Γράφει η Μαρία Παγκάλου, διεθνής πρωταθλήτρια της ρυθμικής γυμναστικής (Ατλάντα 1996), αρχιτέκτονας και μαθήτρια στο διαλογισμό της RajaYogα

image: 1ms.net

Η Μεγάλη Εβδομάδα πέρασε, το ίδιο και οι διακοπές και ήδη ξαναβρισκόμαστε στο καθημερινό μας κάλεσμα για να διατηρήσουμε την πνευματική μας συνείδηση καθαρή, με άξονα την αγάπη και την εσωτερική μας δύναμη.

Πρόκειται για ένα κάλεσμα και μία αποστολή ταυτόχρονα, αφού τα τετριμμένα στοιχεία της πραγματικότητάς μας, εισβάλλουν επιθετικά στη μέρα μας, περιμένοντας από εμάς να “υποταχθούμε” στο βάλτο της αρνητικότητας.

Οι παγίδες; Μία φαινομενικά έξυπνη ατάκα, κάτι που πήραμε ως δεδομένο χωρίς να το ερευνήσουμε, η μετάδοση μίας αρνητικής είδησης σε λάθος χρόνο ή ένα άστοχο ανέκδοτο, είναι αρκετά για να μας ξαναβυθίσουν στον πρότερο, φαύλο κύκλο μίας υπεροπτικής ή υποτονικής στάσης που μας διαχωρίζει από την πραγματικότητα της αλήθειας μας.

Μικρές, αλλά σημαντικές λεπτομέρειες στη μέρα, μας απομακρύνουν από το γεφύρωμα της θεωρίας με την πράξη, αφήνοντάς μας αμέτοχους στα όσα διαδραματίζονται για εμάς ως ευκαιρίες.

Υπάρχουν βλέπετε δύο τινά: Είτε θα αποδεχόμαστε και θα ελισσόμαστε με όσα συμβαίνουν, είτε θα αντιδρούμε και θα βρισκόμαστε διαρκώς αντιμέτωποι με την επανάληψή τους.

Η ευγενής προσοχή στον εαυτό μας και στο τι χρειαζόμαστε να μάθουμε ανά πάσα στιγμή, θα μας ανασταίνει από κάθε αναστεναγμό, μπέρδεμα και απορία. Θα μας σηκώνει από τον τάφο του εγωισμού μας.

Μία ενδελεχής και απαλή παρατήρηση, θα μας κάνει ικανούς

να αποφύγουμε τις ενοχές ή την υποτέλεια και θα αντικρίσουμε κατάματα

ό, τι πολυτιμότερο έχουμε ακόμα:

Την αρχική ακεραιότητα του πνεύματος.

Την αρχική ακεραιότητα του είναι μας, όπως αυτό μπορεί να ξαναγίνει.

Σταδιακά και ενδοσκοπικά, θα φιλτράρουμε ό, τι ακούμε, ό, τι βλέπουμε και ζούμε και θα επαναφερόμαστε σε μία κατάσταση που όμοιά της δεν υπάρχει. Στην ανάταση και ανάσταση και ελευθέρωση της ψυχής!