Γράφει ο Dr. Δημήτρης Τσουκαλάς, Iατρείο Χρονίων Νοσήματων και Μεταβολικών Διαταραχών, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Universita degli Studi di Napoli, Federico II, Μετεκπαιδεύτηκε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ, President of The European Institute of Nutritional Medicine E.I.Nu.M

Τα αυτοάνοσα νοσήματα είναι η πρώτη αιτία χρόνιων νοσημάτων στις σύγχρονες κοινωνίες. Ασθένειες που κάποτε ήταν σπάνιες παρατηρούνται σήμερα σε 1 ανά 5 πολίτες σε Ευρώπη και Αμερική. Βάλουν διαφορετικά όργανα και συνδέονται μεταξύ τους από έναν κοινό μηχανισμό όπου το ίδιο το σώμα επιτίθεται και καταστρέφει τα δικά του κύτταρα και ιστούς.

Διαφορετικά αυτοάνοσα συνδέονται με το όργανο που εμπλέκεται κάθε φορά, όπως: θυρεοειδίτιδα Hashimoto, ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Chron, ρευματοειδής αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωρίαση και ψωριασική αρθρίτιδα, σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι, ερυθηματώδης λύκος κ.ά. Η ίδια η ποικιλομορφία αυτών των ασθενειών είναι το βασικό εμπόδιο τόσο στο να έχουμε μια συνολική εικόνα του προβλήματος όσο και στο να να βρεθεί μια αποτελεσματική θεραπεία γι αυτά.

Ο διαχωρισμός των νοσημάτων σε ξεχωριστές ασθένειες, σύμφωνα με την διαφορετική συμπτωματολογία που εκδηλώνεται κάθε φορά, εμποδίζει τόσο στην συνολική καταγραφή και αξιολόγηση των αυτοάνοσων όσο και στην αποτελεσματική συνεργασία διαφορετικών επιστημονικών ομάδων.

Μια ομάδα βιολόγων μπορεί να ερευνά την επίδραση συγκεκριμένων μορίων σε κύτταρα του θυρεοειδούς, μια άλλη σε κύτταρα του δέρματος ενώ ενδοκρινολόγοι, ρευματολόγοι ή δερματολόγοι να ερευνούν την πορεία αυτοάνοσων ασθενειών σε κλινικό επίπεδο (την πορεία των ασθενών και πως ανταποκρίνονται σε θεραπείες) σχετικά με τα όργανα που αφορούν στην ειδικότητα τους. Χημικά εργαστήρια καταγράφουν την δράση νέων φαρμάκων, μικροβιολογικά εργαστήρια προσπαθούν να εντοπίσουν νέες διαγνωστικές μεθόδους κ.ο.κ.

Αυτό καταλήγει σε μια συνεχή ανάλυση και μας απομακρύνει από οποιαδήποτε προσπάθεια σύνθεσης της γνώσης στο συγκεκριμένο τομέα της ιατρικής. Όσα περισσότερα μεμονωμένα δεδομένα συλλέγουμε τόσο πιο πολύπλοκη φαίνεται να γίνεται η εικόνα και τόσο πιο αδύνατη μια αποτελεσματική προσέγγιση.

Πως θα μπορούσαμε λοιπόν να απαντήσουμε στα παρακάτω ερωτήματα;

Ποιος είναι ο λόγος που δεν έχουν βρεθεί αποτελεσματικές θεραπείες;

Είναι δυνατόν η μόνη λύση να είναι η λήψη ισχυρών φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα για μια ζωή;

Μηχανισμοί και αίτια

Για να κατανοήσουμε ένα πρόβλημα και να βρούμε τη λύση του θα πρέπει πρώτα να εξετάσουμε πως αυτό προκύπτει ώστε να προβούμε σε μια αιτιολογική προσέγγιση. Όταν ξέρουμε την πραγματική αιτία ενός προβλήματος η εξεύρεση μιας λύσης είναι πολύ πιο εφικτή.

Έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί και αίτια στην προσπάθεια να κατανοηθεί τι προκαλεί την αυτοανοσία:

• Γονιδιακή προδιάθεση (κληρονομικότητα)
• Βλάβες σε επίπεδο του DNA
• Ιοί και άλλοι μικροβιακοί παράγοντες
• Επιβάρυνση και έκθεση σε τοξικές ενώσεις
• Απορρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος
• Έλλειψη βιταμίνης Β1
• Έλλειψη μαγνησίου
• Έλλειψη βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέως
• Έλλειψη βιταμίνης D

• Χαμηλά επίπεδα μαγνησίου, σεληνίου και ψευδαργύρου
• Δυσλειτουργία των ορμονικών μηχανισμών του στρες
• Εμβόλια (Ο εμβολιασμός με πρωτεΐνες διαφορετικών οργάνων χρησιμοποιείται ως μέσο πρόκλησης αυτοανοσίας σε πειραματικά μοντέλα.)
• Στρες
• Διατροφικές συνήθειες
• Αλλεργίες

 Όλοι οι παραπάνω παράγοντες έχουν συνδεθεί μέσα από μελέτες με την εκδήλωση αυτοανοσίας. Όμως, εδώ και αρκετά χρόνια, θεωρώ ότι υπάρχει ένας βασικός μηχανισμός πίσω από τα αυτοάνοσα νοσήματα που μπορεί να συνθέσει τα παραπάνω σε μια συνολική απάντηση. Έχω χρησιμοποιήσει αυτό το μοντέλο στην κλινική πράξη με εξαιρετικά αποτελέσματα σε χιλιάδες περιπτώσεις και η σύγχρονη ιατρική βιβλιογραφία ενισχύει σταθερά αυτή την προσέγγιση.

Ο βασικός μηχανισμός πίσω από την εμφάνιση των αυτοάνοσων νοσημάτων είναι η απόκλιση της βιοχημικής ισορροπίας σε κυτταρικό επίπεδο που έχει ως αποτέλεσμα την αλλοίωση της μορφολογίας των κυττάρων ενός οργανισμού. Τα συγκεκριμένα κύτταρα (που έχουν υποστεί την μορφολογική αλλοίωση) ανιχνεύονται στη συνέχεια ως ξένα και ο οργανισμός ξεκινάει διαδικασίες απομόνωσης και καταστροφής τους.

Κάθε κύτταρο μας, παρουσιάζει στην εξωτερική πλευρά της μεμβράνης που το περικλείει πρωτεΐνες που καθορίζουν την ταυτότητα του. Αλλαγές στην βιοχημική σύσταση του κυττάρου μπορούν να διαφοροποιήσουν αυτή την ταυτότητα. Τα κύρια αίτια για την αυξημένη επίπτωση των αυτοάνοσων ασθενειών στις σύγχρονες κοινωνίες είναι:

Η έλλειψη μικροθρεπτικών συστατικών

Η επιβάρυνση με ξένες προς τη ζωή ενώσεις (τοξίνες, βαρέα μέταλλα, συνθετικές χημικές ενώσεις)

Η αλληλεπίδραση μικροοργανισμών

Αυτοί οι 3 παράγοντες είναι ο βασικός λόγος που αλλάζει η σύσταση και η δομή των κύτταρων και οδηγούν στην εκδήλωση αυτοανοσίας. Τα κύτταρα δεν είναι πλέον αναγνωρίσιμα από το ανοσοποιητικό σύστημα και γίνονται αντιληπτά ως ξένα, εχθρικά κύτταρα. Αντισώματα, λευκά αιμοσφαίρια και άλλοι μηχανισμοί ενεργοποιούνται ώστε να καταστραφεί ο “εχθρός” και το αποτέλεσμα είναι ένα νόσημα που εκδηλώνεται στο όργανο που πρώτο εμφάνισε μια σημαντική απόκλιση από το φυσιολογικό.

Η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί πρόσκαιρα να μειώσει τα συμπτώματα, δεν απευθύνεται όμως στην πραγματική αιτία του προβλήματος και γι αυτό όλες οι ανοσοκατασταλτικές θεραπείες έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα σε βάθος χρόνου. Μια πιο αποτελεσματική προσέγγιση θα απαιτούσε παράλληλα με την όποια ανοσοκατασταλτική αγωγή που μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των συμπτωμάτων, να γίνουν ενέργειες προς την αποκατάσταση της φυσιολογικής σύστασης των κυττάρων.

Γαστρεντερικό και Αυτοανοσία

Το γαστρεντερικό σύστημα φαίνεται να παίζει σημαντικό ρόλο στον παραπάνω μηχανισμό. Η λειτουργικότητα του εντερικού βλεννογόνου, η κατάσταση του μικροβιώματος (το σύνολο των μικροβίων σε έναν οργανισμό) σε σχέση και με την δράση του εντερικού νευρικού συστήματος (το γαστρεντερικό σύστημα έχει το δικό του αυτόνομο νευρικό σύστημα) συνδέονται με την εμφάνιση πολυάριθμων αυτοάνοσων ασθενειών.

Είναι αξιοσημείωτο ότι το 80% του ανοσοποιητικού συστήματος βρίσκεται στο γαστρεντερικό όπου η λειτουργία του ρυθμίζεται μέσα από πολύπλοκους μηχανισμούς και από το αυτόνομο εντερικό νευρικό σύστημα που είναι εντελώς αποκομμένο από το κεντρικό νευρικό. Το 90% της σεροτονίνης και το 50% της συνολικής ντοπαμίνης, μαζί με πληθώρα άλλων νευροδιαβιβαστών βρίσκονται στο πεπτικό μας σύστημα.

Ως πύλη εισόδου τροφών και μικροβίων στον οργανισμό, το γαστρεντερικό έχει την ιδιότητα να ρυθμίζει την ανοσολογική απάντηση σε πρωτεΐνες, συστατικά και μικροοργανισμούς. Όταν αναγνωρίζει ένα συστατικό ως τροφή δεν του επιτίθεται και επιτρέπει την πέψη και την απορρόφηση του στο αίμα. Αντιθέτως όταν δεν έρχεται σε επαφή με πλήρεις, μη αλλοιωμένες τροφές αυτή η ρύθμιση απουσιάζει.

Όταν καταναλώνουμε τροφές που έχουν υποστεί έντονη βιομηχανική επεξεργασία και περιέχουν χημικές ενώσεις που αποτρέπουν την αποσύνθεση τους όπως αντιβιοτικά και συντηρητικά, ορμόνες, αλλά και ερεθιστικές ουσίες σε μεγάλες ποσότητες όπως η γλουτένη, το αλκοόλ, τα χρώματα, τα ενισχυτικά γεύσης και άπειρα άλλα χημικά είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι η βλάβη που προκαλείται δεν παραμένει μόνο σε επίπεδο δυσπεπτικών ενοχλήσεων αλλά διαταράσσει την ισορροπία κάθε κυττάρου στον οργανισμό μας.

Η επιβάρυνση με επεξεργασμένες τροφές μαζί με την παράλληλη απουσία επαφής σε επαρκή συχνότητα και ποσότητα με πλήρεις τροφές που έχουν ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες, επιδεινώνει σταθερά την υγεία του γαστρεντερικού συστήματος και του οργανισμού μας ευρύτερα.

Για να είμαστε υγιείς ο πιο ασφαλής και προφανής δρόμος είναι η αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του οργανισμού μας. Το ανθρώπινο σώμα είναι μια βιοχημική μηχανή που λειτουργεί υπό συγκεκριμένες αυστηρά προκαθορισμένες προϋποθέσεις. Οποιαδήποτε απόκλιση από το φυσιολογικό προξενεί πρόβλημα που μετά από κάποιο διάστημα εκδηλώνεται ως νόσος. Για να είμαστε λοιπόν υγιείς θα πρέπει να σεβόμαστε αυτές τις προδιαγραφές και κάθε ενέργεια μας να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

Στη σημερινή εποχή γίνονται πολλές συζητήσεις σχετικά με τη σημασία της κάθαρσης του παχέος εντέρου, πώς όμως ένα υγιές έντερο βελτιώνει στην πραγματικότητα την υγεία σας;

Για τη φυσιοθεραπευτική ιατρική και τις περισσότερες μορφές φυσικής θεραπείας αποτελούσε πάντοτε αξίωμα το γεγονός ότι το πεπτικό σύστημα αποτελεί τη βάση για την καλή ή κακή υγεία.

Στην πραγματικότητα, τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε που ο μεγάλος φυσικός θεραπευτής Dr. John Harvey Kellogg, ιδρυτής του Battle Creek Sanitarium του Michigan, διακύρηξε σχεδόν έναν αιώνα πριν ότι “το 90% των παθήσεων οφείλονται σε κακή λειτουργία του εντέρου”. Τι συμβαίνει με μια κάθαρση του παχέος εντέρου που είναι τόσο ωφέλιμο; Πρέπει να έχουμε υπόψη μας τρία πράγματα σχετικά με το έντερο.

Πρώτον, το λεπτό και το παχύ έντερο μαζί, αν εκτεθούν σε όλο τους το μήκος, φτάνουν περίπου τα 7,5 μέτρα.

Δεύτερον, η συνολική επιφάνεια του εντέρου (η οποία γίνεται μεγαλύτερη επειδή παρουσιάζει μυριάδες αναδιπλώσεις) και η οποία μπορεί να απορροφά τις θρεπτικές ουσίες, έχει το μέγεθος ενός γηπέδου τένις.

Τρίτον, το έντερο μπορεί να υποθηκεύσει μια τεράστια ποσότητα υλικού που έχει υποστεί μερική πέψη και βρίσκεται σε αποσύνθεση (καθώς και φάρμακα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες) ακόμη και για δεκαετίες. Μερικά έντερα, κατά τη νεκροψία, ζύγιζαν μέχρι και 20 κιλά και παρουσίαζαν διάμετρο 12 ιντσών ενώ το κανάλι μέσα από το οποίο μπορούσαν να διέλθουν τα κόπρανα ήταν τόσο λεπτό όσο ένα μολύβι. Αυτά τα 20 κιλά οφείλονταν σε μια συμπαγή μάζα από κρούστα βλέννης αναμεμειγμένη με κοπρανώδες υλικό, που κατά περίεργο τρόπο έμοιαζε με τα σκληρά μαυροπράσινα ελαστικά από τα λάστιχα των φορτηγών ή ένα παλιό κομμάτι στεγνού ακατέργαστου δέρματος. Εγώ αυτό το ονομάζω βλεννώδη πλάκα. Αυτή η βλεννώδης πλάκα, όταν απομακρυνθεί κατά τη διάρκεια μιας κάθαρσης του παχέος εντέρου παρουσιάζει έλικες που θυμίζουν σκοινί, γραμμώσεις, επικαλύψεις, αναδιπλώσεις, πτυχές αντιστοιχεί δηλαδή στο σχήμα και τη συνολική δομή του εντερικού τοιχώματος.

Η βλεννώδης πλάκα μπορεί να ποικίλει σε μέγεθος και βαθμό, ανάλογα με τις χημικές συνθήκες που επικρατούν στο έντερο του κάθε ανθρώπου. Το χρώμα της επίσης ποικίλει και ορισμένες φορές μυρίζει πολύ άσχημα.

Χρησιμοποίησα τον όρο βλεννώδης πλάκα, εννοώντας μια λεπτή μεμβράνη βλέννης, για να περιγράψω την μη υγιή συσσώρευση ανώμαλου βλεννώδους υλικού στα τοιχώματα του εντέρου. Η συμβατική ιατρική γνωρίζει το φαινόμενο αυτό ως μια στιβάδα βλέννης ή γλυκοπρωτεϊνών (που αποτελούνται από 20 αμινοξέα και 50% από υδατάνθρακες) που φυσιολογικά εκκρίνονται από το έντερο ως μέσο προστασίας από οξέα και τοξίνες.

