση του τοκετού και ένα μεγαλύτερο σεβασμό για τις ανάγκες της μητέρας και του παιδιού σε αυτή την τόσο σημαντική στιγμή της ζωής τους.

Η αισθητήρια ανάπτυξη του εμβρύου

Το μωρό, όταν γεννιέται, μεταφέρει μέσα του, μαζί με τον κληρονομικό του πλούτο, όλες τις εμπειρίες που έζησε μέσα στη μήτρα. Τα ενδομητρικά βιώματα θα επιρεάσουν τη σχέση με τη μητέρα, τις μελλοντικές του αντιλήψεις και προτιμήσεις, τον χαρακτήρα του, με δυο λέξεις, την υπόλοιπη ζωή του. Η επιστήμη επεκτείνεται όλο και πιο πίσω, ως τις ρίζες της ανθρώπινης ζωής, να βρεί απαντήσεις σε πολλά ερωτήματα, να φωτίσει σημεία ακόμα σκοτεινά στη διαμόρφωση των ψυχικών δυσφοριών και διαταραχών και να αποκτήσει μια πληρέστερη εικόνα της εξελικτικής ιστορίας του ανθρώπου.

Η εικόνα ότι το έμβρυο δεν είναι πια ένα παθητικό πλάσμα που μεγαλώνει σε ένα εντελώς προστατευτικό περιβάλλον, αναμένοντας την «αληθινή ζωή», αλλά ένα μικρό ον με συγκεκρημένα χαρακτηριστικά, δραστήριο, ευαίσθητο, συνέχεια επηρεασμένο από τη μητέρα παρακινεί τους γονείς να συσχετίζονται με το παιδί τους ήδη από την περίοδο της κύησης. Ο παιδαγωγικός τους ρόλος ξεκινάει από τότε και η θετική επαφή με το έμβρυο φαίνεται ιδιαίτερα χρήσιμη για τη μετέπειτα σχέση τους. Τους εννέα μήνες της κύησης, το έμβρυο όχι απλώς μεγαλώνει αλλά και ωριμάζει σε όλες τις λειτουργίες του. Ας δούμε τώρα αναλυτικά την αισθητήρια ανάπτυξη του εμβρύου.

Η αφή

Το δέρμα είναι σημαντικότατο στοιχείο του σώματος, γιατί το περιέχει και το τυλίγει, το χωρίζει και το προστατεύει από το περιβάλλον και συγχρόνως είναι το κύριο μέσο επαφής μαζί του. Είναι λοιπόν το κατ’ εξοχήν όργανο επικοινωνίας. Το έμβρυο ζεί και κινείται στο αμνιακό υγρό. Τα χεράκια του είναι συχνά σε επαφή με το πρόσωπο, πιπιλάει το δάχτυλο. Το δέρμα του δηλαδή, συνεχώς δέχεται ερεθίσματα. Είναι το πρώτο του όργανο συσχετισμού.

Η γεύση και η όσφρηση

Η γεύση είναι ανεπτυγμένη ήδη στο τέλος του πρώτου τριμήνου. Αποδείχτηκε πως, εισάγοντας μια γλυκιά ουσία στο αμνιακό υγρό, το έμβρυο καταπίνει πολύ μεγαλύτερη ποσότητα. Αντίθετα, αντιδρά με γκριμάτσες όταν η ουσία είναι πικρή. Το γεγονός ότι τα νεογέννητα κάποιων χωρών αναγνωρίζουν τις μυρωδιές της τοπικής κουζίνας (όπως τα μωρά της Ινδίας το κάρι) μας φανερώνει πως μέσω του αμνιακού υγρού το έμβρυο δέχεται τέτοιου είδους μηνύματα. Και η όσφρηση αναπτύσσεται πρώιμα. Αν τοποθετήσουμε δίπλα στο κεφάλι ενός νεογέννητου λίγων ημερών δυο γάζες εμποτισμένες τη μια με το μητρικό γάλα και την άλλη με ξένο, το μωρό θα στρέψει το κεφαλάκι του προς την πρώτη.

Η ακοή

Το αυτί του εμβρύου δέχεται πολλά ερεθίσματα, εσωτερικά και εξωτερικά του μητρικού σώματος. Οι θόρυβοι του εντέρου της μητέρας, λόγω της μικρής απόστασης, του φτάνουν ιδιαίτερα έντονοι. Ο καρδιακός της κτύπος ρυθμίζει τον χρόνο του εμβρύου και η επιτάχυνσή του εξαιτίας μιας δυσφορίας ή ενός φόβου, δεν μπορεί βέβαια να περάσει απαρατήρητη. Και η φωνή της μητέρας φτάνει στο έμβρυο εσωτερικά και αμέσως μετά τον τοκετό το μωρό την αναγνωρίζει. Τα εξωτερικά ακουστικά ερεθίσματα είναι πολυάριθμα: η φωνή του πατέρα, ενός αδελφού, όλων όσων τριγυρίζουν τη μητέρα, η μουσική, οι θόρυβοι του περιβάλλοντος.

