Ο ελεύθερος χρόνος, αν και είναι δύσκολο να οριστεί απόλυτα, αποτελεί βασικό στοιχείο της καθημερινής ζωής του ανθρώπου. Μιλώντας για την σύγχρονη εποχή, ο ελεύθερος χρόνος αναφέρεται στις ώρες της μη-εργασίας, του προσωπικού δηλαδή χρόνου που διαθέτει ο καθένας.

Η σημασία του χρόνου αυτού είναι μεγάλη, καθώς αποτελεί μία μορφή διαφυγής από την σύγχρονη και πιεστική καθημερινότητα και η σωστή αξιοποίησή του συμβάλλει σε μία καλύτερη ποιότητα ζωής.

Με μία μικρή ιστορική αναδρομή στην αρχαία Ελλάδα θα δούμε την σημασία της «σχόλης», η οποία αποτελούσε κυρίως προνόμιο της ελίτ, ενώ η εργασία ήταν υποχρέωση των δούλων και των γυναικών. Ακόμη, στην Αμερική του 19ου αιώνα εμφανίζεται η αργόσχολη τάξη, η οποία δεν επιτελεί κανενός είδους έργο και απέχει από την εργασία. Και στην σύγχρονη όμως εποχή, οι πολίτες των πλέον ανεπτυγμένων χωρών προστατεύονται από ειδική νομοθεσία που επιτρέπει συγκεκριμένες ώρες εργασίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί ο προσωπικός τους χρόνος.

Πράγματι, η αναγκαιότητα ύπαρξης χρόνου μη-εργασίας είναι επιτακτική για τον άνθρωπο. Ζώντας καθημερινά υπό διαρκείς πιέσεις και απαιτήσεις, όπου η ανάγκη για άνοδο της παραγωγικότητας ξεπερνάει κάθε προηγούμενο, είναι αναγκαίο να υπάρχουν ώρες τις οποίες θα αφιερώνει ο καθένας στον εαυτό του και τις ανάγκες του.

Κατά τη διάρκεια λοιπόν του ελεύθερου του χρόνου το άτομο επιδίδεται με τη θέλησή του σε δραστηριότητες είτε ανάπαυσης και αναψυχής είτε ακόμη σε δραστηριότητες προσωπικής του μόρφωσης και καλλιέργειας. Αποσυμπιέζεται, ξεχνά για λίγο την απαιτητική καθημερινότητά του και αναζωογονείται, ώστε να μπορεί εκ νέου να ανταπεξέλθει σε αυτές. Βελτιώνει τις αντοχές και την παραγωγικότητά του και κατά συνέπεια το επίπεδο της ποιότητας της ζωής του, καθώς αντλεί ευχαρίστηση από αυτήν.Το άτομο λοιπόν δεν αισθάνεται μόνο ότι ζει για να δουλεύει και να προσφέρει διαρκώς αλλά και ότι είναι σε θέση να καρπωθεί κάποιες από τις απολαύσεις της ζωής.

Συνοψίζοντας, η σημασία του ελεύθερου χρόνου είναι μέγιστης σημασίας για τον άνθρωπο και την προσωπική του ανάπτυξη και ευτυχία. Αποτελεί κίνητρο για αναβάθμιση της ζωής του και συμβάλλει στην διατήρηση της ατομικής και κατ’ επέκταση της συλλογικής ισορροπίας. Ο κάθε άνθρωπος λοιπόν πρέπει να φροντίζει για την διεκδίκηση του προσωπικού του χρόνου ώστε να διατηρεί την ποιότητα της ζωής του σε άνοδο και να απολαμβάνει από αυτήν ότι έχει να του προσφέρει.

 Λιόλιου Δήμητρα – Κοινωνιολόγος

http://simplylife.gr