Ωστόσο, η βλεννώδης πλάκα είναι διαφορετική από τη βλεννώδη στιβάδα (βλεννογόνο) που επενδύει το γαστρεντερικό σύστημα. Η δεύτερη λειτουργεί ως απαραίτητος ρυθμιστής του γαστρεντερικού τοιχώματος και ως λιπαντικό μέσο για τις περισταλτικές κινήσεις. Επίσης είναι υπεύθυνη για την έκκριση της βλέννης από την οποία αποτελείται η βλεννώδης πλάκα. Τα κύτταρα της εξωτερικής στιβάδας του βλεννογόνου (επιθήλιο) είναι πάντα καινούρια και ζωντανά, αφού ανανεώνονται κάθε τέσσερις έως επτά ημέρες.

Ακούγεται παράδοξο, αλλά η ιατρική έρευνα δείχνει ότι η βλεννώδης πλάκα αποτελεί ένα φυσικό μέσο αυτοάμυνας – μια φυσιολογική προστασία από μη φυσιολογικές τοξίνες. Οι αποδείξεις δείχνουν ότι η βλεννώδης πλάκα, πιθανόν με εξαίρεση εκείνης που βρίσκουμε στο στομάχι, είναι αφύσικη για τον υγιή οργανισμό και τη βρίσκουμε μόνο όταν το σώμα έχει περάσει από την κατάσταση της απόλυτης υγείας σε μια νοσηρή κατάσταση. Σύμφωνα με τη θεωρία, αν ήσασταν απόλυτα υγιής, ο οργανισμός σας δεν θα σχημάτιζε βλεννώδη πλάκα, επειδή δεν θα τη χρειαζόταν.

Όταν ο οργανισμός έχει υποβληθεί σε χρόνια λήψη (ή βρίσκεται υπό την επίθεση) φαρμακευτικών ουσιών (όπως η ασπιρίνη ή το αλκοόλ), αλατιού, βαρέων μετάλλων (συμπεριλαμβανομένου και του οδοντικού υδραργύρου), τοξικών χημικών ουσιών, παρασίτων, επιβλαβών μικροβίων και των τοξινών τους, και ανοσοσυμλεγμάτων της κυκλοφορίας (κύτταρα ανοσίας συνδεδεμένα με άπεπτα σωματίδια ή ξένες ουσίες που υπάρχουν στην κυκλοφορία), σχηματίζει τη βλεννώδη πλάκα για να αυτοπροστατευτεί.

Το προβλήτα είναι ότι μόλις η βλεννώδης πλάκα σχηματιστεί, για οποιαδήποτε βιολογικά ασήμαντη αιτία, δεν αποβάλλεται κανονικά από το έντερο. Αντίθετα, εγκαθίσταται μέσα από τις πολυάριθμες πτυχές αυτού του μεγάλου οργάνου, και μπορεί να παραμείνει εκεί για πολλά χρόνια. Με την πάροδο του χρόνου, η βλεννώδης πλάκα, γίνεται πυκνότερη, πιο συμπαγής και πιο εκτεταμένη – αποικίζοντας έτσι το εσωτερικό του εντέρου που έχει μέγεθος γηπέδου τένις.

Τα παλαιά κόπρανα προσκολλώνται στην πλάκα και δεν απομακρύνονται με τις φυσιολογικές κινήσεις του εντέρου.

Η πλάκα επιβραδύνει την εντερική λειτουργία,  τόσο την αποβολή άχρηστων ουσιών όσο και την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών. Μπορεί να αποτελέσει καταφύγιο για παθογόνους οργανισμούς, συμπεριλαμβανομένων βακτηρίων και παρασίτων, τα οποία στην ουσία κρύβονται κάτω από την πλάκα. Μπορεί να μπλοκάρει τη φυσιολογική παροχέτευση λέμφου και βλέννης.

Συνδέεται με τις τοξίνες και συμβάλλει στην τοξικότητα του εντέρου, διοχετεύοντας αργά τοξίνες προς τη συστηματική κυκλοφορία. Τελικά, η πλάκα δημιουργεί ένα περιβάλλον ευνοϊκό για νοσήματα, σε ορισμένες περιπτώσεις για καρκίνωμα του εντέρου και του στομάχου.

Σταδιακά το ανοσοποιητικό σύστημα εξασθενεί, καθώς το χρόνιο τοξικό περιβάλλον του εντέρου καταστρέφει τα χρήσιμα βακτήρια. Το ήπαρ επιβαρύνεται με εντερικές τοξίνες που δεν έχουν υποστεί επεξεργασία, ενώ ταυτόχρονα δεσμεύονται σημεία συγκέντρωσης νεύρων στο έντερο, τα οποία σχετίζονται με εκατοντάδες άλλα σημεία του σώματος. Ένα τοξικό έντερο δημιουργεί τοξίκωση του αίματος και της λέμφου, των οργάνων και των κυττάρων και τοξική λειτουργία γενικότερα. Το έντερο “τρέφει” κάθε όργανο, ιστό και κύτταρο μέσα στο σώμα μας, έτσι ώστε όταν η ποιότητα διατροφής από το πεπτικό σύστημα επιμολύνεται ή είναι κακής ποιότητας, τα κύτταρα και τα όργανα σε άλλες θέσεις του σώματος δεσμεύονται αντίστοιχα και παρουσιάζουν νωθρή και μη αποτελεσματική λειτουργία.

Έτσι, ενώ η βλεννώδης πλάκα είναι φυσιολογική, με την έννοια ότι το έντερο την παράγει, είναι εντελώς αφύσικη με την έννοια ότι όταν υπάρχει σε μεγάλες ποσότητες δηλώνει υψηλό βαθμό κακής λειτουργίας του εντέρου. Όταν το έντερο είναι άρρωστο, είστε άρρωστοι και εσείς.

Υπάρχει σχέση ανάμεσα σε παλιά συναισθήματα και στην κάθαρση του παχέος εντέρου. Θα διαπιστώσετε ότι σε πολλές περιπτώσεις η κάθαρση του εντέρου θα σας απαλλάξει από παλιά συναισθήματα που ήταν μπλοκαρισμένα ή και είναι συσσωρευμένα στο έντερο. Εκτός από τη σωματική βελτίωση, ο ασθενής διαπιστώνει και συναισθηματικά οφέλη.

Όλα αυτά τονίζουν μία σημαντική άποψη της κάθαρσης του εντέρου. Πολλοί άνθρωποι, μετά από την ολοκλήρωση της κάθαρσης νιώθουν ενεργητικοί, ανεβασμένοι και απελευθερωμένοι από παλαιά μοτίβα, σκέψεις, συναισθήματα και μνήμες που τους περιόριζαν. Όταν κάποιος βρίσκεται σε μια πορεία προσωπικής ανάπτυξης και θέλει να αλλάξει τα ενδιαφέροντά του αλλά βρίσκεται κολλημένος σε παλαιά αρνητικά μοτίβα σκέψης και συναισθημάτων, δεν υπάρχει τίποτα που θα τα “ξεκολλήσει” και θα τα αλλάξει πιο γρήγορα από μια κάθαρση του παχέος εντέρου.

Πηγή: enallaktikidrasi.com

Επισκεφτείτε τη Health Boutique για να βρείτε φυσικά προϊόντα καθαρισμού του εντέρου σε μοναδικές τιμές! Πατήστε εδω

Οι ενοχλήσεις από το πεπτικό σύστημα είναι ίσως ένα από τα πιο κοινά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει ο καθένας από εμάς. Ανά πάσα στιγμή 4 στους 10 έχουμε κάποια ενόχληση από το πεπτικό σύστημα, ενώ 7 στους 10 θα έχουμε κάποιο πρόβλημα κατά τη διάρκεια της ζωής μας.

    Καούρες
    Φουσκώματα
    Αέρια
    Ερυγές (ρεψίματα)
    Δυσκοιλιότητα
    Διάρροιες
    Κολίτιδα
    Έλκος
    Γαστρίτιδα
    Πόνος στο στομάχι
    Γαστρο-Οισοφαγική Παλινδρόμηση (ΓΟΠ)
    Ελκώδης κολίτιδα
    Νόσος του Crohn

Είναι μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα και νοσήματα που μπορεί να μας απασχολούν. Τις περισσότερες φορές όταν έχουμε κάτι από τα παραπάνω αρχικά δεν απευθυνόμαστε σε γιατρό και προσπαθούμε να το διαχειριστούμε μόνοι μας. Όταν τελικά πάμε στο γιατρό, η πιο συχνή αντιμετώπιση είναι η χορήγηση φαρμάκων που στοχεύουν στη μείωση της γαστρικής οξύτητας.

Όσο λιγότερα φάρμακα τόσο καλύτερα

Η πλειοψηφία όμως του κόσμου έχει πια αναπτύξει μια επιφύλαξη στις φαρμακευτικές αγωγές. Αυτή η καχυποψία επιβεβαιώθηκε επίσημα σε δημοσίευση του Archives of Internal Medicine, που εκδίδεται από τον Αμερικάνικο Ιατρικό Σύλλογο. Αποδείχθηκε ότι η χρήση φαρμάκων για τη μείωση της γαστρικής οξύτητας, έχει πιο πολλές πιθανότητες να προκαλέσει βλάβη στην υγεία μας, παρά να μας ωφελήσει.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη κατηγορία φαρμάκων είναι πράγματι αποτελεσματική σε βαριά νοσήματα του πεπτικού συστήματος ή για σύντομες αγωγές. Αυτές όμως οι ενδείξεις δεν δικαιολογούν τις πάνω από εκατό εκατομμύρια συνταγές που συμπληρώνονται κάθε χρόνο για τα συγκεκριμένα φάρμακα.

Στην πλειοψηφία όμως των περιπτώσεων, σύμφωνα με τους ερευνητές, η συνταγογράφησή τους είναι εκτός των ενδείξεών τους. Ένα φάρμακο δηλαδή λαμβάνει  άδεια κυκλοφορίας με ένδειξη έλκος στο στομάχι και διάρκεια αγωγής ένα μήνα και χρησιμοποιείται τελικά για να μειώσει τις ενοχλήσεις από καούρα, πόνο ή δυσπεψία για χρόνια.      

Η χρόνια χρήση τους συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα λοιμώξεων, καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης, συνολικού κινδύνου καταγμάτων, διάρροιας αλλά και πνευμονίας. Οι ασθενείς από μόνοι τους αλλά και οι γιατροί, στην προσπάθειά τους να μειώσουν την ένταση των συμπτωμάτων που βασανίζουν τους πρώτους, χρησιμοποιούν φαρμακευτικές αγωγές που δεν έχουν ξεκάθαρη ένδειξη και έτσι ξεκινάει ένας φαύλος κύκλος.

Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε όμως, για να βελτιώσουμε τη λειτουργία του γαστρεντερικού μας συστήματος;

Πριν όμως κάνουμε κάτι για να βελτιώσουμε το γαστρεντερικό μας, είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως λειτουργεί. Όσο περισσότερο αυξάνεται η κατανόησή μας, τόσο αυξάνεται και ο βαθμός ελέγχου μας σε μια περιοχή.

Γαστρεντερικό ο Πυλώνας της Καλής Υγείας

Ακούμε πολύ συχνά ότι η καλή λειτουργία του γαστρεντερικού μας συστήματος, είναι ο πυλώνας για την επίτευξη καλής υγείας.

Τι πραγματικά σημαίνει αυτό;

Είναι προφανές ότι το γαστρεντερικό μας σύστημα σχετίζεται με την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από τις τροφές. Αυτή η λειτουργία είναι η πλέον βασική για την ομαλή λειτουργία και των υπόλοιπων συστημάτων του ανθρωπίνου σώματος.

Όταν το σώμα μας δεν έχει τα συστατικά που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες χημικές αντιδράσεις και να φτιάξει τους ιστούς που το αποτελούν, είναι ευνόητο ότι η υγεία μας θα αρχίζει να κλονίζεται σε όλα τα επίπεδα. Δεν υπάρχει όργανο που να μην επηρεάζεται από μια κατάσταση κακής ή χαμηλής απορρόφησης θρεπτικών συστατικών (δυσ-απορρόφηση).

Πεπτικό Σύστημα και Ανοσοποιητικό

Λόγω της επαφής του συγκεκριμένου συστήματος με παράγοντες που εισέρχονται στο σώμα όπως τροφές, φάρμακα, τοξικές ενώσεις, συντηρητικά και μικρόβια, το γαστρεντερικό είναι ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Ο γαστρεντερικός σωλήνας έχει πλήθος λεμφαδένων και αποικείται από τρισεκατομμύρια βακτήρια. Το σύνολο των λεμφοκυττάρων (λευκά αιμοσφαίρια υπεύθυνα για την άμυνα του οργανισμού) που βρίσκονται στο συγκεκριμένο σύστημα λεμφαδένων, είναι περισσότερα από ό, τι στο σύνολο των υπολοίπων οργάνων και λεμφαδένες του ανοσοποιητικού μας συστήματος.  

Πρόσφατες ανακαλύψεις, που ανακοινώθηκαν το 2010 στο περιοδικό Nature, μας λένε ότι το DNA των βακτηριδίων που βρίσκονται στο γαστρεντερικό μας σύστημα, είναι περίπου 150 φορές περισσότερο (3.300.000 γονίδια ) από αυτό των σωματικών μας κυττάρων.

Το 85% από αυτά τα βακτηρίδια είναι προ-βιοτικά, βοηθούν δηλαδή τη λειτουργία του οργανισμού μας, ενώ ένα 15% από αυτά είναι αδιάφορα ή μπορεί να γίνουν παθογόνα υπό συνθήκες. Αντιβιοτικά, διατροφή, τρόπος ζωής και στρες μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες και μπορούμε να έχουμε έτσι εκδήλωση νόσου.

Οι παραπάνω ερευνητές, κατέγραψαν αρχικά τον πληθυσμό των βακτηριδίων που αποικίζουν το έντερό μας. Στη συνέχεια συσχέτισαν την εντερική χλωρίδα με νοσήματα, όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn. Η αλλοίωση της ποιότητας και της ποσότητας της βακτηριακής χλωρίδας του εντέρου ταυτίζεται και με διαφορετικό νόσημα κάθε φορά.

Αυτή η πληροφορία ανοίγει νέους δρόμους στη διαχείριση των συγκεκριμένων και όχι μόνο, νοσημάτων. Η μέχρι τώρα θεραπευτική τους προσέγγιση αφορούσε βαριές και χρόνιες φαρμακευτικές αγωγές, με πενιχρά αποτελέσματα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων.  

Είναι έτσι εύκολο να αντιληφθεί κανείς δύο πράγματα:

1. Ότι πρέπει να επαναφέρουμε τη φυσιολογική λειτουργία του εντέρου, ώστε να
    απορροφά θρεπτικές ουσίες

    και

2. Να αποκαταστήσουμε την εντερική χλωρίδα,

αυτά από μόνα τους μπορούν να αλλάξουν την εικόνα της υγείας μας συνολικά.

Για να καταλάβουμε το μέγεθος και την έκταση της επιρροής του γαστρεντερικού συστήματος, αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι πάνω από το 90% της σεροτονίνης στο ανθρώπινο σώμα, παράγεται στον γαστρεντερικό σωλήνα! Έτσι έχει άμεση επιρροή στη λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού μας συστήματος. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί χαρακτηρίζουν το πεπτικό σύστημα ως «μικρό εγκέφαλο».