Όσοι ασχολούνται με την προγεννητική ζωή, αλλά κυρίως οι μητέρες συμφωνούν σε ό,τι αφορά τις μουσικές προτιμήσεις του εμβρύου: χαλαρώνει με όλα τα μελωδικά είδη μουσικής και διαμαρτύρεται έντονα όταν ο ήχος είναι πολύ ψηλός, δυνατός, απότομος, για παράδειγμα, δείχνει να αγαπάει τον Μότσαρτ και τον Βιβάλντι και να μην εκτιμά τον Βάγκνερ και τη ροκ μουσική. Αν η μέλλουσα μητέρα εργάζεται σε χώρο με ηχορρύπανση, η ζεί πολύ κοντά σε αεροδρόμιο, το έμβρυο δεν αντιδρά σε αυτούς τους θορύβους όπως θα έκανε αν τους άκουγε σποραδικά. Η αντίδραση του στον θόρυβο είναι μια ένδειξη πως ήδη κατέχει κάποια ικανότητα προσαρμογής.

Το συνεχές άκουσμα της ανθρώπινης φωνής κατά τη διάρκεια της κύησης βοηθάει το παιδί ήδη από τη μήτρα να συνηθίζει και να αποτυπώνει τους ήχους, τους τόνους και τους ρυθμούς της μητρικής γλώσσας. Άρα οι γονείς, μιλώντας στο μωρό μέσα στην κοιλιά, εκτός από μια γλυκιά επαφή μαζί του, του προσφέρουν και τα πρώτα εφόδια γα την εκμάθηση της γλώσσας. Το μωρό χαλαρώνει πιο εύκολα όταν ακούει ένα νανούρισμα που η μαμά του τραγούδαγε στην εγκυμοσύνη. Αυτό επιβεβαιώνει πως το έμβρυο ακούει και αποτυπώνει τα ακουστικά ερεθίσματα.

Η όραση

Η όραση είναι παρούσα αν και δεν είναι ακόμα τέλεια ανεπτυγμένη. Εξάλλου το έμβρυο δεν έχει πολλές δυνατότητες να την εξασκήσει στο στενό και σχετικά σκοτεινό περιβάλλον της μήτρας. Από τη δέκατη έκτη εβδομάδα κύησης, αντιδρά στην έκθεση της μητέρας στις ηλιακές ακτίνες. Μετά τη γέννηση διακρίνει ένα πρόσωπο σε απόσταση 30-50εκ. (να γιατί, μιλώντας σε ένα νεογέννητο, ασυνείδητα, πλησιάζουμε πολύ το πρόσωπο μας στην κούνια, κουνάμε ελαφρά το κεφάλι, ανοίγουμε τα μάτια…). Όλες οι μελέτες γύρω από το νεογέννητο δείχνουν πως οι αισθήσεις χρησιμοποιούνται ήδη στην εγκυμοσύνη και πως το έμβρυο προετοιμάζεται για την εξωμήτρια ζωή.

Η σημασία της επικοινωνίας μητέρας – εμβρύου

Αναμφίβολα, είναι η αποκλειστική σχέση με τη μήτερα, μέσω διαφόρων καναλιών επικοινωνίας, που επιδρά περισσότερο στην ψυχοσωματική του ευεξία. Η προγενετική ψυχολογία τονίζει τη σημασία της πρώιμης σχέσης μητέρας-παιδιού, ήδη από τη μήτρα, ως βάση για τη μετέπειτα κοινή τους πορεία και τον σχηματισμό ενός υγιούς χαρακτήρα. Η χαρά για την εγκυμοσύνη, η αποδοχή του μωρού, η αίσθηση ικανοποίησης μεταδίδονται στο έμβρυο και αποτελούν γι’ αυτό μια πολύτιμη ψυχική τροφή. Η μητέρα επικοινωνεί με το έμβρυο με πολλούς τρόπους.

Η πρώτη οδός επικοινωνίας είναι η καθαρά σωματική. Από τη στιγμή της σύλληψης το μητρικό σώμα προσαρμόζεται στις καινούργιες ανάγκες και παρέχει στο έμβρυο ό,τι χρειάζεται για να αναπτυχθεί. Η διατροφή, η λήψη φαρμάκων, το κάπνισμα, η χρήση οινοπνευματωδών ή ναρκοτικών ουσιών είναι παράγοντες που παίζουν σημαντικότατο ρόλο στην υγιή σωματική ωρίμανση του εμβρύου, με πιθανές συνέπειες και στην εξέλιξη της ζωής του.

Τα στοιχεία μιας έρευνας του Πανεπιστημίου COLUMBIA αποτελούν ένα ενδεικτικό παράδειγμα. Οι ερευνητές μελέτησαν τη σωματική κατάσταση ανθρώπων, των οποίων οι μητέρες, στην εγκυμοσύνη, είχαν υποβληθεί σε ασιτία, εξαιτίας ενός εμπάργκο των Γερμανών σε κάποιες περιοχές της Ολλανδίας το 1944, κατά τη διάρκεια του πολέμου. Βρέθηκε ένα μεγάλο ποσοστό παχυσαρκίας, ανάλογο με το στάδιο της εγκυμοσύνης στο οποίο βρισκόταν η μητέρα. Τα συμπεράσματα ήταν πως η στέρηση τροφής επηρεάζει, τα δυο πρώτα τρίμηνα, τη ρύθμιση της περιοχής του υποθαλάμου, υπεύθυνης για την ανάληψη τροφής, και την ανάπτυξη.

Ένας άλλος δρόμος επικοινωνίας αποτελείται από τη συμπεριφορά της μέλλουσας μητέρας και τον μη λεκτικό διάλογο με το έμβρυο. Το άγγιγμα της κοιλιάς, τα λόγια προς το μωρό, το τραγούδι ή αντίθετα, οι δυνατές φωνές, οι κινήσεις ήρεμες ή απότομες, το βάδισμα χαλαρό ή βιαστικό, είναι μηνύματα που, φτάνοντας στο έμβρυο, το καθησυχάζουν ή το ενοχλούν. Αν η θέση της μαμάς του είναι άβολη, οι θόρυβοι και οι φωνές δυσάρεστοι ή όταν η μαμά πίνει πολύ παγωμένο νερό, η απάντηση του είναι άμεση. Οι κλοτσιές που δέχεται η μητέρα δεν αφήνουν αμφιβολίες γύρω από τη δυσαρέσκειά του.

Πολύ σημαντικό ρόλο στην επικοινωνία μητέρας-εμβρύου και στην υγιή ψυχοσωματική του ωρίμανση παίζουν οι μητρικές νευρο-ορμόνες. Όταν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση δυσφορίας, δυσάρεστης αναμονής, φόβου, εισάγονται στην κυκλοφορία μας κάποιες ουσίες, όπως η αδρεναλίνη. Η αυξημένη παρουσία τους στο αίμα προκαλέι τα δυσάρεστα συμπτώματα του άγχους: ταχυπαλμία, επιτάχυνση της αναπνοής, ιδρώτας, σφίξιμο στο στομάχι κ. ά.

Στην εγκυμοσύνη οι ορμόνες διαπερνούν το «φίλτρο» του πλακούντα και εισβάλλουν στην κυκλοφορία του εμβρύου, προκαλώντας του παρόμοια δυσφορία. Πρέπει να τονίσουμε εδώ πως, ενώ ο ενήλικος έχει μάθει να αντιμετωπίζει το άγχος, αναπτύσσοντας διάφορους μηχανισμούς άμυνας, το έμβρυο, όπως και το νεογέννητο, είναι τελείως άοπλο, δεν έχει τη δυνατότητα να αμυνθεί από τα αρνητικά ερεθίσματα και τα δέχεται με όλη την έντασή τους.

Ας μην πανικοβληθούν όμως οι μέλλουσες μητέρες. Το έμβρυο δε ζητάει πολλά: μόνο αγάπη και αποδοχή, και τα καθημερινά αναπόφευκτα προβλήματα, με το πιθανό άγχος που δημιουργείται, δε θα επηρεάσουν ούτε την ανάπτυξη του, ούτε τη σχέση μεταξύ σας.

www.eutokia.gr

Λεπτίνη και Υπο-Γονιμότητα

agapi — Thu, 01 Oct 2015 07:34:11 +0000

Το 1994 ο Τζέφρι Φρίντμαν ανακάλυψε μια ορμόνη που παίζει κεντρικό ρόλο στην ρύθμιση των αποθεμάτων ενέργειας στο σώμα μας. Την ονόμασε Λεπτίνη από την ελληνική λέξη λεπτός γιατί πίστευε ότι η αυτή του η ανακάλυψη θα οδηγούσε στη θεραπεία της παχυσαρκίας.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι η συγκεκριμένη ορμόνη ρυθμίζει το αίσθημα της πείνας ενώ σύμφωνα με νέα δεδομένα επηρεάζει ενεργά και την σεξουαλική μας συμπεριφορά. Το ρητό «ο έρωτας περνάει από το στομάχι» έχει πια μια οριστική επιστημονική επιβεβαίωση!

Η λεπτίνη παράγεται από τον λιπώδη ιστό. Ο βασικός της ρόλος είναι να στείλει σήμα στον εγκέφαλο μας ότι προσλάβαμε αρκετή τροφή και υπάρχουν επαρκή αποθέματα λίπους. Σε αντίθεση με αυτά που πιστεύαμε παλαιότερα, δεν είναι ο εγκέφαλος που ρυθμίζει τις δύο αυτές λειτουργίες (σεξ και πείνα) σε ορμονικό επίπεδο, αλλά η λεπτίνη που δίνει την αντίστοιχη εντολή στον εγκέφαλο και αυτός με την σειρά του μεταφέρει το μήνυμα στα υπόλοιπα συστήματα.

Η διατροφική αλλά και η σεξουαλική μας συμπεριφορά είναι άμεσα συνδεδεμένες ορμονικά μεταξύ τους, μέσω της λεπτίνης. Η λεπτίνη θεωρείται από ειδικούς ερευνητές ως η κυρίαρχη ορμόνη του ενδοκρινικού μας γιατί ρυθμίζει τα δύο πιο ισχυρά ένστικτα (πείνα και σεξ) που αφορούν την επιβίωση μας ως είδος.

Η Κυρίαρχη Ορμόνη

Όπως τα ενεργειακά αποθέματα ρυθμίζουν την οικονομία και την πολιτική του πλανήτη μας, έτσι και το ανθρώπινο σώμα ρυθμίζει την λειτουργία του ενδοκρινικού συστήματος με βάση τα αποθέματα ενέργειας που διαθέτει.