Τι μπορούμε να κάνουμε

Να μειώσουμε ή ακόμη καλύτερα να εξαλείψουμε τις επεξεργασμένες τροφές από τη διατροφή μας

Να μειώσουμε την κατανάλωση ζάχαρης και επεξεργασμένων υδατανθράκων (δίνουν  τροφή σε παθογόνα μικρόβια και μύκητες, αλλάζοντας δραματικά την εικόνα της εντερικής χλωρίδας)

Να καταναλώνουμε τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση (γιαούρτι, τυριά, natto, κεφίρ)

Επιπλέον:

- Η λήψη 2 γρ. γλουταμίνης κάθε βράδυ έχει βρεθεί ότι βοηθάει στην αποκατάσταση του εντερικού βλεννογόνου.
- Η λήψη καλής ποιότητας και ικανής ποσότητας προβιοτικών βοηθάει στην ομαλή λειτουργία του γαστρεντερικού αλλά και της υγείας μας γενικότερα. Οι παραπάνω συστάσεις αφορούν την πρόληψη και ενίσχυση της καλής υγείας.

Για την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που αφορούν το γαστρεντερικό, χρειάζεται ειδική γνώση και είναι απαραίτητη η διαχείριση από γιατρό σε συνεργασία με κλινικό διατροφολόγο.

Όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα, η ιατρική αλλάζει. Απομακρύνεται από τη νόσο και κατευθύνεται προς την ενίσχυση της υγείας.

 * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * *  * * * * 

Η Health-Boutique.com προτείνει:

Για ένα πεπτικό σύστημα απαλλαγμένο από νοσήματα, φροντίστε:

- για την άριστη λειτουργία του εντέρου σας με ένα φυτικό καθαρισμό εντέρου,

- για τη διατήρηση καθαρής εντερικής χλωρίδας με ένα υψηλής συγκέντρωσης σε ζωντανά προβιοτικά οργανικό ρόφημα και

- για θρέψη και ανακούφιση των πεπτικών οργάνων με πλούσιο σε αντιοξειδωτικά τσάι Rooibos και άγρια Aloe Ferox.

Οι ενοχλήσεις από το πεπτικό σύστημα είναι ίσως ένα από τα πιο κοινά προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει ο καθένας από εμάς. Ανά πάσα στιγμή 4 στους 10 έχουμε κάποια ενόχληση ενώ 7 στους 10 θα έχουμε κάποιο πρόβλημα κατά την διάρκεια της ζωής μας.

• Καούρες
• Φουσκώματα
• Αέρια
• Ερυγές (ρεψίματα)
• Δυσκοιλιότητα
• Διάρροιες
• Κολίτιδα
• Έλκος
• Γαστρίτιδα
• Πόνος στο στομάχι
• Γαστρο-Οισοφαγική Παλινδρόμηση  (ΓΟΠ)
• Ελκώδης κολίτιδα
• Νόσος του Crohn

Είναι μερικά από τα πιο κοινά συμπτώματα και νοσήματα που μπορεί να μας απασχολούν.

Τις περισσότερες φορές όταν έχουμε κάτι από τα παραπάνω δεν απευθυνόμαστε σε γιατρό και προσπαθούμε να το διαχειριστούμε μόνοι μας.

Όταν τελικά πάμε στο γιατρό, η πιο συχνή αντιμετώπιση είναι η χορήγηση φαρμάκων που στοχεύουν στην μείωση της γαστρικής οξύτητας.

Όσο λιγότερα φάρμακα τόσο καλύτερα

Η πλειοψηφία όμως του κόσμου έχει πια αναπτύξει μια επιφύλαξη στις φαρμακευτικές αγωγές.

Αυτή η καχυποψία επιβεβαιώθηκε επίσημα πριν λίγους μήνες, σε δημοσίευση του Archives of Internal Medicine, που εκδίδεται από τον Αμερικάνικο Ιατρικό Σύλλογο. Αποδείχθηκε ότι η χρήση φαρμάκων για την μείωση της γαστρικής οξύτητας, έχει πιο πολλές πιθανότητες να προκαλέσει βλάβη στη υγεία μας, παρά να μας ωφελήσει.

Οι ερευνητές αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη κατηγορία φαρμάκων είναι πράγματι αποτελεσματική σε βαριά νοσήματα του πεπτικού συστήματος ή για σύντομες αγωγές. Αυτές όμως οι ενδείξεις δεν δικαιολογούν τις πάνω από εκατό εκατομμύρια συνταγές που συμπληρώνονται κάθε χρόνο για τα συγκεκριμένα φάρμακα.

Στην πλειοψηφία όμως των περιπτώσεων, σύμφωνα με τους ερευνητές, η συνταγογράφησή τους είναι εκτός των ενδείξεών τους.   

Η χρήση τους συνδέεται με αυξημένη πιθανότητα λοιμώξεων, καταγμάτων της σπονδυλικής στήλης, συνολικού κινδύνου καταγμάτων, διάρροιας αλλά και πνευμονίας.

Οι ασθενείς από μόνοι τους αλλά και οι γιατροί, στην προσπάθειά τους να μειώσουν την ένταση των συμπτωμάτων που βασανίζουν τους πρώτους, χρησιμοποιούν φαρμακευτικές αγωγές που δεν έχουν ξεκάθαρη ένδειξη και έτσι ξεκινάει ένας φαύλος κύκλος.

Τι θα μπορούσαμε να κάνουμε όμως, για να βελτιώσουμε την λειτουργία του γαστρεντερικού μας συστήματος;

Πιστεύω ότι πριν κάνουμε κάτι για να βελτιώσουμε το γαστρεντερικό μας, είναι σημαντικό να καταλάβουμε πως λειτουργεί. Όσο περισσότερο αυξάνεται η κατανόησή μας, τόσο αυξάνεται και ο βαθμός ελέγχου μας σε μια περιοχή.

Γαστρεντερικό η Βάση της Καλής Υγείας

Ακούμε πολύ συχνά ότι η καλή λειτουργία του γαστρεντερικού μας συστήματος, είναι ο πυλώνας για την επίτευξη καλής υγείας.

Τι πραγματικά σημαίνει αυτό;

Είναι προφανές ότι το γαστρεντερικό μας σύστημα σχετίζεται με την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από τις τροφές. Αυτή η λειτουργία είναι η πλέον βασική για την ομαλή λειτουργία και των υπόλοιπων συστημάτων του ανθρωπίνου σώματος.

Όταν το σώμα μας δεν έχει τα συστατικά που χρειάζεται για να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες χημικές αντιδράσεις και να φτιάξει τους ιστούς που το αποτελούν, είναι ευνόητο ότι η υγεία μας θα αρχίζει να κλονίζεται σε όλα τα επίπεδα. Δεν υπάρχει όργανο που να μην επηρεάζεται από μια κατάσταση κακής ή χαμηλής απορρόφησης θρεπτικών συστατικών (δυσ-απορρόφηση).

Πεπτικό Σύστημα και Ανοσοποιητικό

Λόγω της επαφής του συγκεκριμένου συστήματος με παράγοντες που εισέρχονται στο σώμα όπως τροφές, φάρμακα, τοξικές ενώσεις, συντηρητικά και μικρόβια, το γαστρεντερικό είναι ένα σημαντικό και αναπόσπαστο κομμάτι του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Ο γαστρεντερικός σωλήνας έχει πλήθος λεμφαδένων και αποικείται από τρισεκατομμύρια βακτήρια. Το σύνολο των λεμφοκυττάρων (λευκά αιμοσφαίρια υπεύθυνα για την άμυνα του οργανισμού) που βρίσκονται στο συγκεκριμένο σύστημα λεμφαδένων, είναι περισσότερα από ότι στο σύνολο των υπολοίπων οργάνων και λεμφαδένες του ανοσοποιητικού μας συστήματος. 

Πρόσφατες ανακαλύψεις, που ανακοινώθηκαν το 2010 στο περιοδικό Nature, μας λένε ότι το DNA των βακτηριδίων που βρίσκονται στο γαστρεντερικό μας σύστημα, είναι περίπου 150 φορές περισσότερο ( 3.300.000 γονίδια ) από αυτό των σωματικών μας κυττάρων.

Το 85% από αυτά τα βακτηρίδια είναι προ-βιοτικά, βοηθούν δηλαδή την λειτουργία του οργανισμού μας, ενώ ένα 15% από αυτά είναι αδιάφορα ή μπορεί να γίνουν παθογόνα υπό συνθήκες. Αντιβιοτικά, διατροφή, τρόπος ζωής και στρες μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες και μπορούμε να έχουμε έτσι εκδήλωση νόσου.

Οι παραπάνω ερευνητές, κατέγραψαν αρχικά τον πληθυσμό των βακτηριδίων που αποικίζουν το έντερο μας. Στη συνέχεια συσχέτισαν την εντερική χλωρίδα με νοσήματα, όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn.

Η αλλοίωση της ποιότητας και της ποσότητας της βακτηριακής χλωρίδας του εντέρου ταυτίζεται και με διαφορετικό νόσημα κάθε φορά.

Αυτή η πληροφορία ανοίγει νέους δρόμους στην διαχείριση των συγκεκριμένων και όχι μόνον, νοσημάτων. Η μέχρι τώρα θεραπευτική τους προσέγγιση αφορούσε βαριές και χρόνιες φαρμακευτικές αγωγές, με πενιχρά αποτελέσματα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων. 

Είναι έτσι εύκολο να αντιληφθεί κανείς δύο πράγματα:

1. Ότι πρέπει να επαναφέρουμε την φυσιολογική λειτουργία του εντέρου, ώστε να απορροφά θρεπτικές ουσίες και

2. Να αποκαταστήσουμε την εντερική χλωρίδα,

αυτά από μόνα τους μπορούν να αλλάξουν την εικόνα της υγείας μας συνολικά.

Για να καταλάβουμε το μέγεθος και την έκταση της επιρροής του γαστρεντερικού συστήματος, αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι το 90% της σεροτονίνης στο ανθρώπινο σώμα, παράγεται στον γαστρεντερικό σωλήνα! Έτσι έχει άμεση επιρροή στην λειτουργία του εγκεφάλου και του νευρικού μας συστήματος. Αυτός είναι και ο λόγος που πολλοί χαρακτηρίζουν το πεπτικό σύστημα ως «μικρό εγκέφαλο».

Τι μπορούμε να κάνουμε

- Να μειώσουμε τις επεξεργασμένες τροφές

- Να μειώσουμε την κατανάλωση ζάχαρης και επεξεργασμένων υδατανθράκων (δίνουν  τροφή σε παθογόνα μικρόβια και μύκητες, αλλάζοντας δραματικά την εικόνα της εντερικής χλωρίδας)

- Να καταναλώνουμε τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση (γιαούρτι, τυριά, natto, κεφίρ)

Επιπλέον:

- Η λήψη 2 γρ. γλουταμίνης κάθε βράδυ έχει βρεθεί ότι βοηθάει στην αποκατάσταση του εντερικού βλεννογόνου

- Η λήψη καλής ποιότητας και ικανής ποσότητας προβιοτικών βοηθάει στην ομαλή λειτουργία του γαστρεντερικού αλλά και της υγείας μας γενικότερα

Οι παραπάνω συστάσεις αφορούν την πρόληψη και ενίσχυση της καλής υγείας.

Για την αντιμετώπιση παθολογικών καταστάσεων που αφορούν το γαστρεντερικό, χρειάζεται ειδική γνώση και είναι απαραίτητη η διαχείριση από γιατρό σε συνεργασία με κλινικό διατροφολόγο.

Όπως έχω αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα η ιατρική αλλάζει. Απομακρύνεται από την νόσο και κατευθύνεται περισσότερο προς την υγεία.

Στην Υγειά Σας!

Τα τελευταία χρόνια, αρκετές μελέτες έχουν καθιερώσει την πεποίθηση ότι η κατάσταση του πεπτικού συστήματος επηρεάζει και την ψυχική υγεία ενός ατόμου. Το ανθρώπινο σώμα αποτελείται από δύο εγκεφάλους: ο ένας βρίσκεται στο κεφάλι μας και ο δεύτερος στο πεπτικό σύστημα. Και οι 2 εγκέφαλοι ξεκινούν να διαμορφώνονται από τη στιγμή που το ωάριο γονιμοποιείται.

Αναπτύσσονται από το ίδιο είδος ιστού όπου ένα τμήμα του εξελίσσεται στο κεντρικό νευρικό σύστημα (εγκέφαλος) και το άλλο στο εντερικό νευρικό σύστημα (πεπτικό). Το πνευμονογαστρικό νεύρο, το μεγαλύτερο σε μήκος από όλα τα κρανιακά νεύρα, συνδέει αυτά τα δύο είδη του νευρικού συστήματος. Οι χημικές ουσίες (ορμόνες, νευροδιαβιβαστές) οι οποίες ελέγχουν τον εγκέφαλο που βρίσκεται στο κεφάλι ελέγχουν και τον πεπτικό εγκέφαλο. Λόγω αυτής της σύνδεσης μεταξύ των 2 εγκεφάλων οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ένα υγιές πεπτικό σύστημα βοηθά ταυτόχρονα στη διατήρηση της καλής ψυχικής και συναισθηματικής κατάστασης.

Στο πεπτικό σύστημα του ανθρώπου υπάρχει η εντερική μικροχλωρίδα, η οποία αποτελείται από πολλούς μικροοργανισμούς. Στο έντερο ζουν τρισεκατομμύρια μικροοργανισμοί, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 1000 διαφορετικών ειδών βακτηρίων με περισσότερα από 3 εκατομμύρια γονίδια (αριθμός 150 φορές μεγαλύτερος από αυτόν των ανθρώπινων γονιδίων). Σύμφωνα με μελέτες, η παρουσία ή απουσία της μικροχλωρίδας επηρεάζει την ανάπτυξη της συμπεριφοράς, η οποία προκαλεί νευροχημικές αλλαγές στον εγκέφαλο.

Η μικροχλωρίδα ελέγχει τη λειτουργία και την επικοινωνία με τον εγκέφαλο. Η παρουσία ή η απουσία της επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα και τις αντιδράσεις του. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητη μια υγιής επικοινωνία ανάμεσα στο πεπτικό σύστημα και τον εγκέφαλο για την αποφυγή εμφάνισης ψυχιατρικών ασθενειών. Επιπλέον, περίπου το 70% των κυττάρων που συνθέτουν το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματος βρίσκεται στο πεπτικό σύστημα. Γι’ αυτό τον λόγο, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να το διατηρείτε σε καλή κατάσταση.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια (UCLA) μελέτησαν μια ομάδα αποτελούμενη από 45 γυναίκες στις οποίες είχαν δοθεί οδηγίες είτε να λαμβάνουν καθημερινά προβιοτικό γιαούρτι, είτε γιαούρτι χωρίς προβιοτικά είτε καθόλου γιαούρτι. Όταν οι γυναίκες εξετάστηκαν μετά από 4 εβδομάδες, διαπιστώθηκε ότι όσες κατανάλωναν προβιοτικό γιαούρτι είχαν πιο σταθερή συναισθηματική αντίδραση όταν έπρεπε να αντιμετωπίσουν μια στρεσογόνα κατάσταση.

Η Kirsten Tillisch, η οποία ηγήθηκε της έρευνας της Καλιφόρνιας, ανέφερε ότι αλλάζοντας το περιβάλλον του εντέρου μπορούμε να αλλάξουμε κι αυτό που συμβαίνει στον εγκέφαλο.