Μόλις πενήντα με εκατό χρόνια πριν, η τροφή ήταν σχετικά σπάνια και διαθέσιμη σε μικρές ποσότητες. Είναι λοιπόν αναπόφευκτο το σώμα μας να λειτουργεί καλύτερα υπό συνθήκες μειωμένης πρόσληψης τροφής. Αυτός είναι και ο λόγος που η μείωση της πρόσληψης τροφής βελτιώνει όλους του δείκτες υγείας και αυξάνει τον μέσο όρο ζωής.

Λεπτίνη και Γονιμότητα

Σε ένα περιβάλλον που σπανίζει η τροφή, τα αποθέματα ενέργειας είναι ο βασικός ρυθμιστής για την λειτουργία του οργανισμού σε πολλαπλά επίπεδα. Αν το σώμα μας δεν έχει επαρκή αποθέματα ενέργειας δεν μπορεί να διασφαλίσει την επιβίωση και το μεγάλωμα παιδιών. Σε μια τέτοια περίπτωση το ενδοκρινικό μας σύστημα αποτρέπει την τεκνοποίηση μέχρι την αποκατάσταση των ενεργειακών αποθεμάτων.

Η διακοπή της εμμήνου ρήσεως και η υπογονιμότητα είναι συχνό φαινόμενο σε αθλήτριες, χορεύτριες και σε άτομα με πολύ χαμηλά επίπεδα σωματικού λίπους.

Η υπογονιμότητα όμως δεν αφορά μόνο τα άτομα που έχουν πολύ χαμηλά επίπεδα λεπτίνης αλλά και αυτά που έχουν πολύ υψηλές τιμές. Στην περίπτωση που έχουμε πολύ υψηλές τιμές εμφανίζεται αντίσταση στην λεπτίνη. Ο εγκέφαλος μας δεν αντιδρά καθόλου ή μειωμένα σε αυτήν και λειτουργεί σαν να μην έχουμε καθόλου λίπος στο σώμα μας, ενώ στην πραγματικότητα συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Η ανακάλυψη της Λεπτίνης

Η λεπτίνη ανακαλύφθηκε το 1994 σε πειράματα με παχύσαρκα ποντίκια. Ο Φρίντμαν Παρατήρησε ότι τα συγκεκριμένα ποντίκια δεν είχαν αυτή την ορμόνη και όταν τους την χορήγησε άρχισαν να χάνουν βάρους και έγιναν φυσιολογικά. Όταν ανακοινώθηκε η ανακάλυψη της, η λεπτίνη έγινε διάσημη με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Αρχικά όλοι νόμισαν ότι η χορήγηση της θα μπορούσε να λύσει το πρόβλημα της παχυσαρκίας μια για πάντα.

Ξεκίνησαν λοιπόν να γίνονται μετρήσεις σε παχύσαρκα και φυσιολογικά άτομα. Οι ερευνητές ανέμεναν να εντοπίσουν σημαντικά χαμηλότερες τιμές λεπτίνης στα παχύσαρκα άτομα.

Τα αποτελέσματα όμως ήταν αντίθετα του αναμενόμενου. Οι τιμές λεπτίνης σε αυτά τα άτομα ήταν σημαντικά αυξημένες.

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Το μήνυμα που στέλνει η λεπτίνη στο εγκέφαλο είναι ότι οι αποθήκες του λίπους είναι γεμάτες, το σώμα μας έχει αποθέματα ενέργειας και δεν χρειάζεται άλλη τροφή, ενώ αυξάνει παράλληλα την σεξουαλική επιθυμία. Ένα γεύμα που ευθυγραμμίζεται με το μεταβολικό μας προφίλ αυξάνει τα επίπεδα ενέργειας και βελτιώνει την σεξουαλική επιθυμία.

Όταν όμως η διατροφή μας δεν ευθυγραμμίζεται με τις ανάγκες του οργανισμού μας συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο, τα επίπεδα ενέργειας μειώνονται σημαντικά, έχουμε υπνηλία ή εκνευρισμό και αν αυτό συμβαίνει σε χρόνια βάση μειώνεται και η γονιμότητα.

Οι επεξεργασμένες τροφές μας επιτρέπουν να καταναλώνουμε πολλές θερμίδες με μικρή ποσότητα τροφής και αυξάνουν την παραγωγή λεπτίνης πέρα από το φυσιολογικό.

Ο εγκέφαλος μας προσαρμόζεται ώστε να λειτουργεί με υψηλότερες τιμές λεπτίνης στο αίμα, μειώνει την ανταπόκριση του στο σήμα της λεπτίνης και σιγά-σιγά σταματάει να ανταποκρίνεται σε αυτό ερέθισμα. Αναπτύχθηκε αντίσταση στη λεπτίνη. Ο εγκέφαλος δεν ακούει πια τις εντολές αυτής της ορμόνης.

Υπογονιμότητα

Υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα συνήθως εμφανίζουν τιμές λεπτίνης που είναι 10 και 20 φορές πάνω από το φυσιολογικό. Έχουν αναπτύξει αντίσταση στην ινσουλίνη. Σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας αυτό συνδέεται με υπογονιμότητα και διαταραχές του κύκλου.