Όταν δίνετε τροφή στο μυαλό σας, φροντίστε να κάνετε το ίδιο και στο έντερό σας. Υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι για να διατηρήσετε ταυτόχρονα υγιές το μυαλό και το πεπτικό σας σύστημα.

1) Συμπεριλάβετε τα πρεβιοτικά στην καθημερινή σας διατροφή. Τα πρεβιοτικά είναι δύσκολο να αφομοιώσουν τους υδατάνθρακες που αυξάνουν τον αριθμό των βακτηρίων στο έντερο. Τέτοια είναι το γιαούρτι, η ωμή βρώμη, το σκόρδο, τα κρεμμύδια, οι μπανάνες, το ανεπεξέργαστο σιτάρι και κριθάρι κλπ.

2) Μην παραλείπετε το πρωινό γεύμα. Όταν ξυπνάτε το πρωί, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας είναι χαμηλά, γεγονός το οποίο μπορεί να σας φέρνει λήθαργο και να σας κάνει νωχελικούς. Για να ενισχύσετε την ενέργειά σας, να τρώτε πρωινό καθημερινά. Οι διάφορες αλλαγές στο επίπεδο σακχάρου οδηγούν και σε αλλαγές στο σώμα σας και την πνευματική σας ενέργεια.

3) Η έλλειψη ποικιλίας στη διατροφή σας σημαίνει και έλλειψη ποικιλίας στα εντερικά βακτήρια. Προσπαθήστε να καταναλώνετε όσο το δυνατόν περισσότερο υγιεινά και θρεπτικά γεύματα.

4) Αποφύγετε τις όξινες τροφές. Ελέγξτε την κατανάλωση καφέ και αλκοόλ.

5) Τρώτε αρκετά φρούτα, διότι αποτελούν την καλύτερη πηγή ενζύμων και βιταμινών.

6) Πολλά βότανα όπως η κανέλα, το κάρδαμο και ο κόλιανδρος συμβάλλουν στη διατήρηση των βακτηρίων στο έντερο. Συμβάλλουν επίσης στη μείωση των μη φιλικών βακτηρίων.

7) Μειώστε τα επίπεδα των ορμονών του στρες. Ασχοληθείτε με δραστηριότητες που σας αρέσουν – τραγούδι, ζωγραφική, χορό κτλ.

8) Η γιόγκα και ο διαλογισμός είναι εξαιρετικοί τρόποι για να χαλαρώσετε. Η τακτική γυμναστική ενισχύει την έκκριση των υγιών ορμονών που απαιτούνται για τη διατήρηση ενός υγιούς νου. Έχει αποδειχτεί ότι διατηρούν και το έντερο σε καλή κατάσταση.

9) Κρατήστε σε ισορροπία τη σωματική και πνευματική σας ενέργεια με πολλά μικρά γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ο καλός μεταβολισμός είναι το κλειδί για άριστη φυσική κατάσταση.

10) Πίνετε άφθονο νερό. Η αφυδάτωση προκαλεί διάφορα προβλήματα.

Πηγές:

http://onlinelibrary.wiley.com

http://gutmicrobiotawatch.org

www.theverge.com

enallaktikidrasi.com

Ο Ιπποκράτης το έλεγε αυτό πρίν από  περισσότερα από 2.000 χρόνια, αλλά εμείς τώρα μόλις κατανοούμε  το πόσο δίκιο είχε.

Και όχι μόνο ο Ιπποκράτης, αλλά και ένα παλιό ρητό αιώνες πιο πρίν τόσο της Παραδοσιακής Κινέζικης Ιατρικής (TCM) αλλά και της Aγιουβερδικής ιατρικής της Ινδίας, έλεγε ότι

Η ρίζα της  καλής  και της  κακής υγείας κατοικεί στο έντερο.

Οι  έρευνες κατά τις τελευταίες δύο δεκαετίες έχουν αποκαλύψει ότι η υγεία του εντέρου είναι κρίσιμης σημασίας για τη γενική υγεία, και ότι ένα νοσηρό έντερο συμβάλλει σε ένα ευρύ φάσμα ασθενειών όπως ο διαβήτης, η παχυσαρκία, η ρευματοειδής αρθρίτιδα, ο αυτισμός, διαταραχή φάσματος, η κατάθλιψη και το σύνδρομο χρόνιας κόπωσης.

Στην πραγματικότητα, πολλοί ερευνητές (συμπεριλαμβανομένου και εμού) πιστεύουν ότι η υποστήριξη της υγείας του εντέρου και η αποκατάσταση της ακεραιότητας του εντερικού φραγμού θα είναι ένας από τους πιο σημαντικούς στόχους της ιατρικής του 21ου αιώνα.

Υπάρχουν δύο στενά συνδεδεμένες μεταβλητές που καθορίζουν την υγεία του εντέρου μας: η εντερική μικροχλωρίδα, ή «εντερική χλωρίδα», και το φράγμα του εντέρου.

Ας συζητήσουμε για το κάθε ένα από αυτά με τη σειρά τους.

Η χλωρίδα του εντέρου: ένας υγιής κήπος χρειάζεται υγιές έδαφος.

Το έντερο μας είναι το σπίτι σε περίπου 100,000,000,000,000 (100,000,000,000,000) μικροοργανισμούς. Αυτός είναι ένα τόσο μεγάλος αριθμός  για τον ανθρώπινο εγκέφαλο  μας, που  δεν μπορεί να τον κατανοήσει πραγματικά. Ένα λογαριασμός τρισεκατομμυρίων δολαρίων, αν θέλαμε  να τον απλώσουμε από την μια άκρη έως την άλλη,  θα εκτεινόταν από τη γη στον ήλιο – και πάλι –πίσω στην γή.

Κάντε το αυτό επι  100 φορές και θα αρχίσετε να έχετε μια  τουλάχιστον  ασαφή ιδέα για το πόσο είναι τα 100 τρισεκατομμύρια.

Το ανθρώπινο έντερο περιέχει 10 φορές περισσότερα βακτήρια από όλα τα ανθρώπινα κύτταρα, που βρίσκονται  σε ολόκληρο το σώμα, με πάνω από 400 γνωστά ποικίλα είδη βακτηρίων.

Στην πραγματικότητα, θα μπορούσαμε να πούμε ότι είμαστε περισσότερο βακτήρια από ό, τι  άνθρωποι. Σκεφτείτε το ένα για ένα λεπτό.

Έχουμε μόλις πρόσφατα αρχίσει  να κατανοούμε την έκταση του ρόλου της χλωρίδας του εντέρου στην ανθρώπινη υγεία και στην ασθένεια.

Μεταξύ άλλων, η χλωρίδα του εντέρου προωθεί την κανονική γαστρεντερική λειτουργία, παρέχει προστασία από τις μολύνσεις, ρυθμίζει το μεταβολισμό και συμβάλλει σε  περισσότερο από 75% του ανοσοποιητικού μας συστήματος.

Η απορυθμισμένη χλωρίδα του εντέρου έχει συνδεθεί με ασθένειες που κυμαίνονται από αυτισμό και κατάθλιψη εως αυτοάνοσες παθήσεις όπως, η ασθένεια φλεγμονώδους εντέρου, η  Hashimoto και ο διαβήτης τύπου 1.

Δυστυχώς, πολλά χαρακτηριστικά του σύγχρονου τρόπου ζωής συμβάλλουν άμεσα στην ανθυγιεινή χλωρίδα του εντέρου:

• Τα αντιβιοτικά και άλλα φάρμακα, όπως τα αντισυλληπτικά και  τα ΜΣΑΦ. (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα)
• Οι δίαιτες με υψηλή περιεκτικότητα σε επεξεργασμένους υδατάνθρακες, ζάχαρη και τα επεξεργασμένα τρόφιμα.
• Δίαιτες χαμηλές σε τρόφιμα, τα οποία έχουν υποστεί ζύμωση. Κεφίρ, γιαούρτι, τουρσιά.
• Χρόνιο στρες
• Χρόνιες λοιμώξεις
• Τα αντιβιοτικά είναι ιδιαίτερα επιβλαβή για την χλωρίδα του εντέρου.

Πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι η χρήση αντιβιοτικών προκαλεί μια βαθιά και ταχεία απώλεια της ποικιλομορφίας και μια αλλαγή στη σύνθεση της χλωρίδας του εντέρου.

Εξού και οι μυκητιάσεις, μετά την λήψη αντιβιοτικών. Η ποικιλομορφία αυτή δεν ανακτάται μετά από χρήση αντιβιοτικών χωρίς παρέμβαση. Αυτός είναι και ο λόγος που σε άλλες χώρες τα αντιβιοτικά λαμβάνονται πάντα με προβιοτικά(θα βρείτε εδω).

Γνωρίζουμε επίσης ότι τα βρέφη που δεν θηλάζουν και έχουν γεννηθεί από μητέρες με κακή εντερική χλωρίδα είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν ανθυγιεινά βακτήρια του εντέρου, και ότι από αυτές  τις διαφορές της εντερικής χλωρίδας,  μπορούμε να προβλέψουμε αν κάποιος θα είναι υπέρβαρος, η πρόκειται να αποκτήσει διαβήτη, έκζεμα / ψωρίαση, ακόμα και  κατάθλιψη,όπωτε και  άλλα προβλήματα υγείας στο μέλλον.

Το φράγμα του εντέρου: ο θυρωρός που αποφασίζει τι περνάει  και τι μένει έξω.

Έχετε σκεφτεί ποτέ το γεγονός ότι το περιεχόμενο του εντέρου βρίσκεται τεχνικά έξω από το σώμα;

Το έντερο είναι ένας κοίλος σωλήνα που περνάει από το στόμα έως τον πρωκτό. Οτιδήποτε που πηγαίνει στο στόμα και δεν χωνεύεται θα βγεί αμέσως  έξω από το άλλο άκρο. Αυτή είναι, στην πραγματικότητα, μία από τις πιο σημαντικές λειτουργίες του εντέρου: να αποτρέψει τις ξένες ουσίες από την είσοδο τους στο σώμα.

Όταν ο εντερικός φραγμός γίνεται διαπερατός (δηλαδή, έχουμε » το σύνδρομο διαρρέοντος  εντέρου»), μεγάλα μόρια άπεπτης στην ουσία πρωτεΐνης διαφεύγουν στην κυκλοφορία του αίματος.

Δεδομένου ότι αυτές οι πρωτεΐνες δεν ανήκουν και δεν χρησιμεύουν πουθενά εκτός του εντέρου, το σώμα αντιδρά με μια  ανοσολογική απόκριση και επιτίθεται σε αυτά τα ξένα μόρια. Οι μελέτες δείχνουν ότι αυτές οι επιθέσεις παίζουν ένα ρόλο στην ανάπτυξη αυτοάνοσων νόσων, όπως του Hashimoto και του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, μεταξύ άλλων.

Στην πραγματικότητα, οι εμπειρογνώμονες στην  βιολογία των βλεννογόνων, όπως Alessio Fasano τώρα πιστεύουν ότι, το διαρρέον έντερο αποτελεί προϋπόθεση για την ανάπτυξη οτιδήποτε  αυτοάνοσου:

Υπάρχουν όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι η αυξημένη εντερική διαπερατότητα παίζει παθογόνο ρόλο σε διάφορες αυτοάνοσες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένων της κοιλιοκάκης και του διαβήτη τύπου 1.

Επομένως, υποθέτουμε ότι εκτός από τους γενετικούς και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, η απώλεια της λειτουργίας του ενρερικού φραγμού είναι αναγκαία να αναπτυχθεί κάποιο  αυτοάνοσο.

Η φράση «διαρρέον έντερο»  χρησιμοποιείται και  περιορίζεται στις εξωτερικές παρυφές της ιατρικής, που χρησιμοποιούνται από τους εναλλακτικούς επαγγελματίες με τίτλους όπως  DC, ND L.Ac μετά τα ονόματά τους. Οι συμβατικοί  ερευνητές και οι γιατροί αρχικά χλεύαζαν  την ιδέα ότι ένα διαρρέον  εντέρου συμβάλλει στα αυτοάνοσα προβλήματα, αλλά τώρα μασάνε πλέον τα λόγια τους.

Έχει αποδειχθεί επανειλημμένα σε αρκετές καλά σχεδιασμένες μελέτες ότι η ακεραιότητα του εντερικού φραγμού είναι ένας σημαντικός παράγοντας για τα  αυτοάνοσα νοσήματα.

Αυτή η νέα θεωρία υποστηρίζει ότι ο εντερικός φραγμός καθορίζει σε μεγάλο βαθμό εάν ανεχόμαστε ή εάν το σώμα μας θα  αντιδράσει σε τοξικές ουσίες που καταναλώνουμε από το περιβάλλον.

Η παραβίαση του εντερικού φραγμού (η οποία είναι δυνατή μόνο με ένα «διαρρέον έντερο») από τις τοξίνες των τροφίμων, όπως την γλουτένη και τις χημικές ουσίες όπως το αρσενικό ή BPA προκαλεί ανοσολογική απόκριση η οποία επηρεάζει όχι μόνο το ίδιο το έντερο, αλλά και  άλλα όργανα και ιστούς.

Αυτά περιλαμβάνουν το σκελετικό σύστημα, το πάγκρεας, τα νεφρά, το ήπαρ και τον εγκέφαλο.

Αυτό είναι ένα κρίσιμο σημείο για να καταλάβουμε: δεν είναι ανάγκη να υπάρχουν συμπτώματα για να έχετε διαρρέον έντερο. Το διαρρέον έντερο  μπορεί να εκδηλωθεί ως δερματικά προβλήματα, όπως έκζεμα ή ψωρίαση, καρδιακή ανεπάρκεια, αυτοάνοσες καταστάσεις που επηρεάζουν το θυρεοειδή (Hashimoto) ή τις αρθρώσεις (ρευματοειδής αρθρίτιδα), ψυχική ασθένεια, διαταραχές όπως του αυτισμού,  κατάθλιψη και πολλά άλλα.

Οι ερευνητές έχουν εντοπίσει μια πρωτεΐνη που ονομάζεται zoνουλίνη που αυξάνει την εντερική διαπερατότητα σε ανθρώπους και άλλα ζώα. Αυτό οδήγησε σε μια έρευνα της ιατρικής βιβλιογραφίας για ασθένειες που χαρακτηρίζονται από αυξημένη εντερική διαπερατότητα (διαρρέον έντερο).

Φανταστείτε την έκπληξή τους, όταν οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πολλές, αν όχι οι  περισσότερες, αυτοάνοσες ασθένειες – όπως κοιλιοκάκη, διαβήτης τύπου 1, σκλήρυνση κατά πλάκας, η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου – χαρακτηρίζονται από αφύσικα υψηλά επίπεδα της και  zονουλίνης και του διαρρέοντος εντέρου. Στην πραγματικότητα, οι ερευνητές έχουν βρει ότι μπορούν να προκαλέσουν  διαβήτη τύπου 1 σχεδόν αμέσως σε ζώα μετά την έκθεσή τους σε zoνουλίνη.

Προκαλούν διαρρέον  έντερο, και  αρχίζει η  παραγωγή αντισωμάτων στα κύτταρα των νησιδίων – τα οποία είναι υπεύθυνα  για την έκρριση της ινσουλίνης.

Βήμα # 1: Μην τρώτε τοξίνες, εξήγησα ότι ένας από τους κύριους λόγους που δεν πρέπει  να τρώμε το σιτάρι και άλλα σιτηρά που περιέχουν γλουτένη είναι ότι περιέχουν μια πρωτεΐνη που ονομάζεται γλιαδίνη, η οποία έχει αποδειχθεί ότι αυξάνει την παραγωγή ζονουλίνης  και, επομένως, συμβάλλουν  άμεσα στο διαρρέον έντερο.

Αλλά τι άλλο μπορεί να προκαλέσει διαρροή του εντέρου;

Εν ολίγοις, τα ίδια πράγματα που ανέφερα παραπάνω ότι καταστρέφουν την χλωρίδα του εντέρου μας:

κακή διατροφή, φάρμακα (αντιβιοτικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, στεροειδή, τα αντιόξινα, κλπ.), οι λοιμώξεις, το στρες, ορμονικές διαταραχές, καθώς και νευρολογικές παθήσεις (εγκεφαλικό τραύμα, εγκεφαλικό επεισόδιο και νευροεκφυλισμός).

Διαρρέον έντερο = κουρασμένοι, φλεγμονή και κατάθλιψη

Εδώ είναι το πακέτο.

Διαρρέον έντερο και  κακή εντερική χλωρίδα είναι κοινά λόγω του σύγχρονου τρόπου ζωής. Εάν έχετε ένα διαρρέον έντερο, έχετε πιθανώς κακή εντερική χλωρίδα, και το αντίστροφο. Και όταν είναι μειωμένη η εντερική χλωρίδα σας και το φράγμα του εντέρου, θα υπάρξει φλεγμονή.  Αυτή η συστηματική φλεγμονώδης απόκριση οδηγεί στη συνέχεια στην ανάπτυξη της αυτοάνοσου.

 Και ενώ το διαρρέον έντερο και η κακή χλωρίδα του εντέρου μπορεί να εκδηλωθεί ως πρόβλημα του πεπτικού συστήματος, σε πολλούς ανθρώπους δεν γίνεται αυτό. Αντ ‘αυτού εμφανίζεται ως προβλήματα τόσο διαφορετικά  όπως η καρδιακή ανεπάρκεια, η κατάθλιψη, η ομίχλη εγκεφάλου, έκζεμα / ψωρίαση και άλλες δερματικές καταστάσεις, επίσης μπορεί να εμφανιστεί σαν μεταβολικά προβλήματα, όπως η παχυσαρκία και ο διαβήτης, οι αλλεργίες, το άσθμα και άλλες αυτοάνοσες ασθένειες.

ΕντεροΨυχολογικό Σύνδρομο (σύνδρομο GAP)

ΣΥΝΔΡΟΜΟ GAP

•     Ηπατική βλάβη με μειωμένη ικανότητα να αποτοξινώσει τα φάρμακα, ρύπους και άλλες τοξίνες.
•     Εκφύλιση του παγκρέατος με μειωμένη ικανότητα παραγωγής  των παγκρεατικών ενζύμων, που θα επηρεάσει την πέψη.
•     Μειωμένη ικανότητα του τοιχώματος του στομάχου να παράξει οξύ.
•     Βλάβες στο ανοσοποιητικό σύστημα.
•     Εγκεφαλική βλάβη με  έλλειψη αυτοελέγχου, διαταραχή συντονισμού, διαταραχή της ανάπτυξης του λόγου, επιθετικότητα, διανοητική καθυστέρηση, απώλεια μνήμης και λήθαργος.
•     Περιφερική βλάβη των νεύρων με αλλοιωμένες αισθήσεις και μυϊκή αδυναμία.
•     Άμεση βλάβη των ιστών των μυών με διαταραγμένη ικανότητα  συστολλοδιαστολής και μυϊκή αδυναμία.
•     Διατροφικές ελλείψεις από τις βλαβερές συνέπειες στην πέψη και την απορρόφηση των περισσοτέρων βιταμινών, ανόργανων στοιχείων και αμινοξέων. Ελλείψεις σε βιταμίνες Β και Α είναι ιδιαίτερα συχνές.

Για να αντιμετωπίσουμε επαρκώς αυτές τις συνθήκες, θα πρέπει να δημιουργήσουμε υγιή χλωρίδα του εντέρου και να αποκαταστήσουμε την ακεραιότητα του εντερικού φραγμού μας. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε οποιαδήποτε  αυτοάνοση νόσο, είτε έχετε πεπτικά προβλήματα είτε όχι.

Πώς να διατηρήσουμε και να αποκαταστήσουμε ενα υγιές έντερο.

Το πιο προφανές πρώτο βήμα για τη διατήρηση ενός υγιούς εντέρου είναι να αποφύγετε όλα τα πράγματα που ανέφερα παραπάνω και τα οποία   καταστρέφουν την χλωρίδα του εντέρου και προκαλούν  βλάβη του εντερικού φραγμού.

Αλλά φυσικά αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, ειδικά στην περίπτωση του χρόνιου στρες και των μολύνσεων.

Ούτε έχουμε κανένα έλεγχο για το αν μας είχαν θηλάσει ή αν οι μητέρες μας είχαν υγιή έντερα όταν μας γέννησαν.

Εάν έχετε εκτεθεί σε κάποιον από αυτούς τους παράγοντες, εξακολουθούν να υπάρχουν μέτρα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να αποκατασταθεί η χλωρίδα του εντέρου σας:

• Αφαιρέστε όλες τις τοξίνες τροφίμων από τη διατροφή σας
• Τρώτε άφθονες ίνες.
• Δύο ώρες μετά το τελευταίο γεύμα σας καθημερινά, ρίξτε μια κουταλιά της σούπας βιολογικές σταφίδες αναμειγνύεται με μια κουταλιά της σούπας οργανικό  σουσάμι. Μασήστε το μίγμα καλά πριν από την κατάποση σε καθημερινή βάση.
• Τρώτε τροφές που έχουν υποστεί ζύμωση, όπως κεφίρ, γιαούρτι, λάχανο τουρσί, ώστε να παίρνετε  υψηλής ποιότητας, πολλά είδη προβιοτικών.
• Λαμβάνετε υψηλής ποιότητας θαλάσσιου φυτοπλαγκτού, χλωρέλα και σπιρουλίνα.
• Εξαλείψετε  τυχόν εντερικά παθογόνα  (όπως παράσιτα) που μπορεί να υπάρχουν
• Προσέχουμε πάντα να έχουμε επαρκή Ω3 ΒΑΣΙΚΑ λιπαρά οξέα, ( ονομάζονται βασικά γιατι χωρίς αυτά δεν μπορούμε  να ζήσουμε) στην διατροφή μας, γιατί δεν τα παράγει ο οργανισμός μας, αλλά τα παίρνουμε μόνο μεσω της διατροφής μας.
• Να πάρετε μέτρα για να διαχειριστείτε το στρές σας.

https://fytro.wordpress.com

Διαβάστε επίσης

Σύστημα καθαρισμού εντέρου 7 ημερών

Προβιοτικά και φυσικά καθαριστικά εντέρου θα βρείτε εδω

www.plus.google.com

Κοινά Νοσήματα και Συμπτώματα που οφείλονται στη Χρόνια Αφυδάτωση

Το νερό είναι απαραίτητο συστατικό για τη ζωή.  Είναι το αμέσως απαραίτητο μετά το οξυγόνο.

Το σώμα μας αποτελείται κυρίως από νερό. Έχει υπολογιστεί ότι το σώμα μας θα πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 65% νερό. Κάποια όργανα όπως ο εγκέφαλος φτάνουν στο 85%. Παρότι θεωρούμε δεδομένο ότι ο άνθρωπος χρειάζεται νερό για να ζήσει, οι λόγοι για τους οποίους το νερό είναι τόσο σημαντικό για την υγεία μας σπάνια περιγράφονται. Το αποτέλεσμα είναι να παραμελείται ως παράγοντας για τη διατήρηση της καλής υγείας.

Για την πλειοψηφία του κόσμου η αφυδάτωση είναι κάτι που συμβαίνει σε όσους ταξιδεύουν στην έρημο, όταν αυτοί ξεμείνουν από νερό.

Οι περισσότεροι άνθρωποι υποθέτουμε ότι πίνουμε αρκετά υγρά καθημερινά. Πράγματι, πίνουμε καφέδες, τσάι, αναψυκτικά ή άλλα ροφήματα. Αυτά τα υγρά όμως τις περισσότερες φορές αυξάνουν τις απώλειες γιατί προκαλούν διούρηση και εφίδρωση.

Η χρήση αλκοόλ και καπνού ενισχύει επιπλέον τις απώλειες.

Ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και σε μια χώρα σαν την δική μας, που είτε εκτιθέμεθα σε υψηλές θερμοκρασίες είτε διαβιώνουμε σε χώρους με κλιματιστικά, η αφυδάτωση μπορεί να συμβεί πολύ γρήγορα και χωρίς να το καταλάβουμε. 

Σύμφωνα με μελέτες 2 στα 3 άτομα είναι μερικώς αφυδατωμένα. Η αφυδάτωση, ακόμη και στο μικρό βαθμό του 2% του βάρους σώματος, έχει ως αποτέλεσμα τη διαταραχή φυσιολογικών λειτουργιών και τη μείωση της απόδοσης του οργανισμού.

Επηρεάζονται λειτουργίες που έχουν να κάνουν με το μεταβολισμό, την παραγωγή ενέργειας μέχρι τη διάθεση και την πνευματική διαύγεια.

Κόπωση, έλλειψη ενέργειας

Η πιο συχνή όμως αιτία χρόνιας κόπωσης είναι η αφυδάτωση. Πρόκειται για το πιο σημαντικό λόγο πτώσης του μεταβολισμού μας. Της ικανότητας δηλαδή του οργανισμού μας να παράγει ενέργεια και να κάνει καύσεις.

Η αφυδάτωση των ιστών προκαλεί τη μείωση της δραστηριότητας των ενζύμων (τα ένζυμα αυξάνουν την ταχύτητα με την οποία γίνονται οι χημικές αντιδράσεις μέσα στο σώμα) και των μηχανισμών παραγωγής ενέργειας που μπορεί να φτάσει και το 40% μέσα σε μια ώρα.

Η επίδραση στην ψυχική μας κατάσταση εμφανίζεται με σημαντική έλλειψη ενδιαφέροντος στις καθημερινές δραστηριότητες.

Δυσκοιλιότητα

Το σώμα προσπαθεί να κατανέμει  το νερό που έχει στη διάθεσή του κατά προτεραιότητες. Στη χρόνια αφυδάτωση, το έντερο απορροφά όσο το δυνατόν περισσότερα υγρά, με αποτέλεσμα τα κόπρανα να είναι σκληρά και συμπυκνωμένα. Αυτό δυσχεραίνει την εύκολη αποβολή τους και μια φυσική διαδικασία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά, σε μεγάλο βαθμό την καθημερινότητά μας.

Παραπάνω κιλά και Παχυσαρκία

Η αφυδάτωση είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στην πρόκληση παχυσαρκίας. Όσοι είναι υπέρβαροι, τρώνε παραπάνω από όσο μπορεί να χρησιμοποιήσει και να αποβάλει το σώμα τους.

Γιατί όμως έχουμε την τάση να τρώμε παραπάνω από όσο έχουμε ανάγκη; Υπάρχουν πολύ λόγοι, ένας όμως από αυτούς – η δίψα – σπάνια αναφέρεται.

Υπάρχουν δύο τρόποι για να ικανοποιήσουμε το αίσθημα της δίψας:

-    μπορούμε να πιούμε πολλά υγρά ή

-    να καταναλώσουμε τροφές πλούσιες σε νερό

αν επιλέξουμε τη δεύτερη λύση, το σώμα λαμβάνει τα υγρά που χρειάζεται, λαμβάνει όμως και θερμίδες που δεν έχει ανάγκη και συνεισφέρουν στην αύξηση του βάρους. Πολύ πιο συχνά από όσο νομίζουμε, όταν διψάμε τρώμε αντί να πιούμε νερό.   

Χοληστερίνη

Η χοληστερίνη είναι ένα από τα πιο χρήσιμα συστατικά για το σώμα μας. Όταν όμως κυκλοφορεί σε μεγάλες ποσότητες στο αίμα μας τότε μπορεί να είναι δείκτης (όχι η αιτία) αυξημένου καρδιαγγειακού κινδύνου. Το ένα τρίτο της χοληστερίνης το προσλαμβάνουμε από την τροφή μας και τα υπόλοιπα δύο τρίτα παράγονται μέσα στο σώμα. Η υπερχοληστερολαιμία μπορεί να οφείλεται είτε σε εξωτερικά αίτια (η τροφή μας) είτε σε εσωτερικά (υπερπαραγωγή).

Μια από τις λειτουργίες που επιτελεί η χοληστερίνη είναι να παίρνει μέρος στην κατασκευή των κυτταρικών μεμβρανών. Η αφυδάτωση προκαλεί την αποστράγγιση υγρών από το εσωτερικό των κυττάρων.  Το σώμα προσπαθεί να σταματήσει αυτή την απώλεια αυξάνοντας την παραγωγή χοληστερίνης.

Η αυξημένη χοληστερίνη σε αυτή την περίπτωση δείχνει ότι τα κύτταρα μας λειτουργούν σε μη ιδανικές συνθήκες. Η ενυδάτωση, σ’ αυτή την περίπτωση, δύναται να μειώσει τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα μας χωρίς αλλαγή στη διατροφή μας.

Καρκίνος

Η αφυδάτωση μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την επίπτωση του καρκίνου μέσα από πολλαπλούς μηχανισμούς. Η αφυδάτωση αυξάνει την οξείδωση (την ταχύτητα που τα κύτταρα συσσωρεύουν βλάβες), την οξέωση (αυξημένα οξέα στον οργανισμό), μειώνει τα επίπεδα διαθέσιμου οξυγόνου, μειώνει την ικανότητα αποτοξίνωσης του οργανισμού τόσο από χημικές τοξίνες όσο και από την ακτινοβολία, επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργία του εντέρου και την εντερική χλωρίδα και είναι αιτία πρόκλησης βλάβης στο DNA.

Πέντε μόνο ποτήρια νερό την ημέρα μειώνουν την επίπτωση του καρκίνου του παχέως εντέρου κατά 45% και του καρκίνου της ουροδόχου κύστης κατά 50%.

Πρόωρο Γήρας

Η διαδικασία της γήρανσης εμπλέκει τη σταδιακή μείωση των εξωκυττάριων και ενδοκυττάριων υγρών στο σώμα μας. Τα υγρά που βρίσκονται μέσα και έξω από τα κύτταρά μας. Το σώμα ενός νεογέννητου παιδιού αποτελείται κατά 85% από νερό, αυτό το ποσοστό σταδιακά μειώνεται κάτω του 70% σε έναν ενήλικα και συνεχίζει να μειώνεται περαιτέρω καθώς μεγαλώνουμε.

Αυτή η απώλεια νερού συμβάλει στη μείωση του όγκου των ιστών και είναι χαρακτηριστική του γήρατος. Η απώλεια νερού, σε επίπεδο ιστών, ενισχύεται και επιταχύνεται σε συνθήκες αφυδάτωσης.

Η χρόνια αφυδάτωση μας κάνει να γέρναμε πολύ πιο γρήγορα από το φυσιολογικό.

Λοιπά συμπτώματα

Άλλα συμπτώματα που μπορούν να οφείλονται σε χρόνια αφυδάτωση είναι:

 • Ουρολοιμώξεις: στοιχεία δείχνουν ότι όσοι είναι αφυδατωμένοι έχουν πιο συμπυκνωμένα ούρα με αποτέλεσμα τοξίνες που περιέχονται σε αυτά να προκαλούν βλάβη στο επιθήλιο των οργάνων του ουροποιητικού και να αυξάνεται η πιθανότητα να αναπτυχθούν μικρόβια.