Σε αυτές τις περιπτώσεις η απώλεια βάρους και η πτώση των επιπέδων της λεπτίνης συνδέεται με αυξημένη γονιμότητα και πιθανότητα σύλληψης. Τα επίπεδα της λεπτίνης φαίνεται να συνδέονται όχι μόνο με την γονιμότητα της γυναίκας αλλά και με την ποιότητα του ανδρικού σπέρματος.

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής φαίνεται να έχει αλλοιώσει ριζικά την ορμονική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού και ότι είναι η βασική αιτία πίσω από το πρόβλημα υπογονιμότητας που ταλαιπωρεί σήμερα ένα στα 5 ζευγάρια.

Η εξωσωματική γονιμοποίηση έχει βοηθήσει και βοηθάει πολλά ζευγάρια αλλά και αυτή η λύση αρκετές φορές αποτυγχάνει ή είναι απαραίτητες πολλαπλές και ψυχοφθόρες προσπάθειες μέχρι την επίτευξη εγκυμοσύνης.

Όσο πιο έντονη η μεταβολική διαταραχή της λεπτίνης τόσο πιο δύσκολη καθίσταται η επίτευξη εγκυμοσύνης με φυσικό ή τεχνητό τρόπο. Ερευνητές στο Χάρβαρντ και αλλού μελετούν την χορήγηση λεπτίνης σε αδύνατες γυναίκες με χαμηλά επίπεδα λεπτίνης.

Η πλειοψηφία όμως των γυναικών με προβλήματα υπογονιμότητας έχουν περίσσια λεπτίνης και λίπους. Στην δεύτερη περίπτωση μόνο η επαναφορά του μεταβολισμού όσο πιο κοντά γίνεται σε μια φυσιολογική και υγιή κατάσταση μπορεί να αυξήσει ή να επαναφέρει την γονιμότητα.

Όσο περισσότερο κατανοούμε την λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού τόσο περισσότερο αντιλαμβανόμαστε ότι δεν υπάρχει υποκατάστατο για την καλή υγεία.

Ουρολοίμωξη: Η συχνότερη λοίμωξη των γυναικών

agapi — Tue, 21 Jul 2015 05:37:51 +0000

Image by shutterstock

Παρότι δείχνουν σαφή προτίμηση στις γυναίκες, ταλαιπωρούν όλες τις ομάδες του πληθυσμού και αν δεν αντιμετωπιστούν, επανέρχονται. Γνωρίστε τις ουρολοιμώξεις, τα ενοχλητικά συμπτώματα, τους παράγοντες που τις τροφοδοτούν, καθώς και κάποια προληπτικά μέτρα που μπορούν να μας προφυλάξουν από αυτές.

Οι ουρολοιμώξεις είναι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος που προκαλούνται από παθογόνους μικροοργανισμούς. Υπό κανονικές συνθήκες, τα βακτήρια που εισέρχονται από την ουρήθρα στο ουροποιητικό σύστημα απομακρύνονται γρήγορα με την ούρηση, πριν προλάβουν να εγκατασταθούν και να δημιουργήσουν φλεγμονή. Ωστόσο, ορισμένες φορές βρίσκουν μειωμένη τη φυσική άμυνα του οργανισμού και δρουν ανενόχλητα. Πρόκειται για τον δεύτερο συχνότερο τύπο λοιμώξεων, που «προτιμά» κυρίως τις γυναίκες. Υπολογίζεται ότι περίπου το 20-30% του γυναικείου πληθυσμού θα εμφανίσει ουρολοίμωξη τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του. Αντίθετα, για τους άνδρες δεν είναι τόσο συχνές, αλλά συνήθως έχουν πιο έντονα συμπτώματα και απαιτούν θεραπεία μεγαλύτερης διάρκειας.

Μια λοίμωξη, πολλά ονόματα

Τα μικρόβια που εισβάλλουν στο ουροποιητικό σύστημα στην πλειονότητα των περιπτώσεων μολύνουν την ουροδόχο κύστη (κυστίτιδα). Ωστόσο, μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση και στην ουρήθρα (ουρηθρίτιδα), κάτι που συμβαίνει κυρίως στους άνδρες, καθώς επίσης και στον προστάτη (προστατίτιδα), λοίμωξη που μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Σπανιότερα, τα μικρόβια μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη και στα νεφρά (πυελονεφρίτιδα). Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα σοβαρή και χρήζει άμεσης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης, διότι μπορεί να οδηγήσει σε βλάβες των νεφρών.

Τι φταίει;

Οι γυναίκες είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στις ουρολοιμώξεις για ανατομικούς λόγους. Η γυναικεία ουρήθρα έχει μικρότερο μήκος από την ανδρική και απέχει ελάχιστα από τον κόλπο και τον πρωκτό, όπου φυσιολογικά υπάρχουν αποικίες μικροβίων, με αποτέλεσμα να επιμολύνεται ευκολότερα. Άλλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι η συντριπτική πλειονότητα των ουρολοιμώξεων προκαλείται από το βακτήριο Escherichia coli (E. coli), που ζει στο έντερο. Βέβαια, οι ουρολοιμώξεις μπορεί να είναι και αποτέλεσμα οποιασδήποτε απόφραξης στο ουροποιητικό σύστημα, η οποία παρεμποδίζει τη ροή και την πλήρη αποβολή των ούρων, όπως η ύπαρξη λίθων στα νεφρά ή στους ουρητήρες (λιθίαση), τυχόν στενώματα στην ουρήθρα ή η υπερτροφία του προστάτη.