• Υγεία των δοντιών: η αφυδάτωση μειώνει την παραγωγή σάλιου και την προστασία που αυτό παρέχει στα δόντια. Θα πρέπει να το προσέχουν ιδιαίτερα όσοι αθλούνται και ιδρώνουν έντονα.

• Καρδιαγγειακά νοσήματα: μελέτες δείχνουν ότι η αφυδάτωση αυξάνει τον κίνδυνο για έμφραγμα και εγκεφαλικά επεισόδια, λόγω αυξημένης γλοιότητας του αίματος.

• Δυσπεπτικά ενοχλήματα: οι εκκρίσεις των πεπτικών χυμών του στομάχου και του εντέρου είναι μειωμένες.

• Υπόταση ή Υπέρταση: ο όγκος του αίματος δεν είναι επαρκής για να γεμίσει τις αρτηρίες και τις φλέβες στο σώμα μας. Αυτό δυσκολεύει το σώμα ώστε να ρυθμίζει τη σωστή πίεση. Το αποτέλεσμα είναι είτε να έχουμε αυξημένη είτε χαμηλή αρτηριακή πίεση.      

Γιατί είμαστε Αφυδατωμένοι

Η χρόνια αφυδάτωση επηρεάζει τον καθένα που:

Είτε δεν προσλαμβάνει αρκετά υγρά  είτε το σώμα του δεν μπορεί να τα συγκρατήσει.

Το μεγαλύτερο ποσοστό του νερού βρίσκεται ενδοκυττάρια, δηλαδή μέσα στα κύτταρα. Για να συγκρατήσει αυτό το νερό μέσα στα κύτταρα το σώμα μας, θα πρέπει να πληρούνται συγκεκριμένες προϋποθέσεις:

1. Να υπάρχουν επαρκή μεταλλικά στοιχεία και άλατα.

2. Να μπορεί το κύτταρο να παράγει αρκετή ενέργεια ώστε να τροφοδοτεί τις κυτταρικές αντλίες που ρυθμίζουν την ενδοκυττάρια ποσότητα νερού

3. Να υπάρχει επάρκεια σε αμινοξέα και πρωτεΐνες ώστε να είναι το σώμα μας σε θέση να δομήσει τους μηχανισμούς που διατηρούν την επαρκή ενυδάτωση

4.  Θα πρέπει να έχει στη διάθεσή του όλα τα μικροθρεπτικά συστατικά (βιταμίνες, ένζυμα, λιπαρά οξέα) που είναι αναγκαία για τη διατήρηση της βιοχημικής ισορροπίας (ομοιοστασία) των κυττάρων.

Το να πίνει κανείς νερό ενώ δεν πληρούνται τα παραπάνω θα μπορούσε να επιδεινώσει την αφυδάτωση αντί να τη βελτιώσει.

Η αυξημένη διούρηση αυξάνει τις απώλειες σε απαραίτητα μεταλλικά στοιχεία και μικροθρεπτικά συστατικά και δυσκολεύει τη συγκράτηση υγρών.

Η χρήση φυσικού μη ραφιναρισμένου θαλασσινού αλατιού, που περιέχει πάνω από 80 μεταλλικά και άλλα θρεπτικά συστατικά βοηθάει σημαντικά.

Επίσης οι χυμοί λαχανικών είναι μια πηγή με υψηλή θρεπτική αξία και άμεσα απορροφήσιμα συστατικά.

Η κατανάλωση άφθονου, καθαρού και καλής ποιότητας νερού μαζί με την κάλυψη των αναγκών του οργανισμού σε μικροθρεπτικά συστατικά είναι ακρογωνιαίος λίθος για την επίτευξη καλής υγείας.

Εάν νομίζατε ότι το έντερο είναι μόνο για την πέψη, μπορεί να εκπλαγείτε όταν διαβάσετε ότι παίζει έναν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα. Επιπλέον, η εντερική μικροχλωρίδα είναι θεμελιώδης στις διαδικασίες και των δύο συστημάτων.

Υπάρχουν πολλές εκατοντάδες διαφορετικά είδη βακτηρίων, τα οποία εντοπίζονται ευρέως στο παχύ έντερο. Η γαστροεντερική οδός είναι αποστειρωμένη κατά τη γέννηση, αλλά γρήγορα αναπτύσσει εντερική μικροχλωρίδα, που ποικίλλει ανάλογα με παράγοντες όπως ο τρόπος γέννησης, η βρεφική διατροφή, η χρήση αντιβιοτικών, η δίαιτα και η ηλικία.

Η μικροχλωρίδα και η πέψη

Η κύρια λειτουργία του εντέρου είναι η πρόσληψη νερού και θρεπτικών συστατικών. Ο εξειδικευμένος ρόλος που έχει στην πέψη η ευρισκόμενη στο παχύ έντερο μικροχλωρίδα είναι να ζυμωθούν οι ουσίες που παρέχονται με τη διατροφή (π.χ. διαιτητικές ίνες) και δεν μπορούν να αφομοιωθούν από τον άνθρωπο στο λεπτό έντερο. Αυτή η ζύμωση παράγει, μεταξύ άλλων μορίων, γαλακτικό οξύ και λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου (οξικό, προπιονικό και βουτυρικό). Τα τελευταία παρέχουν ενέργεια στο κυτταρικό τοίχωμα του παχέος εντέρου, βελτιώνουν την απορρόφηση των ανόργανων στοιχείων και επηρεάζουν ευεργετικά τον μεταβολισμό των λιπιδίων και της γλυκόζης στο συκώτι.

Η μικροχλωρίδα και ανοσολογική λειτουργία

Υπάρχουν τρεις κύριες οδοί μέσω των οποίων το έντερο ενεργεί ως αμυντικό σύστημα. Η πρώτη είναι μέσω της εδρεύουσας μικροχλωρίδας, η οποία προστατεύει από την εισβολή των βακτηρίων. Οι προτεινόμενοι μηχανισμοί περιλαμβάνουν τον ανταγωνισμό για τα θρεπτικά συστατικά και για τις περιοχές-δέκτες στο τοίχωμα του εντέρου και τη δημιουργία ενός δυσμενούς περιβάλλοντος για τα παθογόνα (π.χ. χαμηλό pH).

Κατά δεύτερον, τα κύτταρα του εντερικού τοιχώματος όχι μόνο απορροφούν τα θρεπτικά συστατικά, αλλά παρέχουν και ένα προστατευτικό φράγμα στην είσοδο επιβλαβών ουσιών.

Τρίτον, το ανοσοποιητικό σύστημα του παχέος εντέρου αποτελείται από ειδικευμένα ανοσολογικά κύτταρα. Αυτά τα κύτταρα μπορούν να αντιδράσουν μέσω της έμφυτης απάντησής τους, προκαλώντας ταυτοχρόνως την παραγωγή αντισωμάτων, πρωτεϊνών που δεσμεύουν ειδικά άλλες πρωτεΐνες που αποκαλούνται αντιγόνα – σε αυτήν την περίπτωση το εισβάλλον παθογόνο – για να τα απενεργοποιήσουν και να τα αφαιρέσουν από το σώμα. Τα εντερικά βακτήριά μας επικοινωνούν με τα κύτταρα του γαστρεντερικού ανοσοποιητικού συστήματος και το συκώτι για να συντονίσουν την ανοσολογική απάντηση στα αντιγόνα των τροφίμων και τους επιβλαβείς μικροοργανισμούς.

Κατά συνέπεια, η εντερική μικροχλωρίδα είναι απαραίτητη για να λειτουργήσει ο προστατευτικός μηχανισμός μας βέλτιστα. Στην πραγματικότητα, το να μην έχουμε τη σωστή ισορροπία βακτηρίων στο παχύ έντερο έχει συνδεθεί με διάφορες καταστάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, τις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, τον καρκίνο του παχέος εντέρου και τη γαστρεντερίτιδα. Οι αλλαγές στη δίαιτα και τις διατροφικές συνήθειες και η χρήση αντιβιοτικών μπορούν να έχουν επιβλαβή επίδραση στην ισορροπία της μικροχλωρίδας του εντέρου. Μπορούν να συνδυαστούν και να μετατοπίσουν την ισορροπία αυτή από τα βακτήρια, που είναι ενδεχομένως ευεργετικά ή προάγουν την υγεία, όπως οι λακτοβάκιλλοι και τα bifidobacteria, προς επιβλαβείς ή παθογόνους μικροοργανισμούς (π.χ. ορισμένα κλωστρίδια και εντερόκοκκους).

Έχουν δημιουργηθεί διάφορα τρόφιμα που μπορούν να τροποποιήσουν την εντερική μικροχλωρίδα και ενδεχομένως να ωφελήσουν την υγεία. Αυτά περιλαμβάνουν τα προβιοτικά, τα πρεβιοτικά και τα συμβιοτικά (ένα συνδυασμό προβιοτικών και πρεβιοτικών). Πολλές κλινικές μελέτες έχουν παρουσιάσει ελπιδοφόρα αποτελέσματα.

Τα  προβιοτικά (π.χ. συγκεκριμένα βακτήρια του γαλακτικού οξέος) είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί που, όταν καταναλωθούν σε επαρκείς ποσότητες, επιπρόσθετα της προσφοράς τους στη διατροφή, ωφελούν την υγεία. Συνηθέστερα βρίσκονται σε προϊόντα ζύμωσης του γάλακτος.

Τα πρεβιοτικά είναι άπεπτα τμήματα τροφίμων που ανήκουν στην οικογένεια των φυτικών ινών και διαγείρουν την αύξηση ή τη δραστηριότητα διαφόρων μικροοργανισμών της εντερικής χλωρίδας (δηλ. είδη μπιφιντοβακτηριδίων ή/και λακτοβακίλλων). Βρίσκονται φυσικά σε μερικά τρόφιμα (π.χ. κρεμμύδια, αγκινάρες, μπανάνες, ραδίκια, πράσα) ή μπορούν να προστεθούν σε άλλα τρόφιμα (π.χ. ψωμιά, μπισκότα).

Η πλήρης έκταση της σπουδαιότητας της μικροχλωρίδας του παχέος εντέρου στην υγεία και την ευημερία απαιτεί περαιτέρω έρευνα. Εντούτοις, η έρευνα δείχνει επιρροή στη δυσκοιλιότητα, τη διάρροια, το ανοσοποιητικό σύστημα, τον καρκίνο και την απορρόφηση των ανόργανων στοιχείων. Κατά συνέπεια, η προσέγγιση της βελτίωσης της μικροχλωρίδας του εντέρου για την καλύτερη υγεία σχετίζεται πολύ με τον σημερινό πληθυσμό.

Πηγή: eufic.org

Κλείστε μία συνεδρία nutritional & anti-aging coaching και μάθετε πώς μπορείτε να κάνετε  υγιεινές  διατροφικές επιλογές   με ασφαλή και υγιή τρόπο.  Επικοινωνήστε εδώ.

Η άμυνα του οργανισμού εξαρτάται κατά 70% από την υγιή κατάσταση της εντερικής χλωρίδας. Μέσα στο σώμα μας, κυρίως στο έντερο, συμβιώνουν μαζί μας 1.000 τρισεκατομμύρια μικροοργανισμοί. Χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: στα φιλικά βακτήρια (προβιοτικά) και στα παθογόνα.

Τι είναι τα παθογόνα βακτήρια και πως απειλούμε από αυτά;

Υπάρχουν σε αφθονία στο περιβάλλον. Εισέρχονται στο σώμα με τις τροφές, τον αέρα, το νερό και την επαφή με διάφορα αντικείμενα. Η είσοδός τους είναι αναπόφευκτη. Η εγκατάσταση και η ανάπτυξη τους εξαρτάται από την αντίσταση των φιλικών βακτηρίων (προβιοτικών) και του αμυντικού συστήματος.

Τα παθογόντα μικρόβια εκκρίνουν τοξικές ουσίες οι οποίες είναι υπεύθυνες για τη νευρικότητα, το άγχος, την ανυπομονεσία, την επιθετικότηατα και την ακατάπαυστη επιθυμία για γλυκά ή άλλα πρόχειρα βλαβερά φαγητά (τσιπς, φαστ φοοντ κτλ).

Τα  προβιοτικά  (προ-βιοτικά = προάγουν τη ζωή) βοηθάνε στη μείωση της ανάπτυξης των παθογόνων βακτηρίων και προωθούν την καλή υγεία του πεπτικού μας συστήματος.

Τα προβιοτικά λοιπόν είναι καλά βακτήρια με κλινικές αποδείξεις για τα πλεονεκτήματά τους στην υγεία μας.

Τα πλεονεκτήματα των προβιοτικών για την υγεία μας

Έχει παρατηρηθεί ότι όταν το πεπτικό μας σύστημα διατηρείται υγιές ευνοούνται πολλά συστήματα του οργανισμού μας. Τα προβιοτικά μπορούν να:

1.  Προστατεύουν από λοιμώξεις και βοηθούν στην αντιμετώπισή τους.

2. Βελτιώνουν και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

3.  Προωθούν και βελτιώνουν την υγεία του πεπτικού συστήματος.

4. Ανακουφίζουν από τη διάρροια που προκαλείται από τη χρήση αντιβιοτικών.

5. Προωθούν την υγεία του ουροποιητικού και γυναικολογικού συστήματος.

6. Βοηθούν στην αντιμετώπιση της νευρικότητας, του άγχους, της κατάθλιψης, της υπερ-κινητικότητας και της διάθεσης για τσακωμό.

7. Βοηθούν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων από δυσανεξία στη λακτόζη.

8. Αντιμετωπίζουν τα συμπτώματα κόπωσης και υπνηλίας, βοηθούν στη συγκέντρωση.

9. Μειώνουν τα επίπεδα της χοληστερόλης.

10. Μειώνουν την πιθανότητα ανάπτυξης ορισμένων μορφών καρκίνου, όπως του παχέος εντέρου και του μαστού.

11. Παράγουν λιπαρά οξέα, βιταμίνες Β1, Β2, Β6, Β12, φολικό οξύ, Βιοτίνη, Νιασίνη, παντοθενικό οξύ και βιταμίνη Κ. H βιταμίνη K υπάρχει στη φύση υπό 2 μορφές: ως βιταμίνη K1 (φυτομεναδιόνη ή φυλοκινόνη) που παράγεται από τα φυτά και ως βιταμίνη K2 (μενακινόνη) που συντίθεται από τη μικροβιακή χλωρίδα του εντέρου. Για την παραγωγή λοιπόν της βιταμίνης Κ2 είναι απαραίτητη η επαρκής λήψη προβιοτικών από τον οργανισμό μας.

12. Παράγουν μικροβιοκτόνες ουσίες.

13. Μπλοκάρουν τις καρκινογόνες ουσίες που παράγουν τα παθογόνα μικρόβια.

14. Κρατούν το PH του εντέρου ελαφρώς όξινο, έτσι παρεμποδίζεται η ανάπτυξη όλων των εχθρικών βακτηρίων.

15. Έχουν ανταγωνιστική δράση με επικίνδυνα μικρόβια όπως της σαλμονέλας και σιγκέλες.

16. Αποτρέπουν δυσκοιλιότητα και διάρροιες.

17. Ενισχύουν τη δραστηριότητα των προστατευτικών ενζύμων και μειώνουν εκείνες των επιβλαβών.

18. Μειώνουν τη χοληστερόλη, τη δυσανεξία της λακτόζης.

19. Βελτιώνουν μερικούς τύπους εκζεμάτων στα βρέφη  και στα παιδιά.