Οι ενοχλήσεις

Τα συνηθέστερα συμπτώματα μιας ουρολοίμωξης είναι το αίσθημα καύσου και πόνου στην περιοχή της κύστης κατά την ούρηση, η συχνουρία με κύριο χαρακτηριστικό την αποβολή πολύ μικρής ποσότητας ούρων, η επιτακτική ούρηση που μπορεί να φτάσει μέχρι και την ακράτεια, η νυκτουρία, τα θολά και δύσοσμα ούρα, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει και παρουσία αίματος. Όταν η αιματουρία παρουσιάζεται ως μοναδικό σύμπτωμα, θα πρέπει να ελέγχεται, διότι ενδέχεται να αποτελεί ένδειξη για κάποια σοβαρότερη πάθηση. Σε λοιμώξεις του ανωτέρου ουροποιητικού (πυελονεφρίτιδα) μπορεί να εμφανιστεί πόνος στην κοιλιά, αδυναμία, πυρετός, ρίγη ή ναυτία.

Οι ουρολοιμώξεις που υποτροπιάζουν

Εκτιμάται ότι το 20% των γυναικών υποφέρουν από υποτροπιάζουσες ουρολοιμώξεις. Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι κάθε επιπλέον επεισόδιο αυξάνει τον κίνδυνο να ξανασυμβεί. Στις γυναίκες που αντιμετωπίζουν τουλάχιστον 3 επεισόδια κάθε χρόνο γίνεται πλήρης ουρολογικός έλεγχος, ώστε να βρεθεί το αίτιο που προδιαθέτει στο πρόβλημα και συνήθως συστήνεται η χορήγηση μιας χαμηλής δόσης αντιβιοτικού καθημερινά για διάστημα κάποιων μηνών ή εναλλακτικά μια δόση αντιβιοτικού μετά από κάθε σεξουαλική επαφή. Διαφορετική αγωγή ακολουθούν οι έγκυες γυναίκες, οι οποίες, χωρίς την καθοδήγηση γιατρού, απαγορεύεται να λαμβάνουν φάρμακα, διότι ενδέχεται να βλάψουν την κύηση.

Η ώρα της διάγνωσης

Αρχικά απαιτείται η καλλιέργεια ούρων, ώστε να ταυτοποιηθεί το μικρόβιο, και κατόπιν το αντιβιόγραμμα, για να προσδιοριστούν τα αντιβιοτικά στα οποία είναι ευαίσθητο. Ανάλογα με τα ευρήματα και το ιστορικό του ασθενούς, ο ουρολόγος θα αποφασίσει για το αντιβιοτικό που θα πρέπει να ληφθεί, καθώς και για τη διάρκεια της θεραπείας. Στις περιπτώσεις των ουρολοιμώξεων που υποτροπιάζουν, απαιτείται λεπτομερής ανάλυση του ιστορικού του ασθενούς, ώστε να εντοπιστούν τα αίτια. Το υπερηχογράφημα, η πυελογραφία και η κυστεοσκόπηση είναι οι διαγνωστικές εξετάσεις που μπορούν να αποκαλύψουν τυχόν ανατομικές ή λειτουργικές ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος.

Οι πιο ευάλωτοι

Εκείνοι που ταλαιπωρούνται περισσότερο από τις ουρολοιμώξεις είναι όσοι υιοθετούν κακές συνήθειες, π.χ. αναβάλλουν συστηματικά την ούρηση για αργότερα, ακόμη και όταν η επιθυμία είναι επιτακτική, παραμελούν την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής ή δεν πίνουν πολύ νερό. Ιδιαίτερες προφυλάξεις πρέπει να λαμβάνουν οι έγκυες γυναίκες, καθώς διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να πάθουν ουρολοίμωξη σε σχέση με τις υπόλοιπες. Ο λόγος είναι ότι το έμβρυο ασκεί πίεση στο ουροποιητικό τους σύστημα και κυρίως στους ουρητήρες, με αποτέλεσμα να προκαλείται απόφραξη και στάση των ούρων. Επιπλέον, μεγαλύτερο κίνδυνο αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη, δεδομένου ότι τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στα ούρα αποτελούν «τροφή» για τα μικρόβια, εκείνοι οι οποίοι υποφέρουν από παθήσεις που συχνά συνοδεύονται από νευροπάθεια της κύστης (π.χ. σκλήρυνση κατά πλάκας), όσοι έχουν «πεσμένο» ανοσοποιητικό, αλλά και όσοι έχουν μόνιμο καθετήρα.

Με τη βοήθεια της φύσης

Σε διάφορες μελέτες έχει διαπιστωθεί ότι τα κράνμπερι (ή κράνες) φαίνεται να προστατεύουν από τις λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος χάρη στις αντιμικροβιακές τους ιδιότητες. Τα συστατικά τους δρουν ως φυσικό αντισηπτικό, αποτρέποντας την προσκόλληση βακτηριδίων στα τοιχώματα της ουροδόχου κύστης και της ουρήθρας. Μπορούμε να τα βρούμε σε σουπερμάρκετ, καταστήματα με βιολογικά προϊόντα ή φαρμακεία σε διάφορες μορφές (φρέσκοι ή κατεψυγμένοι καρποί, χυμός, κάψουλες). Ιδιαίτερα βοηθητικός είναι και ο χυμός λεμονιού, για τον λόγο ότι περιέχει μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C. Η ουσία αυτή κάνει τα ούρα πιο όξινα, δημιουργώντας έτσι ένα αφιλόξενο περιβάλλον για τα μικρόβια. Επιπλέον, βοηθούν πάρα πολύ το ξινόγαλο και το πρόβειο γιαούρτι, τα οποία περιέχουν γαλακτοβακίλους, ωφέλιμα βακτήρια που αποτρέπουν την ανάπτυξη παθογόνων μικροβίων στον κόλπο.

7 μέτρα πρόληψης

Ένα μεγάλο ποσοστό επεισοδίων ουρολοίμωξης θα μπορούσε να αποφευχθεί με τη βοήθεια της πρόληψης. Γι’ αυτό, οι ειδικοί συνιστούν να:

1. Πίνουμε άφθονα υγρά και κυρίως νερό, το οποίο βοηθά στην παραγωγή ούρων και επομένως στην απομάκρυνση τυχόν μικροβίων από την κύστη.

2. Επισκεπτόμαστε την τουαλέτα όποτε νιώθουμε την ανάγκη και ειδικά πριν και μετά από κάθε σεξουαλική επαφή, ώστε να απομακρύνονται από τον οργανισμό τα μικρόβια πριν εγκατασταθούν στην ουροδόχο κύστη.

3. Βεβαιωνόμαστε ότι αδειάζει εντελώς η κύστη μας κάθε φορά που ουρούμε.

4. Σκουπιζόμαστε με φορά από εμπρός προς τα πίσω, ώστε να μη μεταφέρονται τα μικρόβια από τον πρωκτό στην ουρήθρα και τον κόλπο.

5. Φροντίζουμε καθημερινά την υγιεινή της ευαίσθητης περιοχής, αλλά να αποφεύγουμε τις υπερβολές και τη χρήση κολπικών αντισηπτικών, που διαταράσσουν το pΗ του κόλπου.

6. Προτιμάμε τα βαμβακερά εσώρουχα αντί για τα συνθετικά και να αποφεύγουμε τα στενά παντελόνια, διότι δεν αφήνουν την ευαίσθητη περιοχή να «αναπνέει». Ως γνωστόν, το ζεστό και υγρό περιβάλλον ευνοεί τον πολλαπλασιασμό των μικροβίων.

7. Σιγουρευόμαστε ότι η χρήση αντισυλληπτικών (σπιράλ, διάφραγμα, σπερματοκτόνα) δεν μας κάνει πιο ευάλωτες στις λοιμώξεις.

http://www.vita

Τι προτείνει ο γυναικολόγος σας για ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι;

agapi — Wed, 10 Jun 2015 08:54:56 +0000

www.plus.google.com

Tο πρώτο πράγμα που πρέπει να προσέχει η γυναίκα το καλοκαίρι είναι να αποφεύγει όλους εκείνους τους παράγοντες που θα βοηθήσουν την εξάπλωση των κολπικών μυκήτων.

Αυτοί οι παράγοντες είναι σε έξαρση ιδιαίτερα το καλοκαίρι γιατί είναι η ζέστη σε συνδυασμό με τα στενά ρούχα που τείνουμε όλοι λίγο-πολύ να φοράμε, η κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων αλκοόλ και η κατανάλωση τροφών πλουσίων σε ευγενείς υδατάνθρακες όπως είναι οι μακαρονάδες, το ρύζι, οι πατάτες , τα ψωμιά, οι πίτες και οι πίτσες.

Όλα αυτά βοηθάνε πάρα πολύ στην εξάπλωση των μηκητών που λίγο-πολύ έχουμε όλοι στο σώμα μας οπότε προσοχή και καλή διατροφή πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, άφθονο νερό και πρωτεΐνες. Προσοχή επίσης και στην συχνή αλλαγή μαγιό κατά την διάρκεια της ημέρας που θα είστε στην θάλασσα διότι τα βρεγμένα μαγιό συμβάλλουν στην αλλαγή του κολπικού Ph που πάλι έχει ως συνέπεια την εξάπλωση των μυκήτων. Το καλοκαίρι επίσης αυξάνονται πολύ οι διαταραχές του κύκλου. Για κάποιο λόγο πού έχει να κάνει με την αλλαγή των εποχών, τους καλοκαιρινούς μήνες αλλάζει κάποιες φορές η σωστή συχνότητα της ωορρηξίας, με συνέπεια τα ωάρια των γυναικών να μην κάνουν ωορρηξία στη μέση του κύκλου (περίπου την 14η μέρα όπως πρέπει δηλαδή).