20. Αποτρέπουν και θεραπεύουν ασθένειες όπως: άσθμα, νευροδερματίτιδα, αρθραλγίες, δυσανεξίες τροφών, κολπικές μυκητιάσεις.

Τα προβιοτικά VitaBiosa είναι ένα “ζωντανό” προϊόν που περιέχει τουλάχιστον 100 εκατομμύρια προβιοτικά βακτήρια ανά ml.

Είναι μέσα σε απόσταγμα 19 επιλεγμένων βοτάνων* που έχουν υποστεί ζύμωση με τρεις διαφορετικές καλλιέργειες προβιοτικών βακτηρίων. Κατά τη διάρκεια της ζύμωσης τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται, ενώ μετατρέπουν τους υδατάνθρακες σε οργανικά οξέα, κυρίως γαλακτικά οξέα.

Κλείστε μία συνεδρία nutritional & anti-aging coaching και μάθετε πώς μπορείτε να κάνετε  υγιεινές  διατροφικές επιλογές  με ασφαλή και υγιή τρόπο.  Επικοινωνήστε εδώ.

Τα ένζυμα είναι συγκεκριμένες πρωτεΐνες που είναι ενεργές σε κάθε κύτταρο του σώματος σας κάθε δευτερόλεπτο. Τα ένζυμα μετατρέπουν τις τροφές σε χρησιμοποιήσιμες μορφές. “Χωρίς ένζυμα, οι σπόροι δε θα βλάσταναν, τα φρούτα δε θα ωρίμαζαν, τα φύλλα δε θα άλλαζαν χρώμα, και δε θα υπήρχατε”.

Τι καταστρέφει τα ένζυμα

Ο Edward Howell MD, με παγκόσμιο κύρος στα ένζυμα και τη διατροφή, λέει ότι τα ένζυμα αλλοιώνονται επάνω από τους 48 βαθμούς Κελσίου. Αφού το νερό βράζει στους 100 βαθμούς, καταλαβαίνετε ότι το μαγείρεμα είναι καταστρεπτικό στα περισσότερα τρόφιμα.

Τα διάσημα πειράματα του Δρ Francis Pottenger, με τις δύο ομάδες γατών στη δεκαετία του ’30 είναι εξίσου σχετικά σημαντικά, όπως και πάντα. Στη μια ομάδα δόθηκε αποκλειστικά ωμή, άψητη τροφή. Στην άλλη δόθηκε μόνο μαγειρεμένη.

Τα αποτελέσματα ήταν συντριπτικά σαφή: όλες οι γάτες που τρέφονταν με ωμή τροφή έζησαν μια μακριά, υγιή ζωή. Οι γάτες που τρέφονταν με μαγειρεμένη τροφή αρρώστησαν και πέθαναν πολύ νεώτερες.

Ο Δρ Edward Howell στο βασικό έργο του Enzyme Nutrition, λέει ότι μας δίνεται ένας τραπεζικός λογαριασμός ενζυμικής ενέργειας στην αρχή της ζωής μας. Ο τραπεζικός λογαριασμός περιέχει δύο τύπους ενζυμικών νομισμάτων:

- τα μεταβολικά ένζυμα (5.000)

- τα πεπτικά ένζυμα (20)

Όσο περισσότερα χρησιμοποιήσουμε άπο αυτόν τον τραπεζικό λογαριασμό για την πέψη, τόσο λιγότερα αφήνονται για χιλιάδες άλλες εργασίες που τα μεταβολικά ένζυμα πρέπει να εκτελέσουν στους οργανισμούς μας, όπως η σκέψη, η αναπνοή, το περπάτημα, η όραση, η ζωή των κυττάρων, κ.λπ,  όλα εξαρτώνται από τα ένζυμα.   

Τα μεταβολικά ένζυμα

Είναι υπεύθυνα για τη λειτουργία των συστημάτων του σώματος:

Όλες αυτές οι βιοχημικές διεργασίες που συμβαίνουν μέσα μας απο δευτερολέπτο σε δευτερολέπτο, απαιτούν συγκεκριμένα ένζυμα για να συμβούν.

Τα μεταβολικά ένζυμα είναι αυτά που χρησιμοποιούν τις θρεπτικές ουσίες που έχουν διασπαστεί απο τα πεπτικά ένζυμα, υπό τον όρο ότι η κανονική πέψη έχει πραγματοποιηθεί.

Τα πεπτικά ένζυμα

Το στόμα, το στομάχι, το πάγκρεας, το συκώτι, και το έντερο παράγουν διάφορα ένζυμα των οποίων εργασία είναι να διαχωρίσουν οποιαδήποτε τρόφιμα τρώμε σε χρησιμοποιήσιμα συστατικά.

Ανεξάρτητα από το πόσο δυσκολοχώνευτη είναι μια τροφή, το σώμα σας θα δοκιμάσει να τη διασπάσει με τη βοήθεια των ενζύμων.

Μερικά τρόφιμα είναι πολύ εύκολο να διασπαστούν στο σώμα, γιατί περιέχουν μέσα σε τους όλα τα απαραίτητα ένζυμα για την πλήρη πέψη τους. Παραδείγμα: μήλα, καλαμπόκι, καρπούζι, πράσινες πιπερές, αχλάδια, σέλινο, ωμά φρούτα και λαχανικά.

Αυτά τα τρόφιμα δεν απαιτούν από το σώμα να σπαταλήσει ενέργεια προκειμένου να τα μετατρέψει σε χρησιμοποιήσιμη μορφή.

Τρεις κατηγορίες τροφής:

Κάθε τύπος τροφίμων έχει ένα ειδικό ένζυμο για να κάνει αυτόν τον αναλυτικό διαχωρισμό να συμβεί:

• Η λιπάση είναι το ένζυμο που διασπά το λίπος.
• Η πρωτεάση  διασπά την πρωτεΐνη.
• Η αμυλάση διασπά τους υδατάνθρακες.
• Η σημερινή τυποποιημένη τροφή δεν μπορεί να αφομοιωθεί.

Ξέρετε -burgers, τηγανητά, πίτσα, μπύρα, τσιπς, κοκα κόλα, κ.λπ. Αυτά είναι μη-τρόφιμα,νέα στο ανθρώπινο είδος  που παρουσιάζονται τον 20 αιώνα. Το πεπτικό μας σύστημα δε σχεδιάστηκε για να διασπάσει αυτά τα παράξενα χημικά. Έτσι όλα αυτά δεν αφομοιώνονται – κάθονται ακριβώς εκεί και σαπίζουν.

Αντίθετα η φυσική διατροφή (στην οποία τα περισσότερα τρόφιμα περιέχουν μέσα τους τα απαραίτητα ένζυμα για την πλήρη διάσπαση) δεν αφήνει πίσω της κανένα υπόλειμμα από τη διαδικασία της χώνεψης. Αυτή είναι η κανονική πέψη.

Τοξιναιμία σημαίνει δηλητηρίαση του αίματος:

“… κάθε αποκαλούμενη ασθένεια είναι μια κρίση της τοξιναιμίας, που σημαίνει ότι η τοξίνη έχει συσσωρευτεί στο αίμα πάνω από το σημείο ανεκτικότητας. Μία κρίση στο σώμα μας, η αποκαλούμενη ασθένεια -πείτε την κρύωμα, γρίπη, πνευμονία, πονοκέφαλο, ή τυφοειδή πυρετό – είναι μια έμμεση αποβολή. Η φύση προσπαθεί να απελευθερώσει το σώμα απο την τοξίνη.” – JH Tilden

Το  ίδιο και με το κρύωμα. Το κρύωμα είναι απλά ο τρόπος του σώματος να πει ότι το επίπεδο τοξικότητας έχει ξεπεράσει τώρα τη δυνατότητα του σώματος να ξεφορτωθεί τα απόβλητα μέσω των κανονικών λεωφόρων: παχύ έντερο, νεφρά, και συκώτι. Έτσι θα δοκιμάσει τις εναλλακτικές ή έμμεσες διαδρομές: μύτη, στόμα, λαιμός, μάτια, πνεύμονες.

Ο λόγος που η τροφή παραμένει άπεπτη, είναι η έλλειψη ενζύμων

Τρώμε τρόφιμα που δεν μπορούμε να χωνεύσουμε. Παραμένουν στα έντερά μας σε μορφή σήψης. Τελικά η προστατευτική εντερική επένδυση αποδυναμώνεται και επιτρέπει σε ένα μερος σάπιας, άπεπτης τροφής να εισέλθει στην κυκλοφορία του αίματος. Όταν βρεθούν στο αίμα, τα τοξικά υπολείμματα εγκαθίστανται οπουδήποτε. Μετά αρχίζουν μια φλεγμονώδη αντίδραση στηνθέση όπου κατέληξαν. Η βιαστική διάγνωση είναι ότι έχουμε ένα πρόβλημα επιτόπιας φλεγμονής  – αρθρώσεις, μύες, συκώτι, νεφρά, έντερα, στομάχι, οτιδήποτε.

Κατόπιν μας δίνονται φάρμακα για να καλύψουμε τα συμπτώματα. Οι γιατροί προσποιούνται ότι μπορούν να θεραπεύσουν το “προβληματικό” μέρος σε απομόνωση από το υπόλοιπο σώμα. Γι’ αυτό δε φέρει αποτέλεσμα.

Σύμφωνα με το Δρ Tilden, αυτοί οι τύποι χρόνιων, μυστήριων ασθενειών σχεδόν πάντα έχουν την τοξιναιμία ως ελλοχεύουσα αιτία.

Η επεξεργασία τροφίμων υπάρχει τα τελευταία 90 χρόνια. Η επεξεργασία τροφίμων ήρθε κυρίως κατά τη διάρκεια του 1ου Παγκοσμίου Πολέμου. Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι με την αφαίρεση των ενζύμων από τα τρόφιμα, αυτά μεταφερόντουσαν καλύτερα και διαρκούσαν περισσότερο.

Μετά τον πόλεμο, οι ίδιες τεχνικές εφαρμόστηκαν στις επιχειρήσεις σουπερμάρκετ που ανακάλυψαν ότι τα κέρδη θα μπορούσαν να αυξηθούν πολύ εάν τα τρόφιμα μπορούσαν να διαρκέσουν περισσότερο χωρίς να χαλάσουν. Αλλά άν αυτό σήμαινε ότι θα αφαιρούσαν επίσης την περισσότερη ή όλη την διατροφική αξία από τα τρόφιμα μαζί με τα ένζυμα, αυτό θα ήταν πάρα πολύ κακό. Οι παρασκευαστές τροφίμων όμως δεν δραστηριοποιούνταν στον κλάδο υγείας. Συμμετείχαν στην επιχείρηση “διάρκεια ζωής στο ράφι”.

Καλό συκώτι = καλή ζωή

Ένα από τα πρώτα όργανα που συντρίβονται από το σταθερό κατακλυσμό των τοξικών fast foods είναι το συκώτι, το πιο σημαντικό όργανο του σώματος. Εάν το συκώτι ήταν σε θέση να αντεπεξέλθει στον καθαρισμό του αίματος απ’ όλα τα άπεπτα τρόφιμα που ωθούμε στον οισοφάγο μας, θα ζούσαμε επ’ αόριστο (Bieler). Προτού μπουν στη γενική κυκλοφορία, τα χωνευμένα τρόφιμα από το έντερο περνούν πρώτα από το συκώτι μέσω της πυλέας φλέβας. Το συκώτι έπειτα επιλέγει τι θα κάνει τα χωνευμένα τρόφιμα:

          1.  δημιουργεί τους νέους ιστούς του σώματος

          2.  απελευθερώνει ενέργεια

          3.  αποθηκεύει τις θρεπτικές ουσίες για μελλοντική χρήση

Δυστυχώς σε μια διατροφή χωρίς ένζυμα που αποτελείται κατά 80% από σκληρά λίπη και επεξεργασμένες ζάχαρες, το συκώτι έχει μετά βίας το χρόνο να ασχοληθεί με αυτές τις λειτουργίες ζωής. Αντ’ αυτού σπαταλά το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειας και της δύναμής του ακριβώς προσπαθώντας να επεξεργαστεί νερό σε έναν υπόνομο χημικών ουσιών. Τα κύταρρα του συκωτιού πεθαίνουν, επέρχεται η κίρρωση.

Σε μια έρευνα, ο Weston A. Price βρήκε ότι οι υγιέστεροι άνθρωποι στη γη βρίσκονταν:

Αυτό που βρήκε ο Price ήταν τρομακτικό και αναμφισβήτητο: συνολικά, αυτοί οι πολιτισμοί απολάμβαναν υγιή δόντια, ισχυρά κόκκαλα και ζωές γενικά απαλλαγμένες από εκφυλιστικές ασθένειες, υπό τον όρο ότι υπήρχε επαρκής φυσική τροφή και νερό πλούσιο σε μέταλλα.

Κατόπιν σταθερά, μόλις τα χωρίς ένζυμα επεξεργασμένα, απονεκρωμένα τρόφιμα του εμπορίου διατέθηκαν σε αυτούς τους απλούς ανθρώπους, μέσα σε μερικά χρόνια, τα δόντια τους ήταν σάπια, τα κόκκαλά τους μαλάκωναν και δοκίμαζαν την αρχή των εκφυλιστικών ασθενειών.

Τα προϊόντα διάσπασης της επεξεργασμένης τεχνητής πρωτεΐνης είναι ιδιαίτερα όξινα στο αίμα. Αυτό θέτει σε κίνηση ολόκληρο το πρόγραμμα αποθήκευσης ασβεστίου χάρις στον οποίο το pH του αίματος σώζεται από όλον αυτό τον επικίνδυνο οξυνισμό μέσω της αφαίρεσης ασβεστίου από τα κόκκαλα και τα δόντια.

Η επόμενη προσπάθεια του σώματος είναι η απόθεση κρυστάλλων ουρικού οξέος στις αρθρώσεις και τα όργανα, οστεοπόρωση, και ολική διαταραχή της λειτουργίας του νεφρού και του επινεφρίδιου που περαιτέρω προσπαθούν να ρυθμίσουν το pH  του αίματος. Πάρα πολλή πρωτεΐνη στη διατροφή σαπίζει στην πεπτική οδό, δημιουργεί μπλοκάρισμα, σύνδρομο διαρροής εντέρου, και ένα ολόκληρο πλήθος εντερικών διαταραχών.

Γάλα – μια απονεκρωμένη χωρίς ένζυμα τροφή

Η απουσία ενζύμων στα σύγχρονα γαλακτοκομικά προϊόντα υπάρχει εξ ορισμού: το γάλα προφέρεται “παστεριωμένο” μόνο όταν αφαιρεθούν όλα τα ένζυμα με τη θέρμανση. Από το παστεριωμένο γάλα παίρνουμε έπειτα βουτύρο, παγωτό, τυρί, γιαούρτι και σοκολάτα γάλακτος.

Το πρόβλημα είναι οτι όλα αυτά τα τρόφιμα δεν μπορούν να χωνευθούν. Τα άπεπτα τρόφιμα πηγαίνουν σε όλο το σώμα και προκαλούν τη χρόνια φλεγμονή και αλλεργία.

Το γάλα δεν είναι καλή πηγή ασβεστίου επειδή το ένζυμο φωσφατάση, που είναι απαραίτητο για να απορροφηθεί το ασβέστιο, καταστράφηκε από την παστερίωση!

Το γάλα είναι ένα πολύ κοινό παράδειγμα τεχνητής, κατασκευασμένης από τον άνθρωπο τροφής για την οποία ένας αιώνας διαφήμισης έχει δημιουργήσει την αυταπάτη ότι πρόκειται για ένα υγιεινό βασικό προϊόν διατροφής.