Αντί για αυτό κάνουν ωορρηξία λίγο αργότερα ή πιθανώς και καθόλου τον μήνα που πρέπει και την κάνουν αφού έχει έρθει η επόμενη περίοδος, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα οι περίοδοι να έρχονται κατά ακανόνιστα διαστήματα. Γι’ αυτό τον λόγο τα περισσότερα τηλεφωνήματα που λαμβάνουμε αυτούς τους μήνες είναι σχετικά με το ότι η περίοδος έρχεται ή καθυστερημένη, ή πολύ νωρίτερα απ’ότι αναμένεται. Δεν υπάρχει λοιπόν κανείς λόγος ανησυχίας γι’αυτό, εκτός εάν η κατάσταση συνοδεύεται από πόνο στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Εάν αυτό συμβαίνει, θα πρέπει η γυναίκα αμέσως να συμβουλευτεί τον γυναικολόγο της, αλλιώς εάν δεν υπάρχει πόνος μπορεί άνετα να περιμένει ακόμα ένα μήνα και είμαι σίγουρος ότι τα πράγματα από μόνα τους τελικά θα διορθωθούν. Το καλοκαίρι ακόμα, λόγω του καλού καιρού και του αναπτερωμένου ηθικού και της αισιοδοξίας που έχουμε όλοι, αυξάνεται η συχνότητα των σεξουαλικών επαφών. Οι γυναίκες οι οποίες δεν έχουν σταθερό σύντροφο θα πρέπει με σχολαστικότητα να χρησιμοποιούν το προφυλακτικό για αποφυγή ανεπιθύμητης κυήσεως, την εξάπλωση του ιού των κονδυλωμάτων ο οποίος είναι σε μεγάλη έξαρση τα τελευταία 7-8 χρόνια και επίσης την εξάπλωση των χλαμυδίων τα οποία είναι ο κύριος μικροβιακός παράγων για δημιουργία συμφύσεων στις σάλπιγγες με επακόλουθο την ελαττωμένη γονιμότητα.

Στέλιος Γρηγοράκης FRCOG

Πηγή: orthobiotiki.com

Κλιμακτήριος και Εμμηνόπαυση: Αντιμετωπίζοντας τα Συμπτώματα Εμμηνόπαυσης

agapi — Mon, 20 Apr 2015 06:25:11 +0000

Η εμμηνόπαυση και η κλιμακτήριος στις γυναίκες είναι ένα φυσιολογικό γεγονός που σηματοδοτεί το τέλος της αναπαραγωγικής ηλικίας. Η εμμηνόπαυση σχετίζεται με τη μείωση των ορμονών που χαρακτηρίζουν το γυναικείο φύλο, όπως τα οιστρογόνα και η προγεστερόνη. Η επίδραση αυτής της αλλαγής επηρεάζει σημαντικά τόσο το σώμα, όσο και τα συναισθήματα.

Τα γνωστότερα συμπτώματα είναι οι το αίσθημα θερμότητας (εξάψεις) και οι συνοδευτικές εφιδρώσεις, η απώλεια τριχών της κεφαλής (αλωπεκία), οι αλλαγές που προκαλούνται στο δέρμα (ξηρότητα), η μείωση της libido, η αύξηση του σωματικού βάρους και άλλες. Σε μερικές περιπτώσεις οι συναισθηματικές διαταραχές, όπως η μελαγχολία, το άγχος, οι φοβίες κτλ μπορεί να είναι ακόμα πιο επώδυνες από τις σωματικές.

Η εμμηνόπαυση είναι μία φυσιολογική αλλαγή στο σώμα, αλλά όταν τα συμπτώματα είναι έντονα η Ολιστική Ιατρική μπορεί να προσφέρει την δυνατότητα να μετριαστούν, χωρίς να θέσει την γενικότερη υγεία σε κίνδυνο. Πρόσφατες ιατρικές μελέτες απέδειξαν ότι τα χάπια υποκατάστασης ορμονών, που για μία περίοδο χορηγούταν αθρόα στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση προκαλούν καρκίνο (αν και μειώνουν την επίπτωση κάποιων παθήσεων) και οι ιατροί σταμάτησαν να τα συνταγογραφούν (παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις). Αυτό ήταν αναμενόμενο, η φύση ξέρει καλύτερα!

Η ίδια η φύση μας παρέχει την ασφαλέστερη λύση στη μείωση των συμπτωμάτων προσφέροντας από τα φαρμακείο της βότανα και φυτοθεραπευτικά που μπορεί να μειώσουν σημαντικά τα συμπτώματα που σχετίζονται με την εμμηνόπαυση, χωρίς να θέτουν την γενικότερη υγεία σε κίνδυνο. Αυτά, μαζί με ομοιοπαθητικά σκευάσματα θα ολοκληρώσουν την αγωγή για να βοηθήσουν την γυναίκα όχι να υπομείνει, αλλά να απολαύσει αυτήν την τόσο σημαντική αλλαγή στην ζωή της. Με λιγότερα ενοχλητικά συμπτώματα η γυναίκα θα μπορέσει να ασχοληθεί με αυτό που ονομάζει η ιδρυτής της ομοιοπαθητικής S. Hahnemann «τους υψηλότερους σκοπούς της ύπαρξης». όποιοι και να είναι αυτοί για κάθε γυναίκα.