Τα ίδια ισχύουν και για τα άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα. Αυτά δηλαδή που έχουν απονεκρωθεί από τη βιομηχανία τροφίμων με την αφαίρεση όλων των ενζύμων. Το πρόβλημα είναι ότι μόνο τα ένζυμα κάνουν τα τρόφιμα να είναι μια ζωντανή οντότητα.

“Τι τραβάει η όρεξή μας;”

Κοιτάξτε στην τηλεόραση, στις διαφημίσεις, στους εξωτερικούς χώρους, στο ραδιόφωνο, στις εφημερίδες – με τι μας επιτίθενται συνεχώς; Εικόνες burgers, τηγανητών, παγωτού, τσιπς, PEPSI, γλυκών, γάλακτος, τυριού, κ.λπ.

Αυτά είναι τα καλύτερα δηλητήρια που έχουν φτιαχτεί ποτέ. Όχι μόνο επειδή περιέχουν ελάχιστη ή καμία περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά. Αλλά ακόμα κι αν περιείχαν, δεν υπάρχει σχεδόν καμία πιθανότητα να τα πάρουμε, επειδή αυτά τα τρόφιμα δεν έχουν κανένα ένζυμο μέσα τους. Όλα αφαιρέθηκαν κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας.

Επομένως, ολόκληρο το φορτίο της πέψης τοποθετείται στα ένζυμα του σώματός μας. Τα τρόφιμα διασπώνται μόνο μερικώς, ή καθόλου, από τα πεπτικά μας ένζυμα, επειδή πολλά τρόφιμα είναι τόσο ξένα, τόσο επεξεργασμένα, έχουν τόσα πολλά χημικά και συντηρητικά, και είναι τόσο νέα στο ανθρώπινο είδος ώστε επιβαρύνουν δραματικά τη δυνατότητα του σώματός μας να τα μεταβολίσει.

Τι συμβαίνει λοιπόν με όλη αυτή την άπεπτη τροφή;

Αυτό που συμβαίνει είναι ότι πολλή μπαίνει μέσα, αλλά ποτέ δε βγαίνει. Λίγο ασαφές; Ο μέσος 35άρης έχει μεταξύ 2-10 κιλά άπεπτων τροφίμων στο έντερο μόνο, ακόμη και σύμφωνα με την FDA (Food and Drug Administration). Ο John Wayne σε νεκροψία που διενεργήθηκε βρέθηκε να έχει κοντά στα 20 κιλά! Ο Elvis είχε περισσότερα από 9 κιλά.

Αυτά τα σαπίζοντα κατάλοιπα δε μένουν μόνο στο έντερο, αλλά μπορούν να μπούν στην κυκλοφορία του αίματος, και να εναποτεθούν σε σχεδόν οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Αυτή η τροφή είναι ξένη και μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή σε οποιαδήποτε περιοχή εναποτεθεί.

Αλλεργίες

Η αντίδραση στα άπεπτα τρόφιμα έχει ενοχοποιειθεί ως η αιτία για πάνω από το 90% των αλλεργιών. Όλες αυτές οι παθήσεις δεν εμφανίζονται συνήθως χωρίς λόγο, ή λόγω κάποιας γενετικής τάσης.

Οι άνθρωποι προσποιούνται ότι είναι αλλεργικοί στη σκόνη, τη γύρη, την τρίχα σκυλιών, στη γούνα γατών, στα φτερά αλόγων, στις φάσεις του φεγγαριού!

Αλλά γιατί να ψάξουμε  μια εξωτερική αιτία όταν το προφανές σας κοιτάζει επίμονα στο πρόσωπο; Χρόνια κατανάλωσης τροφίμων που δεν μπορούν να χωνευθούν έχουν καθορισμένες φυσικές συνέπειες. Η διατροφή δεν έχει μόνο επιπτώσεις στην υγεία σας.

Η διατροφή καθορίζει  την υγεία σας.

Ένζυμα και γήρανση

Τα άπεπτα τρόφιμα φράζουν την πεπτική οδό, σαπίζουν εκεί, και δημιουργούν τις τοξίνες και τις ελεύθερες ρίζες. Οι ελεύθερες ρίζες καταστρέφουν τα κύτταρα, προκαλώντας την πρόωρη γήρανση των ιστών.

Οι ελεύθερες ρίζες επιτίθενται στη μεμβράνη των κυττάρων αναγκάζοντάς τα να συρρικνωθούν και να αφυδατωθούν, και υποβάλλοντας το DNA σε αλλαγή από εξωτερικές δυνάμεις.

Τα μεγάλα άπεπτα μόρια διαρρέουν στην κυκλοφορία του αίματος από το έντερο, κάνοντας το αίμα κολλώδες (παχύρευστο), και εμποδίζοντας την κανονική διανομή οξυγόνου στο σώμα. Τα κύτταρα αναγκάζονται να πεινάσουν και έτσι προκαλείται ο πρόωρος θάνατός τους.

Άρρωστα ζώα

Ο Δρ Howell κάνει την παρατήρηση ότι οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που, στο φυσικό περιβάλλον τους, ζουν τη ζωή τους με ασθένεια.

Για σκεφτείτε: πόσες ανθρώπινες ασθένειες υπάρχουν στα εγχειρίδια παθολογίας;  1.000;

Ποιό άλλο ζώο στη φύση παθαίνει έστω και 5 ασθένειες;

Γιατί; Ο Δρ Howell εξηγεί ότι οι άνθρωποι είναι τα μόνα ζώα που τρώνε επεξεργασμένα τρόφιμα, τα μόνα ζώα που διαβιούν με τρόφιμα δίχως ένζυμα:

“Όλα τα άγρια πλάσματα παίρνουν τα ένζυμά τους από τα ίδια τα ωμά τρόφιμα.” -  Ενζυμική θρέψη (Enzyme Nutrition).

Τα άπεπτα λίπη και η πρωτεΐνη στη διατροφή προκαλούν συνήθως μια πάθηση γνωστή με τον όρο συνάθροιση ερυθροκυττάρων, η οποία είναι μια συμπαγής μάζα ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό προκαλεί προβλήματα κυκλοφορίας και μπορεί να είναι η αρχική αιτία της χρόνιας κόπωσης.

Είναι λογικό -εάν τα κύτταρα του αίματος είναι όλα κολλημένα μαζί, δεν μπορούν να κυλήσουν πολύ εύκολα μέσα στα αγγεία του αίματος. Η κυκλοφορία είναι ο μόνος τρόπος για να λάβουν τα κύτταρα του σώματος οξυγόνο, το οποίο χρειάζονται κάθε δευτερόλεπτο. Η συνάθροιση των κόκκινων κυττάρων μειώνει γραφικά το ποσό οξυγόνου που μεταφέρεται στους ιστούς. Η έλλειψη οξυγόνου προκαλεί εκφυλισμό των ιστών, πρόωρη γήρανση  και πρόωρο θανάτο.

Η έλλειψη διαθέσιμου οξυγόνου μπορεί να προκαλέσει τον εκφυλισμό και τη δυσλειτουργία οποιουδήποτε οργάνου ή συστήματος ολόκληρου του σώματος: αρτηρίες, καρδιά, πνεύμονες, δέρμα, νεφρά, πέψη, κ.λ.π.

Οι κρύσταλλοι χοληστερόλης που περιφέρονται ως στερεά κατάλοιπα στο αίμα λόγω των επικίνδυνα υψηλών επιπέδων χοληστερόλης αίματος – φωλιάζουν στις αρθρώσεις και τους μύες, και προκαλούν χολόλιθους, ουρική αρθρίτιδα (ποδάγρα), ινομύωμα, και αρθρίτιδα.

Αυτά και πολλά άλλα προβλήματα άρχισαν με μια διατροφή που της έλειπαν τα ένζυμα – μια απονεκρωμένη, επεξεργασμένη διατροφή που παρέμεινε αμετάβλητη για χρόνια. Πόσοι από μας στα 40 μας τρώμε ακόμα με τον ίδιο τρόπο όπως όταν ήμαστε έφηβοι; Είναι ο δρόμος  προς την καταστροφή. Είμαστε ακριβώς σάρκα και αίμα τελικά.

Χρόνια κόπωση

Αυτή προκύπτει από τα χρόνια κατανάλωσης μιας διατροφής ανεπαρκούς σε ένζυμα, βιταμίνες και μέταλλα.

Όλα εκείνα τα πρόχειρα και γρήγορα φαγητά και γαλακτοκομικά απλά δεν μπορούν να χωνευτούν. Το σώμα λιμοκτονεί από την έλλειψη θρεπτικών ουσιών.

Οι ολιστικοί γιατροί αποκαλούν αυτό το φαινομένο υποσιτισμό των εύπορων. Είναι περίεργο πώς κάποιος με 30 ή 35 κιλά υπερβολικού βάρους μπορεί να πεινάει, αλλά αυτό ακριβώς συμβαίνει. Η σταθερή πείνα τους είναι ένας πόθος του σώματος που δεν εκπληρώνεται ποτέ και που ελπίζει πάντα ότι μερικές πραγματικές θρεπτικές ουσίες θα περάσουν από τον ουρανίσκο. Αλλά αντ’ αυτού, εξακολουθεί η τυποποιημένη κατανάλωση – γλυκά, fast food, υδρογονωμένα λίπη και έλαια, που καρυκεύονται για γεύση με έναν τόνο άσπρη ζάχαρη και αλάτι.

Σημασία δεν έχει τι τρώμε. Σημασία έχει τι μπορούμε να χωνέψουμε

Οι διαιτολόγοι και οι διατροφολόγοι μπαίνουν σε τόση φασαρία να ταξινομήσουν τα τρόφιμα σύμφωνα με το περιεχόμενο, λέγοντάς σας ότι αυτά τα τρόφιμα έχουν τόσα mg ασβεστίου, ότι κάποιο έχει πολλή πρωτεϊνη, ή μιλούν για θερμίδες, το συνδυασμό τροφίμων, τους υδατάνθρακες, ή για διατροφή σύμφωνα με τον τύπο αίματός σας, ή τον τύπο του σώματος, ή κάποια ζώνη, και άλλες πολλές έννοιες της μόδας. Αλλά το τι υπάρχει μεσα στα τρόφιμα έχει πολύ λιγότερη σημασία για αυτούς. 

Πραγματική σημασία όμως έχει, ποιό πόσο θρεπτικών ουσιών καταλήγει τελικά στα κύτταρά σας.

Μην εγκλωβίζεστε στο παιχνίδι των χιλιοστογραμμαρίων. Ή το παιχνίδι των θερμίδων. Αρχίστε με τα βασικά. Εάν η τροφή δε διασπάστηκε ποτέ στην πεπτική οδό, τότε απλά πέρασε απο μέσα σας. Ή χειρότερα, είναι ακόμα εκεί. Ακόμη περισσότερο από την ποιότητα των τροφίμων, είναι η ποσότητα  που κάνει χοντρούς τους ανθρώπους.

Σκεφτείτε: για την κανονική διατροφή, οι άνθρωποι χρειάζονται περίπου 25 γραμμάρια πρωτεΐνης την ημέρα. Η μέση κατανάλωση μας είναι 125 γραμμάρια! Όσον αφορά την άσπρη ζάχαρη, καταναλώνουμε ένα μέσο όρο 72 κιλών το άτομο ετησίως.

Πόσο χρειαζόμαστε; Μηδέν! Η άσπρη ζάχαρη δεν έχει καμία διατροφική αξία.

Τα λίπη

Το σώμα για βέλτιστη υγεία απαιτεί μόνο τα φυσικά λίπη, – όπως στα αβοκάντο, στα ωμά καρύδια, το λιναρόσπορο, την καρύδα, κλπ. Αυτά τα τρόφιμα περιέχουν το ένζυμο για τα λίπη που ονομάζεται lipase  – που ο ρόλος του είναι να διασπά τα λίπη.

Αλλά τέτοιες τροφές δεν τρώμε. Τα λίπη που φορτώνουμε τον οργανισμό μας είναι τεχνητά, λίπη φτιαγμένα από τον άνθρωπο όπως αυτά που υπάρχουν στα τσιπς, στα τηγανητά, και στηνμαργαρίνη. Αυτά τα τεχνητά λίπη είναι μη-τρόφιμα, άπεπτα, και οδηγούν στις φραγμένες αρτηρίες και την κυταρίτιδα.

Όταν εισέλθουν στο σώμα γίνονται ξυνά τρανς-λιπαρά οξέα. Τα ξυνά τρανς-λιπαρά οξέα είναι ο κυριότερος παραγωγός ελεύθερων ριζών. Και αυτό σημαίνει γήρανση, βλάβη κυττάρων, και μεταλλαγή DNA.

Άρα, υγεία ή απλά επιβίωση;

Ένας άνθρωπος δεν είναι μια στατική μάζα κυττάρων, αλλά μια ζωντανή διαδικασία. Κάθε ημέρα έχουμε μια πιθανότητα ή να βελτιώσουμε τη γενική υγεία μας, ή απλά να επιζήσουμε για άλλες 24 ώρες. Κάθε ημέρα, κάθε γεύμα, είναι μια ευκαιρία να ενισχυθεί το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Σε οποιαδήποτε δεδομένη χρονική στιγμή, η υγεία μας είναι απλά το αποτέλεσμα όλων αυτών των προηγούμενων επιλογών.

Κάθε επιλογή τροφής θέτει δύο ερωτήματα:

Αυτή θα θρέψει το σώμα

ή θα φράξει το σώμα;

Ας επιλέξουμε τα τρόφιμα που αποτοξινώνουν το σώμα, ενισχύουν την ανοσία μας, αποθρομβοποιούν το αίμα μας και βελτιστοποιούν την  ποιότητα της ζωής μας.

Τα επεξεργασμένα τρόφιμα είναι απονεκρωμένα   – δεν υπάρχει τίποτα σε αυτά που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Τα “τρόφιμα του εμπορίου” γίνονται για να πουληθούν και για να διαρκέσουν στο ράφι πολύ καιρό. Αυτό δεν έχει καμία σχέση με την ανθρώπινη διατροφή.

Μόνο τα φυσικά και ωμά τρόφιμα περιέχουν όλες τις θρεπτικές ουσίες, όπως τις βιταμίνες, τα μέταλλα, και τα ένζυμα.

Το καλύτερο σχέδιο δράσης θα ήταν να τρώμε μια διατροφή που αποτελείται από ωμή, πλούσια σε ένζυμα τροφή περισσότερο από 80%.

Βάλτε πίσω στο σώμα τα ένζυμα που μπορούν να αποτοξινώσουν (detox) το αίμα και τους ιστούς.

Θέλετε να αποτοξινώσετε το σύστημα; Είναι επιλογή σας: πλήρεις, φυσικές τροφές.

Πηγή: www.thedoctorwithin.com

Το Regulat αποτελείται από φρέσκα βιολογικά φρούτα, λαχανικά, καρπούς και φύτρα και προσφέρει στον οργανισμό πάνω από 10.000 ενεργά ένζυμα σε υγρή απορροφήσιμη μορφή για τις 200 εκατομμύρια περίπου βιοχημικές διεργασίες που επιτελούνται καθημερινά στο ανθρώπινο σώμα (θα το βρείτε στη Health-boutique.com)

Κλείστε μία συνεδρία nutritional & anti-aging coaching και μάθετε πώς μπορείτε να κάνετε  υγιεινές  διατροφικές επιλογές   με ασφαλή και υγιή τρόπο.  Επικοινωνήστεεδώ.